Werk-privébalans van vele ouders zwaar verstoord

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Combineer telewerk met minder werken

Deze Corona-epidemie zal zo’n tien weken duren, zegt de alomtegenwoordige viroloog Marc Van Ranst. Wat we alvast zeker weten, is dat we tot en met de paasvakantie zo- goed- als-lockdown zijn. Bedrijven stelden duizenden werknemers al tijdelijk werkloos. Zij ontvangen nu een uitkering die 70% van hun brutoloon bedraagt, met een plafond tot 2.700 euro.  Minder loon, meer tijd.  Vele andere duizenden werknemers werken nu verplicht thuis.  Zij houden (voorlopig) hun loon, maar voor ouders met inwonende kinderen is de tijdsdruk enorm gestegen.

Waar telewerk in gewone omstandigheden vaak een betere balans biedt tussen werk en privé, lijkt het in deze Coronatijden uit te draaien op een vergiftigd geschenk.   Vooral voor ouders van minderjarige kinderen. Nu de richtlijnen voor opvang op school verstrengd zijn, zit er voor hen niets anders op dan de zorg voor kinderen te combineren met telewerk. Voor hen is het evenwicht tussen werk en privé nu helemaal zoek.

‘Waar wij (werkende ouders die 'kunnen' thuis werken) nu voor staan is deze voltijdse job van kinderzorg combineren met een voltijdse (kantoor)job... we doen met 2 dus het werk van 3 voltijdsen... (we hebben het geluk met 2 te zijn...) Als ik reken moeten wij nu dus elk een 57-urenweek draaien (zonder de normale avond- en ochtendshift te tellen)’ (Sien aan Femma)

‘Ik werk van 4 tot 8 en van 19 tot 23 uur’. ‘Liever weinig slaap en een veilig kind’ (alleenstaande ouder Leen in De  Standaard op 20/03/2020)

‘Ik heb nu al twee halve dagen verlof opgenomen die ik pas deze zomer wilde nemen’ (alleenstaande ouder Aline in De Standaard op 20/03/2020)

Vele ouders willen blijven werken, maar dan wel op een ritme dat te combineren is met de voltijdse zorg voor kinderen. Ook pedagoge Sylvia Mommaerts stelt dat het onmogelijk is om dezelfde hoeveelheid uren te kloppen.

Sommige werkgevers gaan hier flexibel met om en begrijpen dat ze niet dezelfde productiviteit kunnen verwachten. Anderen zijn veel rigider en wijzen erop dat werknemers dan maar ouderschapsverlof of sociaal  verlof moeten opnemen. Dit is echter voor vele ouders geen optie. Omdat ze die stelsels bijvoorbeeld gedurende de rest van het jaar en de komende jaren nog nodig hebben om vakanties en ziekte van de kinderen te overbruggen.

    Deze uitzonderlijke tijden vragen uitzonderlijke maatregelen. Ook voor telewerkende ouders.

We vragen aan werkgevers dat ze telewerkende ouders gedurende deze crisisperiode toelaten om hun arbeidstijd in te korten en vragen de overheid om werkgevers hierin te ondersteunen.

Zorgen voor elkaars fysieke en mentale gezondheid moet de komende weken onze prioriteit zijn.


Werk jij thuis in combinatie met kinderzorg? Deel je ervaring!

Hoe pak je dit aan?  Hoe verloopt dit?  Is het haalbaar om je normaal aantal uren te werken?
We kijken uit naar jouw ervaring.  Dat kan in een reactie onder deze blog of via mail naar gerichtopevenwicht@femma.be

 

Reacties

Liesbet schreef

Ik lees overal berichten van mensen die eindelijk hun kelder hebben opgeruimd, tegels hebben geschrobd, hun hobby terug hebben opgenomen en ik word er een beetje wanhopig van. Wij werken beiden voltijds (nu van thuis uit) en moeten dat zien te combineren met de opvang van onze bijna 3-jarige. Momenteel zit er niets anders op dan overdag halftijds te werken eb halftijds met de dochter bezig te zijn, om dan in de avond ons werk bij te houden. Ik werk nu elke avond (ook in het weekend), vaak tot 23 uur. Mijn vriend is herstellende van een burn-out en is er bijna terug onderdoor. Onze werkgever zijn oplossing is niet wat meer begripvol zijn, maar stellen dat we dan maar verlof moeten nemen, maar dat verlof was al ingepland om de gewone schoolvakanties te overbruggen. Onbetaald verlof dan maar, zegt onze werkgever. Maar wij hebben dan wel geen recht op tegenmoetkomingen zoals de tijdelijk werklozen en hebben ook doorlopende rekeningen.

