Plaats de dertigurenweek in een ruim perspectief!

{$items.title}

De Morgen plaatst vandaag een aantal vraagtekens bij de 30-urenweek. Laat ons toe om één en ander te nuanceren en in een ander perspectief te plaatsen.

Voor Femma is de 30-urenweek niet 'het ultieme medicijn voor al onze sociaal-economische problemen'. De 30-urenweek is één maatregel die een antwoord biedt op de moeilijke combinatie van werk en privé en de genderongelijkheid op de arbeidsmarkt. Ook op andere domeinen moeten we ingrijpen: arbeidsorganisatie, kinderopvang, zorgverloven, beeldvorming,... Het dossier dat we hierover schreven, stelt dit uitdrukkelijk.

Is het economisch haalbaar?
De economische haalbaarheid van de 30-urenweek kadert in een ruimer debat over welk samenlevings- en economisch model we willen. Daarnaast loont het om niet alleen theoretische voorspellingen te doen maar te kijken naar praktijken en daaruit te leren. Zoals die van een Toyotagarage in Göteborg. Daar werken de werknemers sinds 2002 30 uren met behoud van loon. Ze zijn minder ziek, efficiënter en gelukkiger, zegt het management. Of het voorbeeld van Frankrijk. Waar een Franse parlementaire commissie concludeerde dat de 35-urenwerkweek in Frankrijk minstens 350.000 banen creëerde, voor een betere balans tussen werk en privé zorgde en de concurrentiekracht van de Franse ondernemingen niet aantastte. Tenslotte is er ook een studie van de IAO die aantoont dat arbeidsduurvermindering in tijden van crisis 100.000 banen heeft gered.

Geeft werken zin aan het leven?
Tuurlijk kan een betaalde job zin geven aan het leven van mensen. Op voorwaarde dat het om kwaliteitsvol werk gaat. En dat is niet bij iedereen het geval. Bovendien is betaalde arbeid niet de enige arbeid die we uitvoeren en die zin geeft aan ons leven. Heel wat mensen verrichten in hun ‘vrije tijd’ heel wat onbetaalde arbeid, zoals mantelzorg, zorg voor de kinderen en vrijwilligerswerk. Die onbetaalde arbeid is maatschappelijk erg waardevol en verdient waardering. Bijvoorbeeld door er voldoende tijd voor vrij te maken. Een goede combinatie tussen betaalde arbeid en onbetaalde arbeid is essentieel voor het welbevinden van mens en samenleving.

Is het wel de gepaste oplossing voor ons ‘subjectief probleem’?
De combinatieproblematiek zou een ‘subjectief probleem’ zijn waar arbeidsduurvermindering niet het gepaste antwoord op biedt ‘want het aantal uren dat we effectief werken lag nooit lager dan vandaag’. Hiervoor verwijst de journaliste naar een rapport van het Federaal Planbureau. Dat rapport stelt dat de jaarlijkse effectieve arbeidsduur tussen 1956 en 1975 met ongeveer 20 procent is gedaald. En dat sinds het midden van de jaren ‘70 de jaarlijkse effectieve arbeidsduur nog steeds daalt, zij het minder snel. Wat de journaliste wel vergeet te melden is dat hetzelfde rapport aantoont dat de daling nu het gevolg is van het toegenomen aandeel van deeltijdarbeid in de loontrekkende werkgelegenheid. En dat is nu net waar het schoentje knelt. In plaats van collectieve arbeidsduurvermindering zijn we gaan inzetten op individuele stelsels van arbeidsduurvermindering zoals deeltijdwerk, zorgverloven en tijdskrediet. Aangezien vrouwen nog steeds als hoofdverantwoordelijke voor de zorg- en huishoudelijke taken worden gezien, ervaren zij het snelst een moeilijke combinatie tussen betaalde arbeid en onbetaalde arbeid. Om de combinatie te vergemakkelijken, maken ze massaal meer gebruik van individuele stelsels van arbeidsduurvermindering, met alle negatieve gevolgen voor hun loon en carrière. Tenslotte zijn er ook heel wat mensen die zich de individuele stelsels van arbeidsduurvermindering niet kunnen veroorloven. Om die ongelijkheden mee recht te trekken is er volgens ons dus nood aan een ‘nieuw voltijds’ van 30 uren.

Vraag nu ons volledige dossier 'combinatie arbeid en zorg 2.0' aan.

Reacties

Dirk Van Landen schreef

Ik heb jullie al gevraagd om samen te werken vorige week. Nergens heb ik een praktisch zo-kan-het-dus-georganiseerd-worden-voorstel gelezen.

Genegeerd worden, ik ben het gewend maar hoop dat er snel een einde aan komt.

Vriendelijke groeten

Dirk

Reageer