Vier redenen waarom het federale regeerakkoord niet vrouwvriendelijk is

1.Een ondervertegenwoordiging van vrouwen
‘De federale overheid voert een vrouwvriendelijk beleid’ en ‘het bestaande quotum voor vrouwen in topfuncties wordt behouden en gerealiseerd’, staat er letterlijk in het regeerakkoord te lezen. Bovendien wil deze regering werk maken van het doorbreken van het glazen plafond op de arbeidsmarkt. Jammer genoeg paste de federale regering haar eigen filosofie niet toe bij het verdelen van de ministerposten.
Slechts 3 van de 14 ministers in de nieuwe federale regering zijn vrouw. Tellen we daar de staatssecretarissen bij, dan wordt het met een 4 op 18 niet rooskleuriger. In het kernkabinet, de wekelijkse bijeenkomst van de premier en de vicepremiers,  zijn vrouwen volledig afwezig. Volgens het Centrum voor Politicologie van de KU Leuven is dit de scherpste daling van de vrouwelijke aanwezigheid ooit. Regering Michel I maakt zo komaf met de positieve trend dat steeds meer vrouwen deel uitmaakten van de federale regering. Het is van de regering-Dehaene II (1995-1999) geleden dat een regering zo weinig vrouwelijke ministers telde. In vergelijking met de ons omringende landen slaan we hiermee een mal figuur. Binnen West-Europa kennen enkel Ierland en Portugal nog minder vrouwen in de regering. Onze ‘Zweedse coalitie’ komt nog niet aan de enkels van de Zweedse regering waar 13 op 25 ministers vrouw zijn.
Het is ongetwijfeld prettig vertoeven in het ‘old boys network’. Onderzoek wijst nochtans uit dat dit niet de beste manier is om een sterk en innovatief beleid te voeren. Diversiteit is daartoe de sleutel. Ten tweede gaat het ook om representativiteit. Een maatschappij die bestaat uit 51% vrouwen die actief deelnemen aan allerlei domeinen in de samenleving verdient een betere vertegenwoordiging dan de 21% in deze regering.
Femma ziet geen andere oplossing dan het invoeren van quota. Ze krikten eerder al de vrouwelijke vertegenwoordiging in de parlementen op. Ze zijn nu ook nodig om de helft van de regering uit vrouwen te laten bestaan.

Ongeacht de hoofdzakelijk mannelijke bezetting pretendeert deze regering over een bijzondere gendergevoeligheid te beschikken. Ze wenst  beter rekening te houden met de genderdimensie op de arbeidsmarkt en in het bijzonder aandacht te besteden aan het beter verzoenen van werk en privé.  Nochtans kondigt de regering in het regeerakkoord een hele reeks maatregelen aan die volgens Femma van het tegendeel getuigen.

2.Langer en meer werken volgens het mannelijk kostwinnersmodel
De pensioenleeftijd gaat omhoog zowel voor het wettelijk pensioen, het vervroegd pensioen en het overlevingspensioen. Het aantal loopbaanjaren die recht geven op een volledig pensioen stijgt eveneens. Veel  vrouwen volgen de ‘mannelijke’ kostwinnersloopbaan niet. Voor hen wordt het dus nog moeilijker om aan een volledig wettelijk pensioen te geraken. De regering wil wel een wettelijk minimumpensioen garanderen dat 10% boven de armoedegrens ligt maar alleen voor de werknemers die voltijds een volledige loopbaan werken.
Bovendien investeert de regering niet in de pijler die gendergelijkheid en onbetaalde arbeid het meeste ondersteunt, nl. de pijler van het wettelijk pensioen. Ze kiest er daarentegen voor om verder in te zetten op de tweede pijler (de aanvullende pensioenen) en de derde pijler (het individueel pensioensparen).  In de tweede pijler behoudt de regering de fiscale voordelen en maakt ze het mogelijk voor werknemers om een vrij aanvullend pensioen op te bouwen via afhoudingen op het loon. De derde pijler moedigt de regering aan door de bestaande heffing in de personenbelasting te verlagen van 10% naar 8%.
Bovendien zijn de tweede en de derde pijler niet aanvullend op de eerste pijler maar werken ze haar tegen. Met een wettelijk pensioenstelsel gaat het des te beter naarmate de lonen (en dus de sociale zekerheidsbijdragen) stijgen. Dat betekent: minder winsten, minder dividenden en minder meerwaarde op aandelen en beleggingen, een verlies voor de tweede en derde pijler dus. De tweede en de derde pijler, die op winst steunen, stellen het beter als de lonen laag en de loonsverhogingen beperkt blijven. Maar dit tast dan weer de eerste pijler aan.
De regering is ten slotte ook  van plan om de pensioensplit (het optellen en door twee delen van de wettelijke en aanvullende pensioenrechten voor gehuwde en wettelijk samenwonende koppels) te onderzoeken. Femma is voorstander van de invoering van de split, als uitdrukking van de solidariteit binnen een relatie. Maar alleen binnen de context van een sterke eerste pijler. En die eerste pijler doet het niet goed.