Wij zijn nu al doodop.

Riet Ory schreef

Beste Liesbet,

Ik kan begrijpen dat deze combinatie voor jullie uitputtend moet zijn en dat verlof nemen geen duurzame oplossing is.

Wij zullen met Femma onze oproep breed delen en zo proberen werkgevers mee te overtuigen om mild te zijn voor telewerkers met combinatieproblemen.

Veel sterkte daar, Riet

Val schreef

Heel herkenbaar, mijn man en ik zitten in hetzelfde schuitje. Ik werk als zelfstandige en mijn man in loondienst. Onze 2 kinderen van 9 en 6 krijgen dagelijks voor zo’n 3 uur (!) per kind schoolwerk. En dan tel ik het afprinten en verbeteren niet mee. Daar komt nog bij dat de oudste ASS heeft en het zowiezo al moeilijk heeft met veranderingen. Structuur is heel belangrijk voor hem maar moeilijk aan te houden als je agenda vol met conf calls staat. Mijn man en ik proberen een beurtrol aan te houden maar er zijn altijd wel belangrijke deadlines die er tussen komen wat dan op de stressmomenten voor veel frictie zorgt tussen hem en mij (want wiens werk gaat voor?) Wat dan ook weer zijn weerslag heeft op de kinderen. Wat dan opnieuw voor extra stress zorgt en zo zitten we in een vicieuze cirkel. Tel daarbij de poetsvrouw die niet meer komt, waardoor kuisen én strijken er ook nog eens extra bovenop komt en het plaatje is compleet.

Je leest overal van mensen die deze tijd gebruiken om te onthaasten. Bij ons is het echt het tegenovergestelde. Iedereen heeft het nu moeilijk en ik wil zelfs niet denken aan hoe zwaar zorgverleners etc het nu hebben dus ik wil zeker niet klagen, maar ik weet niet of wij alle bordjes nog lang tegelijk in de lucht gaan kunnen houden... Uiteindelijk voelt het nu of we zijn op alle fronten slecht werk aan het afleveren: kinderen, relatie, huishouden en werk.

Annelies schreef

Mijn man zit vast in het buitenland en ik heb uiteindelijk besloten om met de twee kindjes (7 en 22 maanden) in te trekken bij mijn ouders. Dat was de enige manier om dit op te lossen. Ik werk 4/5e. Op het werk zijn ze heel flexibel en begrijpen ze dat telewerk beperkt zal zijn tot werken tijdens de dutjes en na 19.30u, maar ook op mijn vrije dag en in het weekend. Maar moest ook mijn eigen huishouden er nog bij komen, had ik het helemaal niet zien zitten...

Jessica schreef

Hallo,

Ik ben blij dit te lezen, blij is misschien het verkeerde woord maar toch... (h)erkenning! Ik vraag me al even af hoe al de mensen met kinderen, die nu ook thuis zijn, aan telewerk doen. Ik werk momenteel ook van thuis uit, mijn man niet omdat dit voor zijn job onmogelijk is. En er zijn hier ook nog 2 kinderen van 2,5 en 6jaar oud. Ik heb momenteel het gevoel dat werk en privé in elkaar door lopen en ik geef toe dat ik heel vaak in overdrive ga en mijn geduld verlies tov mijn man en kinderen. Ik voel me zo ontzettend schuldig! 'S avonds als de kinderen in bed liggen ben ik zelf doodmoe terwijl ik naar mijn gevoel niet veel heb gedaan. Nee ik heb momenteel geen tijd om eindelijk eens de oude rommel weg te doen, lenteschoonmaak te houden, ... . Mentaal wordt het er ook niet beter op gezien de situatie. En mijn tenen krullen een beetje als ik mensen hoor zeggen dat het in de mindset zit ook al weet ik dat dit misschien gedeeltelijk klopt ik probeer momenteel mijn gezin en werk recht te houden maar het is zwaar!

