Mieke zorgt voor 3 generaties

{$items.title}

Ploetermoeders en bumpervaders, vaak lijkt het alsof combineren enkel bij jonge mama's en papa's voor problemen zorgt.  Dat is echter niet zo.  Heel wat veertigers, vijftigers en zestigers ondervinden dagelijks dat het niet evident is.  Werken, zorgen voor (klein)kinderen én zorgbehoevende ouders.  De sandwichgeneratie.

Het verhaal van Mieke Meuris, 57 jaar, Femmareisbegeleidster

"Normaal heb ik altijd alles onder controle. Ik ben een persoon die geen afspraken vergeet, haar huis netjes houdt  en de meeste dingen met veel nauwkeurigheid doet. Sinds enkele maanden lukt het allemaal niet meer zo goed. Mijn hoofd zit zo vol dat er niks meer bij kan. En als er plots dan toch iets bij moet, dan ben ik niet meer dezelfde stipte en nauwkeurige die ik vroeger was.

Ik werk 4/5de als onthaalmoeder. Op de vrijdag ben ik altijd vrij, al is vrij niet het juiste woord omdat ik dan altijd voor mijn ouders zorg. Die zijn sinds vorig jaar beiden hulpbehoevend Dat is vrij snel gegaan want tot vorig jaar woonde ze eigenlijk nog probleemloos zelfstandig samen. Dan is mijn moeder beginnen dementeren en brak mijn vader na een val zijn heup. Alleen verder samenleven ging niet meer.

Wat voorheen onbespreekbaar was, bleek nu onvermijdelijk. Samen met mijn broer gingen we opzoek naar een rustoord. Juist omdat mijn ouders er vroeger niks van wilden weten, stonden we nu onderaan de wachtlijst. Op korte termijn een kamer in de buurt vinden was geen optie. Inmiddels hebben ze een plekje gekregen in de stad, buiten het dorp waar wij wonen. Nu staat mijn leven even in het teken van het opruimen van hun appartement. Een appartement vol met spullen  van 62 jaar huwelijk. Met een moeder die er van houdt om alles te bewaren, kan je wel voorstellen wat voor een werk dat is.

Ik ben een alleenstaande moeder. Wat ik zelf heel moeilijk vind is dat ik door de zorg voor mijn ouders niet altijd toekom aan de zorg voor mijn twee kinderen die nog bij mij thuis wonen. Ik moet toegeven: koken is niet mijn favoriete bezigheid, maar ik vind het wel belangrijk dat er altijd iets gezonds op tafel verschijnt. Door de drukte van het verhuis en het opruimen van het appartement heb ik meermaals moeten zeggen: haal maar pizza of zorgen jullie zelf voor wat? Mijn dochter van 18 en zoon van 25 hebben dat steeds goed opgevangen, maar gelukkig voel je je daar als moeder natuurlijk niet bij.

Als er dan iets onverwachts tussenkomt zoals een cursus van Kind & Gezin die ik als onthaalmoeder dien te volgen, is het heel erg puzzelen om daar tijd voor vrij te maken. Ik merk aan mezelf dat het soms allemaal een beetje te veel is. Op dit moment ben ik ontzettend moe en ik vind het niet aangenaam dat mijn huishouden niet zo vlot loopt als ik gewend ben.

Normaal pas ik minstens een keer per maand op mijn twee kleinkinderen. Daar waar ik kan, probeer ik altijd te helpen, maar sinds het slechter gaat met mijn ouders, merk ik dat mijn zoon en schoondochter mij bewust proberen te ontzien. Dat vind ik zeer spijtig, want ik pas heel graag op mijn kleinkinderen. Van kinderen krijg je energie, ze gaan vooruit. Ouderenzorg ervaar ik anders. De zorg brengt niks op want de situatie gaat altijd achteruit. Al laat mijn vader mij wel steeds blijken dat hij dankbaar is voor alles wat ik en mijn broer voor hem en mama doen.

Mensen vragen mij soms waar ik het allemaal voor doe. Uit liefde is dan mijn antwoord. Het is voor mij geen vraag of ik mijn ouders help of niet. Ik zie mijn ouders graag. Ik zal er altijd voor blijven gaan! Ik merk nu bijvoorbeeld dat ik door mijn job als onthaalmoeder en de opruiming van hun appartement hen maar twee keer per week opzoek. Dat vind ik heel vervelend. Ik zou er namelijk graag meer voor hen willen zijn. Maar ik vertrouw erop dat dat in de nabije toekomst wel betert

Femma wil tijd voor en ondersteuning bij het zorgen

Femma droomt van een wereld waarin alles evenwichtig is verdeeld tussen vrouwen en mannen: thuis, in de politiek, op het werk … Iedereen heeft een job. We hebben tijd voor onze kinderen, ouders, familie en vrienden. Voor vrijwilligerswerk, en voor onszelf.

Hoe?  Dat kan je lezen in het dossier Arbeid en Zorg 2.0

 

Reageer