Over een mooie superdiverse ontmoeting

{$items.title}

Vorige maand planden twee Femma-groepen een ietwat ongewone activiteit. Ze gingen op uitstap… bij elkaar. Een fijn verhaal van Femma Oosterzele en Femma Brussel Sint-Gillis.

Monique Roels: “Nele Van de Bussche, een meisje uit ons dorp, sprak ons aan. Ze is studente sociaal werk en doet haar stage in De Pianofabriek, een ontmoetingscentrum in Brussel. Daar leerde ze de vrouwen van Femma Brussel Sint Gillis kennen. Of we het niet zagen zitten om deze vrouwen wat beter te leren kennen, hier in Oosterzele? Zij zou alles wel uitwerken en begeleiden.”

Irene De Leener: “Op zich leek mij dit wel een leerrijke ervaring, maar… er waren toch wel wat vragen en bezorgdheden. Zo was ik bijvoorbeeld niet zinnens om Frans te spreken. Ik ben afkomstig van Dilbeek. Het recht om ten allen tijde Nederlands te spreken, is daardoor voor mij heel belangrijk.”

De vrouwen stonden aanvankelijk letterlijk tegenover elkaar: de ene groep vrouwen afkomstig van die verre, grootstad Brussel; de andere groep vrouwen van het kleine, landelijke Oosterzele. Elke groep vrouwen een andere taal, een andere religie, een andere huidskleur. De verschillen leken op het eerste zicht niet groter te kunnen zijn.

Maar vanuit die 1001 verschillen kwamen ze al snel tot één, grote, verbindende gelijkenis: vrouw-zijn.

Elke deelnemer aan deze wandeling is een vrouw. Een vrouw die zich vaak alleen voelt. Die niet meer weet waarin of waaruit. Een vrouw die niet bij de pakken blijft zitten, maar zich oppakt en engageert. In een Femma-groep. Die zich daar niet langer eenzaam voelt. Een vrouw die bij Femma vriendinnen leert kennen. Vriendinnen die haar graag hebben, gewoon om wie ze is. Vriendinnen waar ze in alle openheid haar verdriet kwijt kan én haar plezier. Vriendinnen, die net als zij hetzelfde ervaren. De zachte kracht van vrouwen samen. De kracht van Femma.

“Op één namiddag zo’n gevoel van verbondenheid, dat kan toch niet?!”, denk je.  Let dan maar eens op hoe Nele dit aanpakte.

Carla Mortier: “Nele werkte een wandeling uit in de prachtige natuur van ons dorp. Maar, niet zomaar een wandeling. Neen, elkeen bracht een lied mee (op USB-stick). Een lied waar je een speciale herinnering aan hebt, een bepaalde connectie. Tijdens elke stop beluisterden we één lied. Degene die dit lied gekozen had, lichtte het kort toe.”

Irene: “Muziek, een lied, zegt zoveel over jezelf: over jouw dromen, jouw pijn, over wie je bent. Heel snel voelden we ons heel erg met elkaar verbonden. We hadden niet veel liedjes nodig om samen te dansen in de vrije natuur, om open en bloot een traan weg te pinken, om lachend in elkaars armen te vallen.”

En daarna was het heerlijk smullen van een superdivers buffet. Elkeen had iets meegebracht, waardoor het een echt smakenfestijn werd.

Irene: “Wees gerust, dit blijft niet bij één keer. Dit najaar gaan wij op ons beurt op bezoek bij Femma Brussel Sint-Gillis, in het verre Brussel. Zin om mee te gaan?”

Heb jij ook zin gekregen om zo’n uitwisseling te organiseren met jouw groep?
Contacteer jouw groepsbegeleidster voor meer info.

Reacties

Christa schreef

Een mooi artikel over een supertof initiatief!

Caro schreef

Mooi initiatief! En wat een leuk idee met die liedjes. Eentje om te onthouden.

Mien Quartier schreef

Hartverwarmend! Graag meer van dat :-)

Christiane Tansens schreef

Dit initiatief zou overal moeten gebeuren. We blijven te veel in ons eigen coconnetje zitten. Een ontmoeting als deze kan alleen maar de verscheidenheid tussen culturen uitdragen en bevorderen. Je leert er altijd van.

Reageer