Zoveel Brusselse kinderen en mama´s zijn arm

{$items.title}

Het kwam hard aan bij het ontbijt deze morgen. 4 op de 10 Brusselse kinderen worden geboren in een arm gezin. Meer dan een kwart van die gezinnen leeft zelfs in diepe armoede. Dat wil zeggen dat bijvoorbeeld een alleenstaande moeder moet rondkomen met minder dan 860 euro per maand. Op heel wat plekken zal de koffie niet lekker geuren. Daar is boterhammen smeren helemaal niet evident. Zoveel kwetsbare gezinnen in onze grootstad. Zoveel kinderen met lege brooddozen, niet verwarmde huizen en zoveel alleenstaande moeders zonder werk of een te laag loon om te kunnen overleven. Waar geraak je met een gezin en 850 euro per maand?

Femma Quartier werkt met vrouwen die in deze cijfers vervat zitten. Basiswerker Josée Van de Wiele:

“Onze vrouwen zijn ontzettend kwetsbaar. De drempel naar werk is torenhoog. Vele diensten zijn niet toegankelijk omwille van een taal- en socio-economische drempel. Toeleiding is dan ook een belangrijk middel om hen te versterken. Vanuit een veilige omgeving van een vrouwengroep, die overdag in de school of het gemeenschapscentrum samenkomt, bouwen we aan vertrouwen en zelfvertrouwen. Via laagdrempelige sportactiviteiten, sociaal-artistieke projecten, activiteiten in de school of in samenwerking met een dienstencentrum versterken we vrouwen. Stapje voor stapje.”

De aanbevelingen die uit het onderzoek van de ULB voortvloeien wijzen op het belang van opleiding, werk en een goed inkomen, ook tijdens de zwangerschap. De onderzoeker wijzen erop dat het beleid bijzondere aandacht moet hebben voor migratie en voor diensten voor de allerkleinste kinderen.
Alles start natuurlijk met een voldoende hoog inkomen om in basisnoden te voorzien. Maar er is meer nodig.

Josée: “Wij zien elke dag op het veld hoe belangrijk eerstelijnswerkingen voor moeders zijn. Onze ervaring leert ons dat kwetsbare vrouwen niet zomaar de stap naar opleiding en werk zetten. Armoede isoleert en breekt je zelfvertrouwen af. Vaak  hebben onze vrouwen niet de basisvaardigheden en het basis vertrouwen om een plek op de arbeidsmarkt te veroveren. Wij helpen hen eerst en vooral om hun isolement te doorbreken en hen te empoweren. Daarnaast betekent moeders versterken kinderen kansen geven.”

Heel wat Brusselse middenveldorganisaties verrichten dag in dag uit schitterend werk. Naast Femma proberen Foyer, Nasci of BX Brussels, elk vanuit hun eigen expertise de netwerk-, taal- en administratieve barrières waar mensen in armoede op stuiten te slopen.
We moeten blijven zoeken naar meer vormen van structurele samenwerking om de (kans)armoede in Brussel te doen dalen. Nog meer samenwerkingen tussen organisaties, of nog beter, een echte Brusselse welzijnsalliantie kunnen een deel van de oplossing zijn. Maar ook een stevig plan met dito budget vanuit de overheid, waarbij goede afstemming van het gezins- en armoedebeleid centraal staan, zijn nodig.

 

Reacties

Lambrechts Paula schreef

Is het ook niet tijd dat we ten gronde bekijken wie die kwetsbare vrouwen zijn.Over het algemeen zorgen ze ondanks alle steun die ze van overal krijgen ook steeds veel kinderen.En wat doen hun mannen.Een groot gezin en de afkomst maakt het hun nog moeilijker.En waarom werken als men zoveel steun gratis krijgt.

Welke steun kregen wij vroeger ??

De overheid kan niet alles oplossen.

Europa kan wat nu allemaal op ons af komt blijkbaar ook niet aan.

En bepaalde leiders van bepaalde landen denken financieel alleen aan het verrijken van zichzelf.

Kijk naar de Afrikaanse landen alleen hun leiders vinden zichzelf belangrijk.

Greet Hendrix schreef

Akkoord dat vrouwen van bij ons het vroeger ook moeilijk hadden, maar toen was er o.a. KAV die hen vorming gaf (bv. over hoe minder kinderen krijgen, hoe meer assertief worden, enz.). Die kansen mogen we niet onthouden aan vrouwen van nu die op de drempel staan van meer zelfbewustzijn. Het is mooi als Femma Brussel daaraan meewerkt!

Chris De Cock schreef

'Moeders versterken betekent kinderen kansen geven'. Dit doet Femma Quartier al meer dan 25 jaar in Brussel. In die periode heb ik heel wat kwetsbare vrouwen zien groeien tot sterke, fiere madammen, die lotgenotes op hun beurt uit hun isolement haalden en wiens kinderen stevig in het leven staan...

Ik heb heel veel respect voor de basiswerkers, die aanmoedigen, ondersteunen en begeleiden op de plaatsen waar deze vrouwen te vinden zijn, nl. in de Brusselse wijken.

Ik heb alle respect voor die vrouwen, die werken aan hun eigen ontplooiing en de toekomst van hun kinderen.

Een goede samenwerking van organisaties op het veld en de noodzakelijke middelen van de overheid kunnen niet alleen bijdragen tot het verminderen van de armoede maar ook tot het welzijn van iedereen in 'de quartiers'.

Reageer