3. De combinatie arbeid en privéleven
De regering beweert dat ze tegenover de harde maatregel van langer en meer werken een reeks zachte maatregelen plaatst om de combinatie arbeid en privé te verzoenen. Maar die zachte maatregelen blijken in de meeste gevallen een vestzak-broekzak-operatie.

De uitbreiding van het tijdskrediet met motief zorg  met 12 maanden is een schijn toegift. De regering schaft immers het  ongemotiveerd tijdskrediet de facto af: ze stelt het niet meer gelijk voor het pensioen en schrapt de uitkering. Dit ongemotiveerd tijdskrediet werd door vele vrouwen opgenomen om te zorgen. Door het te verschuiven naar het tijdskrediet met motief zorg worden de voorwaarden verstrengd en verengd. Je kan het enkel opnemen om te zorgen voor een kind tot 8 jaar, om palliatieve zorgen toe te dienen of om een zwaar ziek of gehandicapt familielid te verzorgen. Wie bijvoorbeeld de zorg wil opnemen voor een kind ouder dan 12 jaar, wie wat tijd voor zichzelf nodig heeft of wie vrijwilligerswerk wil uitvoeren kan hier geen beroep op doen.
Aan de thematische verloven – ouderschapsverlof, zorgverlof en palliatief verlof - raakt de regering niet. Ze versterkt wel de controle op de motieven en de loopbaanvoorwaarden. Voor Femma is dit een gemiste kans omdat deze verloven ook aan hervorming toe zijn opdat meer mannen er gebruik van maken. Wij pleiten bijvoorbeeld voor het optrekken van alle uitkeringen tot 82% procent van het brutoloon met een plafond voor de hoogste inkomens en het verplicht maken van het vaderschapsverlof.

De regering heeft als doel de arbeidsmarkt en loopbanen te moderniseren. Hiertoe pleit ze voor een meer flexibele arbeidsorganisatie en arbeidstijd, zoals de annualisering van de arbeidstijd, deeltijds werken, overuren en glijdende arbeidsuren. Wanneer die flexibilisering enkel op maat van de werkgever is, verwacht Femma hier ook heel wat negatieve effecten op de combinatie arbeid en privéleven.  Net zoals de passage over de ‘passende dienstbetrekking’ ons zorgen baart. Deze zal namelijk ‘aangepast worden om meer rekening te houden met de competenties van de werkzoekende en zij zal na evaluatie herzien worden om de arbeidsmobiliteit aan te moedigen’. Onder Di Rupo werd de afstand waarbinnen een werkloze geen job mag weigeren al verhoogd van 25km naar 60km. Indien deze regering dit nog uitbreidt, vrezen we nog meer moeilijkheden om werk en privé te combineren.

