Op 1 mei ben ik er echt even niet - En jij?

Onlangs las ik op de website WomenInc over hun #ikbenerevenniet-campagne. Al meer dan 12.500 vrouwen zullen er echt niet zijn op 1 mei.  Niet op hun werk, maar ook niet voor de zorg die ze anders op zich nemen.  Want die zorg komt ook in Nederland vooral, en steeds meer, bij vrouwen terecht. 

Er even niet zijn en dan ook echt niets doen, is erg belangrijk, zegt tijdsfilosofe Joke Hermsen in het volgende Femmamagazine*. ‘Het is een voorwaarde om tot iets nieuws te komen’.

De actie en de woorden van Joke Hermsen zetten me aan het nadenken, want als mijn autoreply zegt ‘Ik ben er even niet’.  Dan ben ik er eigenlijk wel…  Alleen niet op m’n werk.

Dan ren ik van thuis naar school, doe ik boodschappen voor ons gezin en soms voor m’n moeder, even wat administratie voor m’n schoonmoeder én natuurlijk ook voor het bedrijf van m’n man.  Dan zorg ik dat het huis er minder ontploft uitziet, propere kleren in de kast (of in de mand, ben ik al blij mee!) liggen én bereid ik nog snel een maaltijd voor vóór ik naar de schoolpoort spurt.
Tussendoor check ik natuurlijk nog even m’n mail, want stel je voor dat er iemand niet verder kan omdat ze mijn antwoord nodig heeft…
Altijd bezig, altijd voorbereid, altijd waakzaam…

Stel je voor…  er even echt niet zijn…
Geen mail, geen telefoon, geen to-do-lijstje...  Anderen vangen alles voor me op. 
En dan…  wat zou ik dan doen? 
Profiteren van een leeg huis om…  Nee! De grondige kuis is dan niet aan de orde.
Het is zo lang geleden dat ik er echt niet was, dat ik misschien wel meer dan één dag zou nodig hebben om uit te maken wat ik met die tijd zou doen…  Het zou onwennig voelen, dat is zeker.

Misschien moet ik het wel oefenen.  Misschien doe ik wel mee met die 10.000 Nederlandse vrouwen en hun #ikbenerevenniet op 1 mei…

Misschien moeten we het ook wel met z’n allen doen.
Waarom heb jij nood aan #ikbenerevenniet?
Laat het me weten!

* Toeval of niet?  Het meinummer van het Femmamagazine gaat over tijd!  Het wordt er weer eentje om van voor naar achter en nog eens omgekeerd te lezen ;-)

 

Reacties

Maria Julia schreef

ik ben er zelfs een heel weekend niet ! gewoon 2 dagjes Brugge helemaal voor mij alleen. Ik doe dit wel vaker, ik heb een leuke b&b leren kennen en dan neem ik soms gewoon de trein en ben ik weg - alleen.

Annemie schreef

Proficiat Maria Julia! Er even tussenuit kan ik ook wel gebruiken. Twee studerende kinderen, zorgbehoevende moeder en schoonouders... Hun zorgen en verdriet zijn ook mijn zorgen en verdriet. En soms is het me teveel. Door jouw reactie zoek ik misschien actiever naar een "ikbenerevenniet".

Marita schreef

"ik benerevenniet" hoeft niet altijd fysiek. In een hoekje met een boekje, gewoon zitten kijken en niets doen, wandelen en rondkijken naar al het moois die de natuur nu biedt en verwonderd zijn, gewoon ademenen!

myriam wispelaere schreef

Blijkbaar werd deze activiteit gisteren afgelast in Nederland “uit respect voor de slachtoffers in Nepal “.
Zowel in Nederland zelf als in België kreeg deze campagne heel wat kritiek, en deze kritiek zal wel niet helemaal vreemd zijn aan de beslissing om ze af te gelasten.
Ik vind deze campagne persoonlijk ook een heel polariserende campagne, die heel sterk inzet op het wij/zij gevoel, en wel héél simplistisch is (alhoewel ik ermee akkoord ga dat je in campagnes zoekt naar eenvoudige en duidelijke boodschappen, maar er is een verschil tussen eenvoud en simplisme).

Welke boodschap geef je daarmee aan mannen, die naast hun voltijdse job (waarin ze statistsich méér tijd en energie investeren dan vrouwelijkle collega’s met éénzelfde voltijdse job) al zorgtaken en klussen opnemen waar ze kunnen? Die moeten , zoals gewoonlijk, niet zeuren en verder werken, waarschijnlijk. Geen sprake van dat die ooit een “time-out” nemen, stel je voor.

