Rika en Jeanne: solidair over grenzen heen

{$items.title}

Rika Van Kersschaever en Jeanne Goris zijn geëngageerde Femmavrouwen. Rika werkt mee in de Femma-werkgroep Zingeving van Vlaams-Brabant . Zij schreef het verhaal over een Lesbos Solidariteitwandelreis.

We zijn begin maart. Het is Week van de Vrijwilliger en op 8 maart is het Internationale Vrouwendag. De Vasten is net begonnen. Het verhaal van Rika Van Kersschaever sluit hier naadloos bij aan. Een bijzondere reis  leidt tot concrete solidariteit en vrijwillige inzet voor  vluchtelingen in Lesbos.

"Delen" begrijpen we nog maar al te vaak als: weggeven wat je niet (meer) nodig hebt. Maar delen is zoveel meer: geven en krijgen; mogen binnenkomen bij iemand anders…

Juni 2017: Jeanne, een vriendin uit Leopoldsburg, heeft me overgehaald om mee op reis te gaan naar Lesbos, met een nieuw initiatief van “Anders Reizen”: een solidariteitsreis. Het authentiek Griekse eiland weet iedereen te bekoren: natuurliefhebbers, zonnekloppers, foodies, sportievelingen en rust-en-stiltezoekers, zelfs ondanks alle commotie die het eiland sinds 2015 het brandpunt maakte van de Europese vluchtelingencrisis.

“Lesbos, is dat niet het eiland waar al die vluchtelingen aanspoelen?”“Juist daarom, het is een solidariteitswandelreis.”
We gingen, en wat we daar gezien en ervaren hebben, heeft ons zo aangegrepen, dat we het niet meer kunnen loslaten.

De staat Griekenland kan het vluchtelingenprobleem helemaal niet aan.  Daar is  het beruchte MORIA staatskamp (dat af en toe hier de kranten bereikt), het sprekende voorbeeld van. Daar zit de financiele crisis van 2008, die Griekenland erg getroffen heeft,  natuurlijk voor heel veel tussen. Verschillende privé personen en NGO’s zijn te hulp gesprongen en hebben verschillende kleinere kampen (oa. PIKPA) en initiatieven opgericht, die voor een meer menselijke aanpak gaan. Zij krijgen geen staatssteun en draaien volledig op vrijwilligers. “Lesvos Solidarity” is de plaatselijke NGO die al deze activiteiten overkoepelt. Maar die komen zelden of nooit in de media.

De hoofdfiguur in Lesvos Solidarity is een Griekse vrouw van rond de 45, Efi Latsoudi. Efi kreeg  in 2016, samen met een groep Griekse reddingswerkers op zee, de prestigieuze Nansen-prijs, voor  ‘haar mededogen en de zorg die ze bood aan de meest kwetsbare migranten die op het eiland Lesbos aankwamen’. Die prijs wordt jaarlijks uitgereikt door het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR). Die prijs heeft Efi niet veranderd. Ze zet haar strijd onvermoeibaar voort, gesteund door een sterk team van vrijwilligers en medestanders.

In het vormingshuis “Mosaik” hangt in de inkomhal:“Dear mosaik, you are the mother of refugees because you always care of everyone like a mother. Thank you so much. I always miss you, mosaik.” Tekst van een vluchteling die naar Athene vertrok.

Zowel in de kleinere kampen als in Mosaik wordt veel meer gedaan dan alleen maar “bed, bad, brood”. Mensen worden in hun waardigheid erkend. Ze bouwen zelf mee aan hun huizen, ze kunnen werken, creatief bezig zijn, hun verhaal vertellen. Grieken en vluchtelingen zitten naast elkaar in de Engelse , Griekse, Arabische les, of om te computeren. Ze bereiden hun maaltijden zelf en eten samen.
Wij hebben aan den lijve kunnen ondervinden hoe mensen weer tot leven komen als ze hun verhaal kunnen vertellen en vooral delen met mensen die willen luisteren en hun verhaal au sérieux nemen.

De tomeloze inzet van de vrijwilligers in “Lesvos Solidarity” vormt een hartverwarmend sprankeltje hoop in een complexe situatie.  Wat we zeker kunnen doen is Lesbos steunen door er te blijven naar toe gaan, wat enkelen van ons dan ook deden in 2018 en 2019.

