Waarom we NEE zeggen tegen de Wet Peeters

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

De Wet Peeters zorgt nu al een aantal weken voor verontwaardigde reacties.
Meer dan 15.000 mensen ondertekenden ondertussen de petitie 'Wet Peeters, nee bedankt!' (jij toch ook, hé!?).

De bezorgdheden bij deze regeringsplannen zijn terecht!  Werknemers zullen flexibeler kunnen worden ingezet.  Aan deeltijdse werknemers kan men tot 1 dag vooraf laten weten of ze al dan niet moet werken.  Er wordt afgestapt van de 38 urenweek.  En dat terwijl de vakbonden nog maar eens buiten spel worden gezet want sociaal overleg zal hiervoor niet langer noodzakelijk zijn.

De verschillende vakbonden beslisten samen om, morgen, op dinsdag 24 mei 2016 een nationale manifestatie te organiseren. Femma kan daar niet ontbreken!
Zoek je een strijdlustige Femmaroze outfit uit en sluit bij ons aan.  De manifestatie start om 11u30 aan het station Brussel Noord.  Femma verzamelt tussen 11u en 11u30 voor Exki (rechts op het plein als je langs de trap het noordstation uit komt)

Waarom zou jij als Femma-vrouw (of -man!) mee stappen in deze manifestatie? 

Wat als je werkgever zegt dat je nu 45 uren per week moet werken? Wat als je werkgever je je uurrooster maar een dag op voorhand geeft? Dan wordt het moeilijker om werk en gezin te combineren,  je kinderopvang te regelen, zelf voor je (klein)kinderen te zorgen, laat staan nog tijd over te hebben voor je (Femma)-vrijwilligerswerk, nietwaar?

‘Mijn broer staat in voor het onderhoud van machines bij klanten van zijn werkgever. Regelmatig werkt hij een 45-urenweek. Nu kan hij dat weigeren en doet hij dat soms. In de toekomst kan dit niet meer. Zijn vrouw werkt in shiften als verpleegster. In uurroosters die vaak variëren. Nu al vangen mijn ouders veel hun kleinkinderen op. De regeringsmaatregelen voeren de zorgdruk op hen verder op.’
(Tom)

‘Mijn  collega zei me dat die mogelijkheid om 45 uren per week te werken toch fantastische voor me is. ‘Zo kan je in zomerperiodes minder werken en meer bij je kind zijn’, zei hij. Hij begrijpt niet dat die wekelijkse arbeidstijd van 38 uren voor mij als alleenstaande moeder nu al moeilijk vol te houden is. En ook dat ik niet beslis over wanneer ik 45 uren zal moeten werken, maar mijn baas.’(Vivi)

In het huidig wetgevend kader is al heel wat flexibiliteit mogelijk.  In sociaal overleg tussen werkgever en werknemer.  Net daar zit het gevaar van deze nieuwe wet:  door deze wet wordt dat sociaal overleg overbodig en kan de werkgever eenzijdig beslissen over maatregelen die binnen deze wet vallen.

Het gaat niet alleen over ons persoonlijk

De voorstellen van Peeters gaan regelrecht in tegen de missie en visie van Femma. 

Femma schept ontmoetingskansen, beweegt vrouwen en verdedigt hun belangen. Zo bouwen we aan een wereld waarin elke vrouw zich ontplooit. Rechtvaardigheid en solidariteit inspireren ons.

Dan moeten we ons toch laten horen en zien? Voor onze leden en vrijwilligers, voor alle strijdbare vrouwen die ons voorgingen en voor wie na ons komen!
We gaan voor meer tijd en geluk!

In het wetsvoorstel worden vrouwen sterk benadeeld:

  • De 45-urenwerkweek is weer mogelijk, zoals in de jaren ’50.
  • De variabele uurroosters bij deeltijds werk hoeven slechts één dag op voorhand bekend gemaakt te worden aan de werknemers. Probeer dan maar eens kinderopvang te vinden.
  • Het ongemotiveerde tijdskrediet afschaffen, de zorgverloven uitbreiden, maar met verscherpte controle en verstrengde motieven. Zo kunnen nog minder mensen er gebruik van maken. Een budgettaire ‘meevaller’, maar bijzonder vrouwonvriendelijk.
  • Verlofdagen schenken aan een collega wiens kind ziek is: pure liefdadigheid die de overheid niets kost. 
  • Het loopbaansparen invoeren: individueel tijd en geld sparen voor wie tijd en geld te veel heeft, dat kost de overheid niets. Maar wie heeft er tijd op overschot?

Het uitzicht op een evenwichtige combinatie tussen betaald werken en zorg is verder dan ooit.  De kloof voor maatschappelijk kwetsbare groepen wordt alsmaar groter. 

Alles wordt op individuele verantwoordelijkheid gestoeld.  Men gaat er zomaar vanuit dat de werkgever zal overleggen met de werknemers over deze maatregelen, zonder daarvoor een dwingend kader te creëren.

Maar zou jij als jonge/pas aangeworven/onervaren/in financiële nood/… durven ingaan tegen je werkgever als je daarmee je job kan verliezen?

Flexibiliteit ten voordele van de werknemer kan al in het huidige wettelijke kader. Femma is daar een mooi voorbeeld van: maatwerk kàn nu al als werknemer en werkgever rekening houden met elkaars belangen. De voorstellen van Peeters dienen om de flexibiliteit van de werknemer af te dwingen ten voordele van de werkgever. Werknemers in bv. de zorgsector of jongeren in precaire contracten zullen aan flexibiliteit inboeten.

Gelukkig is er zoiets als een arbeidstijdwet die betaalde arbeid afbakent zodat álle werknemers ook vader, moeder, mantelzorger, vrijwilliger of een goede vriend kunnen zijn.

Misschien kunnen we met deze manifestatie de regering niet op andere gedachten brengen.  Maar onze geschiedenis leert ons dat het vuur aan de lont steken helpt!

Zien we je morgen in Brussel?

Reageer