Open brief aan onze beleidsmakers: ‘Wet Peeters’, nee bedankt!

{$items.title}

#WeZijnMeerWaard – #OnVautMieuxQueCa

Beste beleidsmakers, 

U voert de 45-urenwerkweek weer in en werkdagen van 9 uur, tot zelfs dagen van 11 uur en weken van 50 uur . U versoepelt de regels voor overuren, avond-, nacht- en weekendwerk.  U laat toe dat de arbeidstijd op jaarbasis wordt berekend. In de praktijk zal de werkgever ons opleggen wanneer we meer moeten werken en wanneer we moeten thuisblijven. Overuren, die vandaag mogelijk zijn in een onderhandeld kader, zullen in de toekomst vaak geen recht meer geven op overloon. Variabele uurroosters moeten maar één dag vooraf bekend zijn.

Hoe kunnen we in zo’n flexibel werkregime vakantie plannen, kinderopvang, vrijwilligerswerk of sportactiviteiten?  Al die ingrepen plant u onder het motto ‘wendbaar, werkbaar werk voor iedereen’.  U vertelt de mensen dat zij hier wel bij varen, dat ze meer zeggenschap krijgen over hun werktijd en dus vrijer zijn. 

Niets is minder waar. U ontneemt hen juist de controle over hun tijd en levert hen over aan de 24 uurseconomie. Echt werkbaar werk is werk dat niet te veel stress oplevert en goed combineerbaar is met je privéleven. 

Steeds meer analyses leggen verbanden tussen stress, arbeidsomstandigheden en langdurige arbeidsongeschiktheid. Veel werknemers krijgen af te rekenen met een burn-out of andere gezondheidsklachten. Bovendien dreigen ze hun uitkering te verliezen als ze niet snel genoeg het werk hervatten. Wie wordt daar beter van?  De werknemers zeker niet. En de Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwt ook voor de grote economische kost.

Laten we evenmin onze kinderen uit het oog verliezen.  Als ouders vaak afwezig zijn, laat thuiskomen, maaltijden missen of na de werkuren nog veel met het werk bezig zijn, ervaren kinderen dit als een gemis. Vindt u het normaal dat er steeds meer jonge kinderen alleen op de bus naar en van school zitten en dat er thuis niemand op hen wacht?

Voor steeds meer ouders -zeker voor alleenstaande ouders-  is het combineren van arbeid en gezin een moeilijke klus.  En voornamelijk vrouwen worstelen met de combinatie werk en gezin.  Veel vrouwen gaan daarom deeltijds werken. Maar met flexibele uurroosters biedt hen dat niet meer vrije tijd. Dat is toch niet de samenleving waar we van dromen?

Laten we eveneens de waarde van onze onbetaalde arbeid (huishoudelijk werk, het opvoeden van kinderen, vrijwilligerswerk en mantelzorg) niet vergeten. Gemiddeld besteden Belgen meer dan de helft van hun arbeidsuren aan onbetaalde arbeid. Die onbetaalde arbeid is, met andere woorden, van vitaal belang voor onze economie. 

En tenslotte, beste beleidsmakers, maken wij ons grote zorgen over de onaanvaardbaar hoge jeugdwerkloosheid. Bijna één op vier van de Belgische jongeren zit thuis zonder werk of opleiding. Bedrijven laten jongleren met arbeidstijd vernietigt jobs in plaats van er te creëren. 

Minder werken = meer jobs en meer levenskwaliteit

Met z’n allen minder werken zorgt ervoor dat we het werk gelijker verdelen tussen mensen en tussen levensfases,  dat mensen minder uitgeblust raken en dat de combinatie van onbetaalde arbeid en betaalde arbeid kwaliteitsvoller verloopt.  Minder werken is beter voor veel en voor velen. De experimenten met de 30-urenweek in Zweden bewijzen dat iedereen erbij wint.

Een nieuwe collectieve norm stellen, bijvoorbeeld een 32-urenweek op vier dagen, biedt juist meer mensen de vrijheid om hun leven naar believen in te vullen én zich te ontplooien.  Wie meer wil werken, doet dit nu al en kan dit blijven doen. Voor wie een loopbaan wil en daarnaast wil mantelzorgen,  zich wil inzetten voor buurt of vereniging of zijn/haar hobby op een hoger plan wil tillen, biedt minder betaald werken meer mogelijkheden.

We hebben emancipatorische maatregelen nodig om onze toekomst en die van onze (klein)kinderen perspectief te geven.

Daarom zeggen we: ‘Wet Peeters’, nee bedankt!

Dit is wat we willen:

  • behoud 38-uren als maximum weekgrens
  • werkbare voltijdse banen, ook voor jongeren
  • een democratisch maatschappelijk debat over de organisatie van de arbeid en arbeidsduurvermindering

#WetPeetersNeeBedankt    #WeZijnMeerWaard

Eerste lijst ondertekenaars:

