Traditionele rolpatronen

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Onlangs zat ik met twee jonge moeders op café. Al snel ging het gesprek over de combinatie van werk en gezin en de taakverdeling thuis. Die taakverdeling verloopt bij beiden nogal traditioneel. Beiden zijn minder gaan werken en nemen het merendeel van de huishoudelijke taken en kindzorg op zich. Terwijl hun man voltijds aan de slag blijft.

‘Ik sta er liefst niet te vaak bij stil’, zei de ene. ‘Het verwondert me hoe het zo is gelopen. Het is zeker niet de situatie die ik vroeger voor ogen had’, gaf de andere jonge vrouw toe.

Het zal hen maar weinig troost bieden, maar ze zijn zeker geen uitzondering. Tijdsbestedingsonderzoek van de VUB toont aan dat de traditionele rolverdeling tussen mannen en vrouwen nog steeds springlevend is. Mannen gaan gemiddeld meer betaald werken en vrouwen nemen gemiddeld meer huishoudelijke taken en kindzorg op zich. Bovendien hebben mannen zowel in de week als in het weekend meer vrije tijd. Die scheve verdeling zorgt ervoor dat vrouwen financieel kwetsbaarder zijn en/of meer tijdsdruk ervaren dan mannen. Daarnaast is ook niet iedere man gelukkig met het keurslijf van de kostwinner.

Wie hoopt dat we wel vanzelf zullen evolueren naar een meer gelijke taakverdeling tussen man en vrouw, moeten we teleurstellen. Ten eerste is het verschil in tijdsbesteding tussen mannen en vrouwen de laatste 14 jaar maar weinig geëvolueerd. Ten tweede lijken er geen indicaties te zijn dat dit vanzelf snel zal veranderen. Het tijdsbestedingsonderzoek toont namelijk aan dat ook bij hoogopgeleiden, van wie men zou verwachten dat ze minder stereotiep denken, de vrouw de meeste huishoudelijke taken en kindzorg op zich neemt. Zelfs wanneer beide partners voltijds werken.

Willen we af van de traditionele taakverdeling, dan zal een goed gesprek aan de keukentafel niet volstaan. De handelingen van mannen en vrouwen worden namelijk mede gestuurd door de heersende genderstereotypen in de samenleving.  Die normen en waarden zijn collectief en als individu moeilijk te bestrijden. Wijk je af, dan word je daarvoor scheef bekeken. Zowel man als vrouw.

Femma ziet hierin een belangrijke rol voor de overheid. Enerzijds moet de overheid inzetten op sensibilisering (door zelf campagnes op te richten of campagnes te ondersteunen). Anderzijds kan ze een kader creëren dat mannen en vrouwen toelaat en aanspoort om buiten de stereotype genderhokjes te kleuren. Zo kunnen bijvoorbeeld ingrepen in het geboorteverlof  en het ouderschapsverlof  ervoor zorgen dat meer mannen dit opnemen en er op termijn een meer gelijke taakverdeling komt tussen mannen en vrouwen.

Reacties

Gybels Suzy schreef

Beste,

Gisteravond zag ik op Canvas de uitzending "De afspraak".

Daarom wil ik via deze weg reageren en dus ook op bovenstaand artikel.

Ik heb ervaring met halftijds werken. Dat beviel me toen de kinderen klein waren. Maar het is idd zo dat je dan als vrouw de hele huishouding en alles omtrent de kinderen op je neemt.

Later werkte ik deeltijds (3/4) en dat beviel me beter; het jongste kind zat toen in het vijfde leerjaar.

Maar mijn conclusie is dat je als koppel ongeacht het inkomen beter ALLEBEI minder en evenveel werkt en dan de andere taken ook verdeelt.Dat zou in alle beroepen dan ook moeten kunnen. En beide partijen moeten het WILLEN. Zo behouden beiden hun beroep en hun voeling met het gezin en alle taken .

Hopelijk ben ik jullie en vele jonge gezinnen hiermee van dienst .

Beste groeten

anoniem schreef

Graag reageer ik ook hier op. Zelf vond ik een moeilijk evenwicht tussen halftijds werken en voor de kinderen zorgen. Mijn man sprong bij en zocht mee oplossingen als de kinderen ziek waren, mijn man kookte de dagen dat hij eerst thuis kwam, als het te vuil werd thuis, zal hij mee kuisen en de strijk doet hij als het moet. hij doet ook het werk in de tuin, vaak doen we dat samen. ik heb het lastig met de verwachting van de samenleving dat ook vrouwen een betaalde job moeten hebben en mee kostwinner moeten zijn. Ik heb er dan ook op dit moment voor gekozen om me niet meer 'slaaf' te voelen van het werk en in mijn parttime job meer uren te doen, onvoorspelbaarheid te hebben en stress mee te dragen. ik vind mijn draai en voldoening in huis mama te zijn. de financiële consequenties nemen we er graag bij, alleen is het beangstigend dat als ik later alleen zou achterblijven en er geen weduwepensioen meer zou bestaan, ik op niets kan terugvallen. Zelfs als mijn man minder zou werken, zou ik nog zelf diegene zijn die thuis wil zijn om de kinderen te halen en te brengen van school, met hen te spelen, voor hen te koken, hen hobby's te laten doen als ze willen. Ik heb de hele zomervakantie voltijds voor mijn drie kinderen gezorgd (6,5, en 1.5) en heb me geen moment verveeld. ik vind dit geen voorbeeld van rollenpatroon want het is niet mijn man die beslist dat ik alle taken op mij moet nemen of dat hij zijn aandeel niet zou opnemen. ik vind wel dat ik indruis tegen de verwachting van onze maatschappij, daar heb ik meer last van dan van het feit dat ik voor de kinderen zorg moet dragen!

johanna schreef

laat u niet doen door de maatschappij! u wilt dit doen en het is overeengekomen dat het financieel kan , dat houdt in dat jullie overlegd hebben wat er zoal aangekocht kan worden.Uw kinderen waarderen het zeker en ook uw man voor de rust in huis. Eventueel houdt u zich in de vrije tijd (als u die heeft)bezig met zelfstudie ,blijft u goed op de hoogte om te herintreden op de arbeidsmarkt als u wat meer ruimte krijgt. Waarschijnlijk zijn veel vrouwen en mannen hier jaloers op of durven zij het niet voorstellen! geen schrik hebben voor de toekomst ! veel groetjes ,huisvrouw ,vrijwilligster met gevolgde cursussen .

Reageer