Rietje schreef

Hoi, ik werk momenteel 6 dagen van de 7 van thuis. Zondag is mijn weekend. Ik heb 3kindjes. 2in de lagere school en 1 in het middelbaar. Tussen mijn werk door mijn dochter in het eerste middelbaar helpen is wel een hele uitdaging. Ze heeft veel hulp nodig bij haar vele taken. Ik zit om 8u ten laatste voor mijn computer en werk dan gemakkelijk tot 18u, soms al tot 22u gewerkt. Omdat ik zo de pauzes compenseer. Ik ben ‘s avonds ook doodmoe. Dit zal wel een tijdje lukken, maar geen maanden vrees ik. Mijn man werkt nog steeds buitenshuis in schiften, maar helpt wel wanneer het kan. Soms denk ik inderdaad zat ik nu ook maar gewoon thuis. Maar aan de andere kant probeer ik me toch wel vast te houden aan het feit dat we nog kunnen werken en zo ook al onze kosten kunnen betalen. Al hoop ik dat mijn kinderen er niet op gaan worden afgerekend dat ze minder begeleiding hebben gehad dat andere kinderen na deze periode en genoeg ondersteund gaan worden...

petra schreef

Ik ben ook opgelucht dat er hier aandacht voor komt. In de media gaat het vaak over genieten van verveling, maar net als de andere mensen hier, is er geen tijd voor verveling. Wij hebben een dochter van bijna drie jaar dus zij vraagt veel aandacht, waardoor we momenteel in shifts werken. Ik merkte na twee dagen dat het onmogelijk werd 8 uur per dag (ik zit nog in een 39-uren werkweek) te werken tijdens de shifts door, zonder mijn nachtrust op te offeren. Ik heb intussen na overleg met mijn werkgever mijn werktijd tot 5 uur per dag kunnen reduceren voor de komende twee weken, waardoor het het al vlotter gaat (maar nog steeds geen tijd voor verveling :) ). Er blijft echter veel werk dus waar mogelijk doe ik meer uren. Ik heb intussen ook besloten op zondag absoluut niet te werken zodat er toch één dag weekend en ontspanning overblijft. Mijn echtgenoot werkt doorgaans elke dag tot middernacht om zijn werk rond te krijgen. Het is dus echt wel uitputtend, en als het na die vijf weken over zal zijn, vermoed ik wel dat alle werkgevers verwachten dat we dan weer dubbel zo productief zijn, terwijl ik nu al vermoed dat ik dan wel een beetje zal moet bekomen en rust nodig hebben na vijf stresserende weken, en constant het gevoel te hebben te onderpresteren op werkvlak.

Elke schreef

Sinds vorige week werken we met 2 thuis en zijn ook onze kinderen van 7 en 9 jaar thuis. De kinderen hebben schoolwerk meegekregen op hun 'laatste schooldag' voor 3 weken. Dat betekent dat we dagelijks 1u tot 1u30 tijd moeten maken voor schoolwerk van de kinderen. Het mag dan wel herhaling zijn, ze hebben hierbij wel degelijk ondersteuning nodig. Ik ben al 'blij' dat we geen nieuwe leerstof moeten doornemen... Maar wat wordt het als deze periode langer gaat duren... Mijn man werkt voltijds en ik 4/5. We proberen in onze planning rekening te houden met de overlegmomenten die we beiden hebben. Er kan iemand beneden (met kinderen in de omgeving) werken en iemand boven afgezonderd op een kamer. We proberen dit af te wisselen. Ik die graag als planmatig en ordelijk aanpak moet nu heel wat 'los laten'. Rommel in heel het huis, schoolwerk perfect willen doen, volop voor mijn job gaan en doen wat er van je gevraagd wordt... Gisteren werd het me even te veel... Gelukkig heeft mijn verantwoordelijke op het werk hier veel begrip voor en geeft ze zelfs tips hoe ik het minder 'perfect' kan aanpakken.

Als maatschappelijk werker bij de mutualiteit komt er nu heel wat op ons af: informatie van allerlei organisaties / overheden die maatregelen nemen ikv coronacrisis, leren beeldbellen met collega's, telefonische hulpverlening doen ipv face-to-face contacten, mogelijks worden we ook ingeschakeld voor schakelzorgcentra die mensen opvangen die uit het ziekenhuis ontslagen worden maar nog niet naar huis kunnen. Ik hoop dat we deze periode goed doorkomen en ben blij dat ik zo'n fantastische gezinsleden en collega's heb. Misschien komen we hier wel sterker uit...

De Mot Ilse schreef

Beste ouders ,

Ik wil me als vrijwilliger opgeven voor telefonische ondersteuning .

Om even te ventileren of voor praktische tips .

Ilse 0470194903

Reageer