Maak mantelzorg zichtbaar

{$items.title}
Aandacht voor jonge mantelzorgers

Naar schatting 40.000 Vlaamse jongeren  tussen 10 en 24 jaar dragen mee zorg voor hun zieke moeder of vader. Een groep jonge mantelzorgers die vaak onder de radar bleef. Daar komt nu verandering in. Het Vlaams parlement gaat een gericht beleid uit werken voor de specifieke en kwetsbare groep jonge mantelzorgers. Ze zullen geregistreerd worden en krijgen daarna  efficiënte  ondersteuning o.a.  een lokaal aanspreekpunt en een flexibele en betaalbare vervanging als ze er even tussenuit willen. Ik kan dit alleen maar toejuichen.   Als jongere de zorg moeten opnemen voor een zieke ouder is de omgekeerde wereld. Als die situatie ernstig is en lang aanhoudt kan dit grote gevolgen hebben voor de betrokken jongere. Er is niet alleen de permanente bezorgdheid en stress. Ook de studies en de toekomst dreigen eronder te lijden. Jongeren hebben recht op een relatief onbezorgd leven en ouders die goed voor hen (kunnen) zorgen. Maar er komen dus maatregelen die het mogelijk maken dat jongeren hun ‘werk’ (studies) en ‘zorg’ beter kunnen combineren. En dat is alvast een goede zaak.

Mantelzorgen is geen sinecure

Spontaan grijp ik terug naar aan een artikel  over mantelzorg uit  De Standaard. Daarin stond dat een op de vier Vlamingen aan mantelzorg doet maar dat er zich een daling voordoet in elke leeftijdscategorie ‘omdat mensen de zorg voor een ziek, gehandicapt of ouder familielid of vriend te zwaar vinden en afhaken’. Dit is een begrijpelijke, maar tegelijk verontrustende vaststelling. Ik bewaarde het artikel omdat ik er mij in herkende en vond dat ik er iets mee moest doen.

Omdat ik ervaringsdeskundige ben: ik ben ruim een jaar mantelzorger voor m’n 90-jarige schoonmoeder en  help en zorg voor m’n man die in 2012 het slachtoffer werd van een zwaar verkeersongeval en sindsdien met beperkingen verder moet. Omdat ik weet dat heel veel vrouwen  (en mannen) van mijn generatie (50-ers en 60-ers) ‘in stilte’, ‘graag’, maar vaak ook ‘met pijn en moeite’ aan mantelzorg doen. Niet de mantelzorg op zich is het probleem, wel de combinatie van mantelzorg  met andere onbetaalde zorg engagementen en voor velen daarbij nog de job, voltijds of deeltijds.

100% voor mantelzorg

Voor alle duidelijkheid: lang voor de term gebruikt werd, was ik al een groot voorstander van mantelzorg. Een mens blijft best zo lang mogelijk in z’n eigen vertrouwde omgeving, ver weg van instellingen  en professionele hulpverleners. Niet dat die geen goed werk leveren, integendeel. Wel omdat het ‘nergens beter dan thuis’ is.
Zorgen voor een hulpbehoevend familielid, vriend(in) of buur, dat doe je gewoon. Je neemt je sociale verantwoordelijkheid op. Als burgers spontaan en ‘massaal’  zorg opnemen voor mekaar, heeft dat niet alleen impact op de betrokken ‘hulpverleners’ en gebruikers. De samenleving wordt er warmer door en bovendien draagt mantelzorg bij tot het betaalbaar houden van de maatschappelijke kosten voor zorg. Om mantelzorg aan te moedigen en financieel te waarderen reiken vele gemeenten in Vlaanderen een mantelzorgpremie uit en doet de Vlaamse Zorgverzekering ook een duit in het zakje. Dit zijn goed bedoelde maatregelen in het kader van sociaal beleid, maar ze volstaan niet om meer mensen aan het mantelzorgen te krijgen.

Mantelzorg haalbaar maken

We moeten naar een andere samenleving, waar ‘geluk en tijd’ van  mensen centraal staat. Een samenleving waarin jong en oud verschillende rollen kan combineren, waar in elk leven ruimte is voor  betaalde- én onbetaalde arbeid. Daarvoor pleit Femma in het dossier ‘Combinatie betaalde en onbetaalde arbeid’. Femma heeft niet de ambitie om een erkende mantelzorgvereniging te worden. Daarvoor zijn anderen o.a. Ziekenzorg CM veel beter geplaatst. Femma wil wel mantelzorgers zichtbaar maken. Omdat veel vrouwen mantelzorger zijn. Omdat we als vrouwenverenging kunnen tellen (met hoeveel zijn ze, welke leeftijd, waar situeren ze zich, ...) en vertellen (verhalen over mantelzorg). Met dat materiaal gaan we als vereniging aan de slag om vrouwen in hun mantelzorg te ondersteunen door erkenning, uitwisseling, inzichten,  tips en bruikbaar materiaal. Vele concrete verhalen samen geven Femma draagvlak om te ijveren voor die betere samenleving, waarin mantelzorg haalbaar is en bijdraagt tot geluk van de gebruiker, de mantelzorger en de hele samenleving.

Lees, reageer en breng je eigen verhaal

Daarmee is de kop eraf. De komende weken schrijf ik heel concrete verhalen over mantelzorg en wat ik daarbij denk, doe en voel.  Eerlijk, met respect en gedreven door de grote zorg voor méér in plaats van minder (mantel)zorg voor mensen. Doe jij mee? Samen versterken we het Femma-dossier ‘combinatie betaalde en onbetaalde arbeid’ en brengen het dichter bij de realisatie.

Reageren kan onder deze blog, maar ook per mail naar chris.goossens@femma.be

Ik kijk uit naar jouw reactie en/of verhaal!
Chris Goossens

 

Reageer