Schrijven en delen

{$items.title}

Vrouwen zijn meerwaarde-zoekers.  Daarom inspireert en stimuleert Femma vrouwen om te reflecteren over de diepere zin van het leven en samenleven met anderen. Femma reikt daartoe concrete initiatieven aan. Zo lanceerde Femma in het magazine van september 2015 een schrijfwedstrijd. Veertig vrouwen kropen in de pen. De jury nomineerde teksten en de tien ‘beste’ teksten kregen een plekje in de co-creatieve gedichtenbundel die alle leden in het najaar in de bus kregen.

Eén van de teksten in die bundel kwam van Hilde Van Parys uit Sint-Genesius-Rode, o.a. actief in het plaatselijk zingevingsgroepje van Femma. ‘Samen’ trok de aandacht van de jury omdat het een maatschappelijk geëngageerde tekst is, een oproep tot verbinden in een samenleving die superdivers is, waar individualisme heerst en polarisatie nooit ver weg is. Vandaag is de tekst meer dan ooit relevant. Daarom contacteerden we Hilde met de vraag of we deze tekst mochten publiceren in ‘100 verhalen van vrouwen’. ‘Met plezier’ was haar antwoord...

Samen
elke mens die we ontmoeten
kunnen we negeren, groeten
insluiten of uitsluiten
kans geven of uitbuiten
afweren of toelaten
doodzwijgen of goedpraten

‘onbekend is onbemind’
’t zij volwassene of kind
autochtoon of buitenlander
bondgenoot of tegenstander
kleurlinge of blanke man
mens die niets of alles kan

altijd weer kunnen we kiezen:
wegkijken of zich verliezen
in het wonder van een mens
zoekend naar de kern, de grens
naar de zin en samenhang
even maar of levenslang

wat we wellicht allen willen
is dat we doorheen verschillen
andere visies, waarden, normen
toch ergens gemeenschap vormen
elk zoals hij is gebekt
met geduld en met respect

hvp

We polsten naar wat schrijven voor Hilde betekent en kregen volgend antwoord. ‘Waarom ik schrijf en wat ik daarmee wil bereiken is me niet echt duidelijk. Ik stel vast dat het gewoon gebeurt, dat het me overkomt, dat het een uitlaatklep is maar ook een manier om iets gezegd, uitgedrukt en – soms onbedoeld – verwerkt te krijgen. Dat is vroeg begonnen: met gedichtjes, gelegenheidsversjes, rijmpjes, ludieke maar ook ernstiger tekstjes. En al heb/had ik in bepaalde periodes minder tijd om te schrijven, toch kan ik me niet herinneren dat ik daar ooit mee gestopt ben. Het schrijfplezier op zich is reden genoeg om het te doen en ermee door te gaan. En wellicht kruipt het bloed waar het niet gaan kan want meestal verraden de tekstjes toch ook waar ik voor sta, wat me bezielt en hoe ik naar mensen en dingen kijk. Als ik ergens een positieve bijdrage kan leveren dan doe ik daar graag aan mee. Het hoeft niet zo nodig op het publieke forum, maar achter de schermen, in het gewone, dagelijkse leven en ‘zomaar’. Als dat voor mensen iets vermag te betekenen, als mijn schrijven mensen kan raken, troosten, blij of rustig maken, als ze dingen herkennen, dan motiveert me dat om achter de schrijftafel te gaan zitten. Het kan ooit wel eens een inspanning kosten maar andere keren gaat het als vanzelf. Gevoelen, intuïties leren benoemen en woorden geven, creëert verbondenheid, openheid. Schrijven is ook een vorm van schoonheid scheppen, van zelfontdekking. Soms krijg je een inval en weet je bij de eerste zin(nen) niet waar je uitkomt. Dan is het ook voor jezelf verrassend’.

En prompt kruipt ze terug in de pen. ‘Het is maar éénmaal 100 jaar Femma. Zo’n mijlpaal verdient mooie woorden’.

100 jaar Femma:

een eeuw lang vrouwelijkheid die mag gezien zijn
een levensverhaal dat gedeeld werd en doorverteld
- van de ene generatie op de andere –
een uitdaging om naar morgen te vertalen
wat gisteren werd ontdekt
een steen verlegd in het bestaan
van die éne mens en van velen
een groeiproces dat nooit af is

100 jaar Femma
is
nu volop vieren
hier en daar koploper
te zijn geweest
en intussen de estafettestok
doorgeven aan de volgende

hvp

Wie is Hilde Van Parys?

Hilde Van Parys (° 1957) groeide op in Vlaams-Brabant, op een boerderij. Het gezin met vijf kinderen was een gastvrij, warm nest. Veel ruimte en verbondenheid met de natuur zorgden voor een fijne start en een gelukkige jeugd. Hilde studeerde godsdienstwetenschappen aan KU-Leuven en daarna verpleegkunde en geestelijke begeleiding in de gezondheidszorg. Ze gaf zeven jaar les in middelbare scholen, trouwde op haar 32ste en koos er dan voor om thuis te blijven voor de opvoeding van hun zes kinderen. Intussen deed ze vrijwilligerswerk in de parochie en op school als lees- en zwemmoeder. Ze begeleidde haar eigen kinderen bij studie, hobby’s, sport-, muziek- en culturele activiteiten. De kinderen studeerden (en enkelen studeren nog) allemaal aan KU-Leuven, doen vakantiejobs en vrijwilligerswerk als speelplein(hoofd)animatoren of –instructor. Zich inzetten voor anderen was bij Hilde thuis een vanzelfsprekend gegeven en haar kinderen hebben er op hun beurt voeling mee. Hilde maakt al vele jaren deel uit van het plaatselijk zingevingsgroepje van Femma, schrijft tekstjes voor het Davidsfonds, voor vormingsgroepen of voor individuele mensen die beroep op haar doen. Ze is lid van de parochieraad in Buizingen en woont samen met haar man al bijna 30 jaar trouw de vergaderingen bij van hun spiritualiteitsgroep.  Over haar vrijetijd zegt ze: ‘Ik pik graag een lezing mee of een vormend initiatief, ga graag wandelen in het bos, ben altijd te vinden voor gezinsactiviteiten, een uitje met vrienden en kruip regelmatig in mijn pen om weer te geven wat me bezighoudt, me inspireert of naargelang het in me opkomt’.

 

Reacties

alis lories schreef

Een mooi verhaal . Helemaal Hilde zoals ik ze al vele jaren ken. Hilde heeft mij al meerdere keren door haar prachtige teksten ontroerd, geïnspireerd, gemotiveerd...

Het is een voorrecht om zo'n ferme femmamadam in de parochieraad van de Don Boscoparochie te mogen verwelkomen.

Haar inzet , inspiratie en creativiteit is van onschatbare waarde.

Fernande De Block schreef

Dankjewel Hilde voor deze mooie zinvolle teksten; direct bruikbaar bij zoveel momenten in de plaatselijke groepen.

Blij je te mogen leren kennen.

Victoria Stroolens schreef

Rond het jaar 2000 heeft Hilde mijn pad gekruist in de parochie en later ook bij de voorgangers van de nevenviering ( nu nog altijd )Hilde is een warme vrouw en elk jaar voor ons gezellig samenzijn met de voorgangers van de NV schrijft Hilde een mooi lied, telkens weer toepasselijk op de voorgangers ! Echt prachtig, proficiat , Hilde en dank !

Reageer