  • Eva Brumagne, algemeen directeur Femma
  • Marc Van Ranst, hoogleraar
  • Marijke Pinoy, actrice
  • Marijke Persoone, voormalig vakbondsvrouw LBC-NVK
  • Kristien Merckx, secretaris BBTK
  • Alexis Deswaef, Ligue des Droits de l’Homme
  • Christine Mahy, Réseau wallon de lutte contre la pauvreté
  • David Murgia, artiste
  • Dominique Surleau, Présence et Action Culturelle
  • Anne-Françoise Theunissen, Moc de Bruxelles
  • Rachida Aziz, directeur AZIRA
  • Bleri Lleshi, politiek filosoof en auteur van o.a De neoliberale strafstaat en Liefde in tijden van angst
  • Tine Hens, journaliste en auteur van Het Klein Verzet
  • Thomas Blommaert, uitgeverij Epo
  • Paul Verhaeghe, psycho-analyticus & hoogleraar Klinische Psychologie
  • Sarah Bracke, hoofddocent Sociologie UGent en senior-onderzoekster RHEA, VUB
  • Stan Despiegelaere, onderzoeker European Trade Union Institute
  • Magda Demeyer, voorzitster Nederlandstalige Vrouwenraad
  • Sofie Degraeve, Vrouwen Overleg Komitee
  • Sarah Scheepers, Ella
  • Francine Mestrum, doctor in de Sociale Wetenschappen, experte Sociale Zekerheid
  • André Kiekens, directeur Wereldsolidariteit
  • Thomas Decreus, filosoof en auteur van 'Een paradijs waait uit de storm' en 'Dit is morgen'
  • Nadia Fadil, docent centrum Interculturalisme, Migratie en Minderheden, K.U.Leuven
  • Wouter Vanbellingen, directeur Vlaams Minderhedenforum
  • Frederic Vanhauwaert, Algemeen coördinator Netwerk tegen Armoede
  • Els Michiels, voorzitter KAJ
  • Johan Tourné, nationaal secretaris Ziekenzorg CM
  • Michel Vandendriessche, gedelegeerd bestuurder Pasar
  • Marc Leemans, voorzitter ACV
  • Marc Goblet, algemeen secretaris ABVV
  • Ann Vermorgen, nationaal secretaris ACV
  • Jan Buelens, docent Arbeidsrecht, Universiteit Antwerpen
  • Dyab Abou Jahjah, Belgisch-Libanese opiniemaker, schrijver en activist
  • Wim Verlinde, algemeen voorzitter KWB
  • Patrick Develtere, algemeen voorzitter Beweging.net
  • Linde Decorte, algemeen secretaris Beweging.net
  • Ignace Glorieux, hoogleraar Sociologie, VUB

www.loipeeterswet.be

Onderteken ook zelf!

 

Reacties

Annie Nuyts schreef

Graag druk ik met een Haiku mijn gevoelens uit rond de wetgeving werkbaar werk.

#Niemand weet het nog.

Leven of overleven.

Verstoort bioritme.#

Annie

Hellebosch guy schreef

Daar heb ik geen respect voor,ik vraag me af of dat Peeters nog goed weet wat hij doet. compleet zot. Hoe durft hij zoiets te zeggen.

annemie schreef

om te laten horen dat ik het niet eens ben met onze beleidsmakers, heb ik zojuist de open brief 'Wet Peeters' ondertekend en ik hoop samen met mij nog een hele hoop werkende 'Femma's'

Det Van der Meeren schreef

Hou het werk haalbaar voor iedereen !

En als er dan toch zoveel werk is geef dan 'deftig' werk aan de jongeren én geen precaire toestanden, waarbij die jongeren op vandaag op alle onmogelijke momenten moeten werken en al te vaak in last minute daartoe opgeroepen worden!

ingrid schreef

Besparen ja maar dan eerst bij diegene die steeds de achterpoortjes gebruiken

Altijd regeltjes voor diegene die de wet steeds toepassen

Aouina Chaoui schreef

Alles komt mogelijk. Da's democratische wereld op ziijn kop. Dat was de bedoeling niet !

Werner Van dermeersch schreef

Als maar meer met minder ...

NanBor schreef

Eigenlijk zou ik een politiekers willen die integer zijn. Niet links noch rechts. Volgens mij zijn er politiekers nodig die het gezond verstand volgen.

Het is voor iedereen duidelijk en toch dramt men momenteel alle nieuwe veranderingen door het strot van de burger.

We hebben de regering natuurlijk zelf gekozen.

Ik zou ook willen pleiten voor minder politieke partijen. Wat me ook ontzettend stoort is het ruzie-maken van politiekers, net een bende kleine kinderen!

Ik baal momenteel van alle actualiteitsprogramma's en ik ben niet de enige.

Maar de beslissers hebben macht, geld en status en titels. Als ze uit hun job geplaatst worden... GEEN probleem ze hebben direct een ander (misschien hoger) postje.

Zelf ben ik ingenieur en werkloos 51 jaar en ik kan u verzekeren dat het niet evident is. En we moeten tot ons 67 jaar werken...

En er zijn zoveel werklozen.... Waarom laat men niet de keuze aan de burgers om verder te werken na 65 jaar of te stoppen?

Ik heb meer en meer de indruk dat alles een politiestaat wordt. Armen worden armen en rijker worden rijker.

Diegenen die werken moeten nog harder en langer wachten. Diegenen die rijk zijn hebben geen enkele zorgen... Jawel... Hoe kunnen we belastingen ontduiken op een "wettelijke" manier.

Het maakt me ergens boos dat men de panama-papers niet verder onderzoekt (Niet met een onderzoekscommissie...). Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de politiek hun vriendjes blijven verdedigen.

Iedereen spreekt van transparantie... Maar waar is die?

Reageer