En alsof mannen , precies door de voltijdse jobs die ze geacht worden op te nemen, niet dagelijks zonder morren heel wat tijd met kinderen en familie opofferen , en uiteindelijk korter leven (de enige “time-out” die hun zonder geklaag wordt gegund).
Sorry, maar ik ken een pak vrouwen die hun meertijd met jonge kinderen voor geen geld (letterlijk te nemen) zouden willen missen, druk aan “maternal gatekeeping doen, en maar blij zijn dat manlief zich intussen de pleuris werkt om hun dat te gunnen en er nog een pak dienstencheques voor huishoudhulp bovenop te leggen.
#mannenhaten ? Misschien niet nee, maar een denigreren van de rol van mannen en vaders in een gezin en van de disproportionele moeite en opofferingen die ze zich getrootsen om centen binnen te laten komen, ja , dat doet deze campagne én de organisaties deze gedachteloos promoten, helaas volop.

Liesje schreef

Dag Myriam,

Bedankt voor je uitgebreide reactie! Je hebt gelijk dat de Nederlandse campagne op wel meer mensen polariserend overkomt. Hoewel ik van overtuigd ben dat dat niet de bedoeling was, is het helaas zo.

Want het is zeker: we zorgen allemaal samen (al is het soms door zelf meer te werken zodat er tijd is bij iemand anders om te zorgen). Mannen én vrouwen. En de grote tijd-puzzel is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. De standpunten die Femma inneemt in haar combinatiedossier zijn dan ook niet enkel op vrouwen gericht. Want er zijn zeker mannen die graag wat minder zouden werken en meer zouden zorgen en dan door allerlei factoren niet kunnen (financieel, druk van omgeving/werkgever, ...) Net zoals er vrouwen zijn die met de juiste omkadering met plezier meer (betaald) zouden werken dan nu. Meer over die standpunten kun je lezen hier: http://www.femma.be/nl/onze-visie

In dit blogje stond ik er door de Nederlandse actie bij stil dat iedereen wel eens behoefte heeft aan 'ik-ben-er-even-niet', tijd voor jezelf. En dat dat er al te vaak bij inschiet tussen werken en zorgen door. Voor zowel mannen als vrouwen.

Groetjes

Liesje

myriam wispelaere schreef

Hallo Liesje,

Bedankt voor je antwoord!

Het doet me plezier dat er mensen zijn die gelukkig omzichtig genoeg zijn in hun benadering van de sociale werkelijkheid en niet meteen vervallen in duale aanpak of sloganesk simplisme…

Je zal wel weten dat het me stoort, dat in discussiegroepen op sociale media, waar de werkverdeling in een gezin wordt aangekaart, al te snel en al te makkelijk een “zwarte piet” wordt doorgeschoven naar mannen en vaders…zonder dat iemand het nodig vindt om te nuanceren of wat tegengas te geven.

Wanneer je stelt dat mannen zich vaak de pleuris werken om het merendeel van de centen binnen te brengen, zodat hun vrouwelijke partner meer tijd kan doorbrengen met kinderen of familie, heet het plots “dat ze dat zichzelf aandoen”. Kortom, het soort “eigen schuld” – redening die vrouwenorganisaties terecht heel scherp verwerpen als het om thema’s gaat die de plaats van vrouwen aanbelangen.

Gisteren nog hoorde ik op televisie een presentatrice de “KoppenXL” uitzending van morgen ( dinsdag, 5 mei) aankondigen over taakverdeling in het gezin en zorgtaken voor vrouwen / moeders, met de boodschap dat “mannen op hun verantwoordelijkheden gewezen moeten worden”…

Als polarisatie kan dat tellen!

Ik heb het altijd zeer vreemd gevonden dat opkomen voor vrouwen in een gezin, blijkbaar zo vaak samengaat met een minimalisering en een denigreren van de rol die vaders en mannen elke dag opnemen. Behoeft het dan verwondering, dat ze op den duur niet meer “daar zijn” ?

Ik geloof niet dat wereld gevat kan worden in een genderbril, en dat heel wat sociale en economische motieven en culturele invloeden spelen die het verdienen goed geanalyseerd en goed begrepen te worden in al hun interne samenhang, zelfs - of zeker – als het gaat om het reilen en zeilen in een huishouden…

Reageer