Piet te zwart? Sint te wit!

{$items.title}

EN TOEN was ze oud genoeg voor poppen. Ze heeft er intussen een stuk of vier, en ze heten allemaal Baby. Lekker makkelijk. Een halfuur kopje onder in bad, naakt en ondersteboven in de poppenwagen mee naar de Carrefour: de Baby’s laten het zich allemaal welgevallen, en Jasmijn ontwikkelt langzaam maar zeker een ravissant moederhart, om bij weg te smelten.

Ethnic my ass

Toch is er ook een zure kant aan die poppen. Eén van de vier is bruin. Bijna exact hetzelfde bruin als mijn dochter zelf, kijk maar:

Waterboarding. Hobby van d’r.

De Zapf Baby Born badpop. Een klassieker. Ze bestaat in drie huidskleuren: blank, lichtbruin en donkerbruin. Ik had ze snelsnel gekocht voor Jasmijns tweede verjaardag, zonder echt naar de verpakking te kijken. Ik was al blij dat ik ongeveer haar evenbeeld had gevonden. Bruine Baby was meteen haar beste maatje, iedereen blij.

Het was dus pas deze week dat me iets opviel, toen ik met Jasmijn in de lokale Fun tussen de poppen naar accessoires voor Bruine Baby aan het zoeken was. Daar stonden ze, zusterlijk naast elkaar in hun doorkijkdoos: zelfde poppen, drie verschillende huidtinten. Ik moest even met mijn ogen knipperen toen ik het volgende opmerkte. Op de verpakking van de witte pop staat niks, alleen het merk. Op de verpakking van Jasmijns kleurtje staat in vette roze letters: ETHNIC.

What. The. Fuck. Gelukkig wel allebei €49,99.

Dus, meneer Zapf. Blank is de neutrale standaard? En de huidskleur van mijn dochter is “etnisch”? Wat research leert dat ook Bart Smit en Bol.com – net als wellicht vele anderen – de pop expliciet als “ethnic” labelen. Even naar vandale.be:

    “et·nisch (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) wat een volk betreft; volkenkundig”

De pop met de huidskleur van mijn dochter is helemaal niet etnisch. Of net wel: álle poppen zijn namelijk etnisch. Ze hebben qua voorkomen en kleur allemaal hun wortels in een bepaald volk, of dat nu blank, groen of zwart is. Dus die schattige fuchsia lettertjes “ethnic” zijn op zijn minst bedenkelijk. En in het slechtste geval zelfs gewoon racisme.

Play right, play white?

En dat is nog maar het topje van de ijsberg. Dit is hoe poppenafdelingen bij grote speelgoedketens er gemiddeld uitzien:

Ik was die rare fotograferende poppenfestisjist in je favoriete speelgoedwinkel, sorry.

Wit, wit, wit zover het oog reikt. Als je dat rare poppen-oranje al wit kan noemen, overigens. Er zijn een paar gebronzeerde Barbies, maar die koop je dan weer niet omdat je kind de dag erna een wespentaille wil. Over het algemeen is blank dus de maatstaf. In de meeste mainstreamketens is de Ethnic-pop van Zapf zielig genoeg één van de weinige alternatieven. Gelukkig zijn er een pak kleinere speelgoedwinkels waar duidelijk wel aankopers met realiteitszin werken. In den Olifant in Antwerpen, bijvoorbeeld. Of ’t Bazarke in Mortsel, waar ze een mooie collectie poppen van Corolle hebben, die in alle huidskleuren bestaan.

Met december in aantocht vallen ook de vuistdikke catalogi in de bus. ’t Dikke Speelgoedboek van Bart Smit bijvoorbeeld. 141 kinderen staan er in die folder, in allerlei fasen van extase spelend met de laatste nieuwe gadgets (geen nood, ik heb dat niet geteld op kosten van de belastingbetaler, ik heb me een week thuis zitten vervelen met bronchitis). Van die 141 kindmodellen zijn er met veel goeie wil dertien niet blank. En dan zie ik er een paar door de vingers bij wie het gewoon zonnebank zou kunnen zijn.

