Kruimelpad
- Home
- Alle Artikels
- Arbeid & Zorg
- Zorg laat zich niet in een accordeonweek plooien
Zorg laat zich niet in een accordeonweek plooien
Meer flexibiliteit op het werk en vijf extra verlofdagen per kind. Op het eerste gezicht klinkt het zomerakkoord van de federale regering best positief. Toch maken we ons zorgen. Want meer flexibiliteit klinkt goed op papier, maar in de praktijk betekent het voor veel werknemers vooral dat ze hun opvang, zorgtaken en privéleven moeten plooien rond wat er op het werk nodig is.
Meer flexibiliteit, minder voorspelbaarheid
Een van de opvallendste maatregelen uit het zomerakkoord zijn de zogenaamde accordeonuren. Daarmee kunnen werknemers meer werken wanneer het druk is en minder wanneer het rustiger wordt.
Voor werkgevers is dat handig. Zij kunnen werknemers meer inzetten op momenten dat er veel werk is. Voor werknemers kan het betekenen dat hun dagen langer worden en hun uurrooster minder voorspelbaar.
En net daar wringt het. De school en de kinderopvang sluiten op een vast uur. Mantelzorg kan je niet zomaar uitstellen. En wie twee deeltijdse jobs combineert, kan niet plots langer blijven bij de ene werkgever wanneer de andere op hetzelfde moment op haar rekent.
Volgens de regering kunnen werknemers weigeren om in het systeem te stappen. Maar daar kijken wij, net als de vakbonden, kritisch naar. Niet iedereen zegt even makkelijk nee tegen een werkgever. Zeker niet met een tijdelijk contract of een onzeker uurrooster.
Vrouwen voelen de gevolgen vaker
Langere en minder voorspelbare werkuren raken niet iedereen op dezelfde manier.
Vrouwen nemen vandaag nog altijd het grootste deel van de onbetaalde zorg op zich. Wanneer werk en zorg moeilijker te combineren worden, zijn zij daarom vaker degenen die minder gaan werken, kansen laten liggen of kiezen voor een job die makkelijker te combineren is.
Dat voel je niet alleen in je loon. Het weegt ook door op je verdere loopbaan en later op je pensioen. In de praktijk zullen deze maatregelen vrouwen dus vaker raken.
Vijf extra verlofdagen, maar voor wie?
Het zomerakkoord voorziet ook vijf extra verlofdagen per kind. Die dagen komen boven op de bestaande verloven en kunnen worden opgenomen in het eerste jaar na de geboorte.
Meer tijd om voor een pasgeboren kind te zorgen, is positief. Ook de bedoeling om vaders en meeouders meer zorg te laten opnemen, steunen we.
Maar die vijf dagen zijn één gedeeld recht per kind. Ouders moeten dus samen beslissen wie het verlof opneemt. Als de vergoeding laag is, zal in veel gezinnen degene met het laagste loon het verlof opnemen. En dat is vandaag nog vaak de moeder.
Zo kan een maatregel die vaders en meeouders meer wil laten zorgen, toch opnieuw vooral bij vrouwen terechtkomen.
Willen we dat echt veranderen, dan moeten vaders en meeouders een eigen verlofrecht krijgen. Dat verlof moet ook voldoende betaald zijn, zodat gezinnen het zich echt kunnen veroorloven om het op te nemen.
Tijd voor werk én zorg
Wat we missen in het zomerakkoord, zijn maatregelen die mensen echt helpen om werk en zorg te combineren.
Dat betekent: uurroosters waarop je kan rekenen, verlof dat voldoende betaald is en kortere werkweken zonder loonverlies.
Meer flexibiliteit op het werk mag niet betekenen dat mensen hun hele leven rond hun job moeten organiseren. Ook werk moet passen in een mensenleven.