En we doen nog meer. Vanuit onze ervaring in Lesbos zijn we met een vijftal vrouwen ook in Vlaanderen in gang geschoten. Via de verkoop van handtassen, pennenzakken, rugzakken,… die in Mosaik door vluchtelingen worden gemaakt uit aangespoelde reddingsvesten, en oorbelletjes, kaarsen,... waar vluchtelingen hun creativiteit in hebben gelegd, proberen we al enkele jaren ons verhaal te doen  op geschenkbeurzen in Sint Ulriks-Kapelle, op de ander Kerstmarkt in Leuven en Roeselare, op de Refugee Walk, via familie en vrienden,…

Regelmatig werd ons de vraag gesteld om babymelk en -voeding, toiletartikelen, kleding, speelgoed, conserven,.. .mee te brengen op onze reis naar Lesbos. Omdat het weinig zin heeft die spullen hier aan te kopen en op elke reis mee naar Lesbos te sleuren, dachten we aan het oprichten van een Solidariteitsfonds. Immers, al die nodige basisproducten zijn even goed in Lesbos zelf te vinden, en het steunt nog de lokale economie als producten ter plaatse kunnen aangeschaft worden.

Dat solidariteitsfonds is er gekomen in december 2019: BE64 0004 5616 7152, Lesvosfonds.

Door een gift of een doorlopende opdracht op dat fonds, steun je een positief initiatief en beteken je hoop voor heel veel mensen die diep in de put zitten.

En voor wie graag meereist naar Lesbos: De laatste week van oktober 2020 wordt er weer een reis georganiseerd (min.6 en max. 10 personen). Als het je aanspreekt om mee te gaan, geef dan je naam door.

Bovenal heeft deze reis bij mij vele vragen en bedenkingen opgeroepen. Vragen over de immense uitdagingen waar we allemaal voor staan. Bedenkingen over de grote solidariteit die er nodig is maar die zo weinig in aanbieding lijkt. Wat het moet betekenen om op de vlucht te zijn en afhankelijk te zijn van de gastvrijheid van onbekenden. Waarom onze Europese beleidsmakers hun afspraken niet nakomen. Vragen rond emigratie en integratie, rond mensenrechten die soms zomaar met de voeten getreden worden. Anderzijds is er ook de geruststelling dat ongelooflijk veel, nee ALLES mogelijk is als mensen zich inzetten voor elkaar wanneer er zich drama’s afspelen. Waar een wil is, is nog steeds een weg. We mogen de hoop niet verliezen!

Rika (samen met Jeanne, Magda, Ingrid, Anita, Myriam)

 

Meer informatie over het vluchtelingenwerk: 

www.lesvosmosaik.org - lesvosmosaik@gmail.com

LESVOSSOLIDARITY  (PIKPA)

www.lesvossolidarity.org

 

 

Reacties

Marita schreef

Ik heb het voorrecht van Rika te kennen en ben enorm geraakt door haar verhaal over Lesbos.

Wat goed dat je dat met ons wilt delen. Zien en horen we eens van een andere kant.

jo schreef

Dit verhaal geeft een warm gevoel, mensen die mensen helpen en naar hun verhalen luisteren!

Mieke Nuyttens schreef

Ik heb het verhaal met veel interesse gelezen. Ik zou wel eens meer willen weten over de solidariteitsreis. Ik weet niet of het nog iets voor mij is. Ik ben 69 jaar, ben wel nog in redelijk goede gezondheid.

Mieke Nuyttens

siska vansevenant schreef

Het verhaal van Rika, die ik ook af en toe mag ontmoeten, is sterk en spreekt aan. Een solidariteitsreis kan vele ogen openen, het verhaal kan verteld worden. En hier... kan je van alles doen : het vluchtelingenwerk steunen, als vrijwilliger werken voor vluchtelingen, politiek werk doen om de rechten van vluchtelingen te versterken, en vooral overal het racisme bestrijden. Dank je, Rika en alle andere activisten !

majo van ryckeghem schreef

Bedankt, Rika! Weer een andere solidaire kant van jou die ik mag leren kennen en mooi dat jij/jullie ons de kans geeft om een concrete bijdrage aan de situatie in Lesbos te kunnen leveren.

Reageer