“Plak een stickertje bij alles dat je graag van de Sint wil krijgen, schattie!”

Of deze, van de website van – toevallig, want ze zijn heus niet alleen – dezelfde keten. Zes mooie donkerbruine poppen, met hippe kleren. En toch maakt Bart Smit ervan: “Vrolijke houten poppenfamilie uit Afrika.” Waarom moet dat nou weer? Bij blanke poppen staat toch ook niet dat ze uit Oostende of New York komen? Die bruine poppen kunnen toch net zo goed Tim en Larissa van om de hoek zijn?

Vrolijk. Dat vond mijn oma zaliger ook van de Congoleesjes op de Wereldtentoonstelling van 1958.

In de omschrijving maakt Bart Smit het nog ranziger, want die begint met “Heb jij nog plaats in het poppenhuis voor deze gezellige familie?” Nee, natuurlijk niet, Bart Smit. Want in het poppenhuis wonen mijn witte poppen al, en die waren hier eerst, en vol is vol, dus weet je wat: dat ze het eens in Calais of Duinkerke proberen, die vrolijke houten poppenfamilie uit Afrika. Kom. Aan. Dudes. Jullie bedoelen dat vast niet slecht, maar dit is in 2016 toch gewoon fout?

Tijd voor de volgende stap

Kortom: is dit wat Sinterklaas gaat brengen, in december? Een schoentje vol hypertraditionele wereldbeelden? Vooroordelen in kinderformaat, een hopeloos achterhaalde zucht naar de uniforme maatschappij van de fifties, die noch de generatie van jonge ouders noch hun nageslacht ooit gekend zullen hebben?

Vergis je niet: zo’n Bart Smit of Fun levert natuurlijk gewoon wat wij, de klant, vragen. Dus Sinterklaas, als u dit leest: steek de hand even in eigen boezem.

We hébben gekleurd en divers speelgoed, da’s stap één. Goed zo. Al mag het nog wat meer zijn. Stap twee is dat we er met z’n allen effe normaal over gaan doen. In deze grote, boze wereld méér dan ooit. Zelfs als dat een beetje pijn doet aan onze tradities. Anders zou de kloof tussen waar onze kinderen nu mee spelen, en wat ze later op school, bij de kruidenier en in de spiegel zien wel ’s pijnlijk groot kunnen blijken…

Dit is een blog van Tom De Cock en deze verscheen eerder op zijn blog entoen.be

Gaat de Sint bij jou ook bewuster shoppen?

Reacties

O. Verniers schreef

Mooi, realistisch maar misschien toch ook eens stilstaan dat die aan-kopers en makers van verpakking niet racistisch zijn maar praktisch. een klant die kleurenblind is hoe ziet die het verschil tss een "witte" of eens "donkere"pop? Hoe vermeld je dit zonder gelijk wie te beledigen? er worden hierboven correcte punten aangehaald maar ik lees weinig concrete oplossingen. moesten de rollen omgedraaid zijn en er minder blanke kinderen hier wonen en dus zouden alle poppen dan ook gekleurd zijn zou jij dan op zoek gaan naar die ene blanke pop om aan je gekleurde dochter te geven en nog belangrijker misschien, zou je dochter dat verlangen? ik ben persoonlijk voorstander van zoveel mogelijk diversiteit, wij onderscheiden ons naar mijn bescheiden mening van dieren door onze drang om te ontdekken en te leren jammer genoeg onderscheiden we ons ook door bekrompenheid en vooroordelen maw we hebben nog een lange weg te gaan en moeten vooral opletten dat we, in onze weg naar gelijkheid voor iedereen ons niet laten vangen om ons zelf blind te staren op wat wij als juist zien met een open mind komen we er wel.

