'Wat denken ze ginder wel in Brussel??'

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}
'Wat denken ze ginder wel in Brussel?' Die uitspraak blijkt regelmatig wel eens te vallen tijdens een Femma-activiteit in gemeente Y of stad X, of elders ter velde in Vlaanderen. En het moet gezegd worden, zo'n uitspraak maakt mij altijd zeer blij.
 

Het maakt mij zeer blij om twee redenen:
1) er heeft blijkbaar iets uit Brussel u bereikt
(bereik is moeilijk in een grote vzw)
2) het getuigt van het geloof dat we in Brussel wel degelijk denken
(en niet zomaar iets doen) 

Nog blíjer word ik wanneer men zich ook expliciet met die vraag tot Brussel richt: 'waar zijn jullie, daar in Brussel, in godsnaam mee bezig?' of 'wat denken jullie wel?'.  Geen K meer, ja maar... !? Een 'sekspecial', mijn God!? En die reclame in het e-zine, ja maar mannekes...!? Als zingevingscoördinator ben ik fan van dialoog. Ook wanneer de dialoog confrontatie ontlokt. En ook wanneer de dialoog niet meteen in een compromis resulteert. Ook wij, in Brussel, kijken soms verbaasd op als we een lokale groep horen zeggen: 'Het is goed zo. We zijn met genoeg.' Dan klinkt het hier: 'Hoe bedoelen ze? Genoeg?? We zijn toch nooit met genoeg? Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Toch?' Och, we moeten niet over alles hetzelfde denken. Weet je, het belangrijkste is dat de dialoog gevoerd wordt.

We gaan in Femma de confrontatie niet uit de weg. Femma bestaat uit 65 000 vrouwen, elk met in meer of mindere mate een feministische of progressieve inborst. Dat dit soms tot verhitte discussies kan leiden, hoeft niemand te verbazen. Prima vind ik dat. Zolang we beseffen dat die 65 000 vrouwen allemaal gelijk hebben. En zolang die 65 000 vrouwen samen een stem van solidariteit en rechtvaardigheid laten horen.

Dus ja, ik ben zeer blij met de uitspraak 'Wat denken ze ginder wel in Brussel?'. Maar... Maar doe aub mijn collega's geen oneer aan en geloof me als ik zeg: wat we hier doen, "in Brussel", is steeds vanuit de beste intentie. Voor Femma en voor jou als lid. We geven toe, ondanks die intentie loopt het ook wel eens fout. Dan bezorgen we, ongewenst, toch een lid het gevoel vergeten te worden, in de kou te worden gezet, niet gezien of gehoord te worden... Ja, die fouten maken we. Dat spijt ons. Dat spijt ons oprecht. Want we zien onze Femmavriendinnen allemaal even graag. Nee, dat is gelogen. Ik geef toe, we hebben een kleine voorliefde voor hen die zich in een kwetsbare positie bevinden .

Het spreekwoord 'je kan nooit voor iedereen goed doen' steekt hier soms vervelend de kop op. Wanneer we voor meer verjonging kiezen, blijft er dan minder aandacht voor de oudere generatie over? "Die uit Brussel" liggen soms wel degelijk wakker over zulke vragen.

'Wat denken ze ginder wel in Brussel?' Wij denken, ja. Jij denkt ook. Samen denken wij.
Samen denken wij dat het nog beter kan.
Een idee 'hoe', laat het ons horen.
Denk voor jezelf, zo hebben we onze vrouwen in Femma graag!
Denk met ons mee, zo hebben we het in Femma natuurlijk ook graag!
Als je het zo beziet, kan je in feite nooit 'verkeerd' denken in Femma... alleen maar 'anders'.

Liefs!

P.S.1 Reacties uiteraard meer dan welkom ;-)

P.S.2 Wil je een idee krijgen van wat we "in Brussel" zo allemaal denken, lees dan zeker eens het trendrapport van Femma. Je leest er hoe 'wij, Femmavrouwen' anno 2014 positie kunnen innemen in de maatschappij. We gaan bijvoorbeeld de trend van eenzaamheid te lijf door onze deuren nog wijder open te zetten. Heb je daar ook een fris idee of mening over, reageer dan vrijuit op dit forum. Op dinsdag 8 april kan je ook afstemmen op Libelle TV of VIJF voor een debat over de combinatie werken en zorgen. Femma is er te gast en neemt er geen blad voor de mond.

 

Reageer