Moedige Belgische migrantenvrouwen

{$items.title}
Als psycholoog biedt Birsen Taspinar al vijftien jaar een luisterend oor aan mensen met migrantenverhalen. Binnen de muren van Birsens praktijk durven zij hun kwetsbaarheid, maar ook hun kracht en moed te tonen. Over drie migrantenvrouwen schreef ze een roman: Moeders van de stilte.  
 
Zelf is Birsen afkomstig uit het Oosten van Turkijke. Haar familie woonde en werkte in de bergen waar het ’s winters zo’n dertig graden onder nul kon vriezen. ‘De wintermaanden duren zes maanden waardoor mijn ouders de overige zes maanden hard op het land moesten werken om het hele jaar rond te komen. Ik was een peuter toen we naar België verhuisden.’
 
Verhalen vertellen
Birsen kent als dochter van de eerste generatie arbeidsmigranten het verhaal van haar familie goed. Ze weet van de armoede in het land van herkomst en de spannende begindagen in het nieuwe land België. Jammer vindt ze het dat de derde generatie minder bekend is met die verhalen. ‘Het oudste kleinkind van mijn vader bijvoorbeeld, wist niet waar mijn vader in de begin periode in België heeft gewerkt. Je kunt niet alles vertellen, maar toch is het belangrijk dat die verhalen worden verteld. Dat is ook één van de redenen waarom ik dit boek heb geschreven. Na vijftig jaar Turks-Belgische migratie bestaat er nog altijd weinig literatuur over.’
 
In Moeders van de stilte gunt Birsen haar lezers een uniek kijkje in de wereld van drie migrantenvrouwen, allen afkomstig uit Turkije. Het is misschien juist door haar eigen achtergrond dat vele vrouwen van Turkse achtegrond bij haar aanklopten om hun verhaal te doen. De drie dames uit haar boek bestaan echt. Ze kwamen elk met bepaalde verwachtingen naar België, probeerden er een leven op te bouwen en kregen ze te maken met tegenslagen die ze alledrie geheel op eigen wijze probeerden te overwinnen. 
 
Moed in zware tijden
Zo schrijft Birsen ook over Elif, een hoogopeleide jonge vrouw uit Istanboel, die verliefd raakte voor een Turkse Belg. Ze vertrekt voor hem naar België, maar al snel blijkt daar het leven niet te zijn zoals ze zich had ingebeeld. Haar man blijkt bezitterig en traditioneel en raakt plotseling in isolement. Ze wordt een vrouw die door de publieke opinie vaak voor reddeloos en weerloos wordt gehouden. In Moeders voor de stilte krijgen de vrouwen waarover we zoveel horen, maar weinig van weten een ander gezicht. Birsen: ‘Het zijn stuk voor stuk sterke vrouwen. Door krachtige en moedige vrouwen van dichtbij mee te maken krijg je zelf ook kracht.’
 
Meer Birgen Taspinar vind je op deze pagina Mo waar ze geregeld columns schrijft.
Meer over het boek Moeders van de stilte vind je op deze pagina van uitgever WPG.

Reageer