4. Eenzijdige focus op betaalde arbeid

Wat Femma nog het meest verontrust in het reggeerakkoord is de eenzijdige focus op betaalde arbeid. Onze maatschappij steunt in hoge mate op onbetaalde arbeid, zoals vrijwilligerswerk, mantelzorg en huishoudelijke taken. Naar schatting wordt ongeveer de helft van onze arbeid aan onbetaalde arbeid besteed. Tijd voor die onbetaalde arbeid lijkt meer en meer een luxeproduct te worden.  Dit is ook iets wat jongeren vandaag de dag beseffen. Charles Michel mag de jongste premier zijn die België gekend heeft. De inhoud van dit regeerakkoord staat haaks op de verwachtingen van toekomstige arbeidskrachten.  Zij geven net  aan meer tijd te willen voor zichzelf, hun gezin en eigen projecten.

Reacties

Helga Hoeymans schreef

Helemaal geen goeie samenstelling van regering en helemaal geen goede inhoud!

De rijken worden steeds rijker .................de gewone, kleine man draait ervoor op

De kansarmoede zal nog meer stijgen

Zeer vrouwonvriendelijk

Een écht mannenbastion!!

Zeer gezinsonvriendelijk

Michel Vandendriessche schreef

Inderdaad totaal vrouwonvriendelijk terwijl men voordien (ook CD&V) dus 'hypocriet' 50/50 ondertekende. Men zou eens goed moeten nadenken met wie men nu in bad is gegaan. Wie vroeger bij extreem rechts vertoefde (en blijkbaar nu ook nog) heeft een bepaalde wijze van denken. Mij moet men niets anders wijsmaken. En wie hiermee in het regeringsbad stapt zet gevaarlijke spelletjes op.

Lieve Bracke schreef

Waar blijft het menselijke, tijd maken voor elkaar. Mijn overbuur ligt in het ziekenhuis , mijn man is gehandicapt en mijn kleinkind is ziek,.... maak ik heb geen tijd ik moet gaan werken! Mantelzorg en vrijwilligerswerk kan ik pas beginnen op 66 jaar en voor velen op 68. Was tijdkrediet en vroeger pensioen niet een beetje in de goede richting?

Het gezin , sociaal leven en de individuele creativiteit wordt ondermijnd.

We hebben maar één leven hier en levenskunst is meer dan werken om geld te verdienen.

Laten we toch zorg dragen voor elkaar en een warme thuis geven aan wie behoeftig is.

Erna schreef

Ik ben bruggepensioneerd !

De vraag die ik me stel is waar zijn die centen naartoe? We zijn met zo'n grote groep geweest die sociale bijdragen en belastingen hebben betaald!(milieutaksen)

Zorgen de bruggepensioneerden niet voor hun oude ouders en opvang voor de kleinkinderen? Als ze de mensen langer doen werken zullen er nog meer rusthuizen, kinderdagverblijven en naschoolse opvang moeten gebouwd worden!

Ik vind dat de ministers ne keer op het matje zouden moeten worden geroepen die ons in zo'n situatie gestoken hebben. Vier regeringen die nooit of te nimmer overeen komen. Zonder al die kosten van gebouwen, auto's, verwarming, personeel enz...

De banken met hoeveel geld zijn die niet weg.? Waar is dat geld naartoe? Als werkmens kun je dit allemaal niet vatten!

Ons kind is geboren in 1983 Dan was er ook crisis Ik kreeg 50 bfr minder kindergeld.

Weet je wat die politichi uit het oog verloren zijn in het verleden : Alles draaide rond de industrie en werk . We kregen 6 weken voor de bevalling en 8 weken erna en terug gaan werken, met als gevolg dat we niet veel kinderen gekocht hebben. Die heren van de politiek hebben er nooit aan gedacht dat ze voor opvolging moesten zorgen"Ze gingen de problemen oplossen als ze zich voordeden"! Maar dat is een probleem dat je maar oplost in 20 jaar! Nu zitten we met de gebakken peren . Er zijn geen jonge mensen meer genoeg die voor ons pensioen kunnen zorgen.

Reageer