"Mama, het leven is zo moeilijk"

{$items.title}

Eén op de vijf Vlaamse jongeren kampt met psychische problemen, dikwijls met zware gevolgen. Deze moedige mama weet als geen ander hoe moeilijk het is om een kwetsbaar kind te hebben. "Er is geen handleiding voor ouders met een psychisch ziek kind. Het betekent veel zoeken, vaak alleen, op vele deuren kloppen en hopen op een beetje hulp, die handen vol geld kost. Het is eindeloos veel keren hetzelfde verhaal doen en hopen dat er deze keer wel een doorbraak komt. Het is moedeloos worden van de vele terugvallen en de weinige overwinningen."

"Mijn zoon is zo’n jongere met psychische problemen. Het leven gaat hem niet gemakkelijk af.
Zijn vrienden trappen lol op school en studeren zo weinig mogelijk, net genoeg. Ze zijn veel liever bezig met uitgaan, roken en drinken, liefst zo ver mogelijk uit het zicht van hun ouders. Mijn zoon vraagt zich af hoeveel hersencellen er afsterven bij het drinken van één glas alcohol. Hij maakt zich zorgen over de mensen die ’s nachts over straat lopen en misschien wel een mes dragen onder hun jas. Een sigaret zal hij nooit opsteken. Hij piekert nu al over zijn statistische kans op een hartinfarct wanneer hij een pijnscheutje in zijn borst voelt. Hij is zestien.
Zijn vrienden gaan kamperen. Weg van huis zijn is voor hem een nachtmerrie. Hij kan en wil niet mee. Op schooluitstap gaan, lukt nauwelijks. Een paar uren na vertrek krijg ik sms na sms met smeekbedes om hem te komen halen. Uit miserie zetten de leerkrachten hem dan maar op een trein naar huis. Op buitenlandse schooltrip gaat hij niet mee. Vooraf tobt hij er wekenlang over en weent vele hete tranen omdat hij dan al weet dat het hem weeral niet zal lukken. Zelfs uit gaan eten is moeilijk. Hij geeft veel over door stress. Hij krijgt geen hap door zijn keel en vermagert zienderogen. Hij piekert zich suf over de gevolgen van zijn ondergewicht.

’s Nachts slaapt hij vaak slecht. Elke avond druppelen gedachten binnen over zijn eigen sterfelijkheid. Hij is zestien en heeft nog maar 64 jaar te gaan. Die gedachte verlamt hem. De idee ooit zelf te moeten sterven, vindt hij verschrikkelijk. Dat ik ooit sterf, ook. Ik maak er een grapje over en hij begint meteen te huilen. Over het heelal praten we hier niet, want doordenkend op de enormiteit ervan, lijkt alles onbelangrijk, ook zijn leven.



Wij praten urenlang op hem in. Waarom het zo belangrijk is om met kleine stapjes te proberen zijn angsten te overwinnen. Over het geluk dat in kleine dingen zit. Dat er nog andere jonge mensen zijn zoals hij, die niet houden van uitgaan en drinken, maar dat hij dan wel wat moeite moet doen om hen te leren kennen. Zijn ziek zijn bepaalt ook ons leven.


Ik klop op vele deuren. Ik zoek hulp om zijn gewicht op peil te krijgen. Ik vind een mindfulness coach die hem leert rustig te blijven bij paniekaanvallen. We praten veel met de huisarts. Hij is in therapie. We zijn als gezin in therapie. We vinden een coach voor hem die helpt om grote problemen overwinbaar te maken door piepkleine stapjes te zetten. De zorgcoördinator op school doet wat hij kan om hem op school te houden.


Er is geen handleiding voor ouders met een psychisch ziek kind. Het betekent veel zoeken, vaak alleen,  op vele deuren kloppen en hopen op een beetje hulp, die handen vol geld kost.


Het is eindeloos veel keren hetzelfde verhaal doen en hopen dat er deze keer wel een doorbraak komt. Het is moedeloos worden van de vele terugvallen en de weinige overwinningen. Het kost enorm veel energie.
Ik maak me veel zorgen over mijn kwetsbare zoon. Het is een harde wereld daarbuiten."

 

Steun Rode Neuzen dag

Herken jij  je als (groot)ouder in dit verhaal? Eén op de vijf Vlaamse jongeren kampt met psychische problemen, dikwijls met zware gevolgen. Daarom organiseren VTM, Qmusic en Belfius op zaterdag 3 december 2016 voor de tweede keer op rij Rode Neuzen Dag. Samen met jou en heel Vlaanderen willen de organisatie geld inzamelen voor een betere opvang van jongeren met psychische problemen. Tienduizenden jongeren vinden of krijgen immers nog niet de zorg die ze nodig hebben. Hoog tijd om daar samen verandering in te brengen.
Doe hier een gift
Organiseer een actie

 

 

Reacties

Tiziana Fontana schreef

Dag Lobke

Jouw verhaal raakt me, wat moet het moeilijk zijn voor je zoon..

Zou het kunnen dat hij hooggevoelig is, heb je daar al eens over gehoord? Zoek maar eens op internet en kijk eens of jullie zich daarin kunnen vinden..

Groeten

Gerda Van de moortel schreef

Goh, wat moeilijk...

Praten over de dood, zou ik doen, de dood hoort onherroepelijk bij het leven, de dood een plek geven in het leven, er bestaan interessante boeken over, zoals van Deepak Chopra.

Laat hem zoveel mogelijk vertellen over de dood, over de eindigheid, wat het met hem doet, wat het met jullie doet...zodat er wat meer ontspanning komt rond dat thema, dat uiteindelijk onze enige zekerheid is in dit leven.

Reageer