vera schreef

Als kind (Ik ben bijna zestig dus het is een hele tijd geleden) was mijn favoriete pop een zwart meisje. Ik heb er nooit bij stil gestaan. Als kind niet en later ook niet. Maar blijkbaar moet je dat nu wel. Blijkbaar moet nu ook al geteld worden hoeveel donkere en hoeveel lichte poppen er worden aangeboden. Volgens mij zullen verkopers van poppen aanbieden wat er gekocht zal worden door de mensen en al de rest is larie. Voor een kind telt de kleur van de pop niet, het zijn de volwassenen die daar problemen rond maken en alles opkloppen tot een issue dat er geen is.

Bekaert Linda schreef

Ben het volledig eens met Vera hierboven, ik ben ook een zestiger en mijn kinderen vroegen ook eens om een "zwart" baby popje en hebben dat ook gekregen, bij kinderen speelt de kleur niet, enkel bij onze volwassenen nu in deze tijd.

Laat iedereen zich bezig houden met zaken die veel noodzakelijker zijn en laat een kind een kind zijn (zonder al die digitale spullen) en met onze echte zwarte Pieten, traditie of niet , het is de doodgewoonste zaak dat Piet zwart is en bovendien een hele leuke lieve gast, zonder daar rasisme bij te halen!

terryn MArie-Rose schreef

56j geleden heb ik gespaard tot ik die mooie bruine pop kon kopen. Dat heeft enkele jaren geduurd want ze waren , zeldzaam en duur. Ik was er heel fier op, en verzorgde ze buitengewoon goed. Nu heb ik twee gekleurde kleinkinderen, en daar ben ik nog fierder op. En mijn ex-schoonzoon is geweldig fier en gecharmeerd door onze zwarte pieten. Hij vind ze grappig en erg leuk en is fier dat hij dezelfde kleur heeft. Ik hoop dan ook dat vlaanderen een stap terug zet in deze onzin, en onze pieten mogen blijven wat ze zijn. Een deel van ons erfgoed dat beschermd zou moeten worden als herinnering aan de kindervriend die twee jongetjes gered heeft en als knechtjes ( leerjongens )liet helpen bij het uitdelen van snoep en speelgoed. Ik heb mijn lidgeld na meer dan 36j bij de Bond niet hernieuwd, Shame on you! Is dat opkomen voor onze kinderen?

Myriam cools schreef

Mensen met wat zijn we bezig ?? Alles wordt gedraaid en gekeerd en alles wordt rascistisch .. stop stop

Het is om te wenen......... het is waar dat sommige vreemden het moeilijk hebben om zich aan te passen, maar wij zouden hun een handje moeten toesteken. zwarte piet is zwart en dan , .....en de sint is wit, op tv Is er ruzie Wit of zwart , en, .........wie zit aan de tv onze lieve kinderen, is dat de eerbied dat we hebben voor deze zogezegde lievelingen. Als je kind je lieveling is dan zouden we als leeuwinnen moeten reageren en stop roepen aan die ruzies, je moet eerbied hebben voor het kinderhartje die zo graag geloofd in de Sint en de Piet, de dag van vandaag zijn er zoveel triestige dingen maar ook zoveel mooie dingen, en zijn ze niet mooi in hun fel gekleurde kleding.....en dit sinds jaar en dag.(ga eens een kijkje nemen waarom ze zwart zijn dit kun je terug vinden in de legenden)

Wat kan het een kind schelen , een vriendje is een vriendje , zwart, wit, geel, ros, scheel of gehandicapt, elkaar pijn doen gebeurd wel eens maar daarvoor geen rasisme......zwarte poppen, witte popppen tot nog toe heb ik niet veel gele poppen gezien waarom ?????

Ik sluit me dus aan bij Uw vorige schrijvers. Mijn schrijven is niet van de beste, sorry.

Reageer