Jeroen Meus - nu ook dagelijkse kostwinner

{$items.title}

Jeroen Meus heeft zijn hectische bestaan de rug toegekeerd. Daar waren een paar beslissingen voor nodig: Jeroen sloot zijn restaurant èn vrouw Stéphanie werd fulltime mama. En dat bevalt de kok uitstekend. ‘In die mate zelfs dat ik denk ‘Er was vast een goeie reden waarom vrouwen destijds thuisbleven voor de kinderen’, vertrouwt hij Dag Allemaal toe.

"Destijds"
Laat ons even terug gaan in de geschiedenis, naar die “destijds” waarin van vrouwen verwacht werd dat ze thuisbleven voor de kinderen. Eigenlijk is dat helemaal nog niet zo lang geleden; pas als gevolg van de industriële revolutie midden negentiende eeuw werd van vrouwen verwacht dat zij thuis bleven voor het huishouden en de kinderen zodat mannen buitenshuis de kost konden verdienen. Op het einde van de negentiende eeuw was er veel publieke weerstand tegen fabrieksarbeid voor vrouwen. Werkdagen van 13 uur waren in de fabriek toen geen uitzondering en doordat vrouwen zo lang buitenshuis werkten, zou dit volgens de toen heersende moraal ongetwijfeld ernstige gevolgen hebben voor de opvoeding en zorg van de kinderen (ROSAdoc).

Het kostwinnersmodel breekt door
Na de Tweede Wereldoorlog, toen de mannen terugkwamen van het front, brak het kostwinnersmodel  helemaal door omdat de mannen hun plaats op de arbeidsmarkt terug opeisten en de stijgende welvaart het eenverdienersmodel mogelijk maakte. In de jaren ’70 veranderde dit opnieuw toen vrouwenbewegingen de heersende rollenpatronen in vraag gingen stellen. Maar goed ook, want waarom zou het zorgen voor de kinderen enkel op de schouders van vrouwen moeten rusten? Het stereotype beeld van de vrouw aan de haard leeft vandaag duidelijk nog steeds, zoals de woorden van Jeroen Meus illustreren.

Kwaliteitsvol combineren is niet simpel

De combinatie arbeid en gezin is geen eenvoudige uitdaging. Dat maakt Jeroen's verhaal ook duidelijk. Daarom trekken we bij Femma de kaart van het kwaliteitsvol evenwichtig combinatiemodel, waarbij mannen én vrouwen zowel werk als huishouden evenwichtig verdelen. Binnen dit model ijveren wij voor ‘het nieuwe voltijds’: een werkweek van 30 uren als nieuwe maatschappelijke norm. Zo :

  • maken we expliciet tijd vrij voor zorg- en huishoudelijke taken en erkennen we de waarde van onbetaald werk voor de samenleving;
  • geven we huishoudens (en dus ook alleenstaanden) meer ademruimte om een job en zorg beter te combineren. Vooral vrouwen zullen hiervan de vruchten plukken, omdat zij nu het meest combinatiestress kennen;
  • geven we mannen de kans om meer huishoudelijke en zorgtaken op te nemen. Door normen te veranderen, zijn ze minder geremd om die taken op te nemen;
  • geven we vrouwen de kans om meer uren te werken indien gewenst. Doordat mannen een deel van de zorg- en huishoudelijke taken op zich nemen, kunnen vrouwen die parttime of niet werken hun werkuren uitbreiden;
  • bieden we vrouwen meer promotiekansen op de arbeidsmarkt aan. Wie vandaag voltijds werkt, heeft meer kans op promotie dan wie deeltijds werkt, omdat die laatste vaak als minder gemotiveerd wordt gezien;
  • verkleinen we de loonkloof en de pensioenkloof tussen mannen en vrouwen. Een deel van die kloof is te wijten aan het feit dat vrouwen nu minder uren werken dan mannen en ook minder carrière maken. Dus, Jeroen Meus: zet je stereotypen over kostwinning en vrouwen aan de kant en kijk ook eens wat onze combinatiepot schaft!

Geciteerde werken
ROSAdoc. (sd). Recht op arbeid (1830 - 1945). Opgeroepen op februari 25, 2015, van Rosadoc.be

Reacties

de middelaer erna schreef

Als men zoals vroeger teug moeder aan de haard uit betaald is er een groot probleem met de werkloosheid op gelost en een grote stresse valt weg in het gezin

Anneke schreef

Als dat financieel kan dan kan ik dat alleen maar toejuichen, want het is een hele grote meerwaarde voor het gezin! Zeker weten!

Pascale Allard schreef

Hallo Erna en Anneke

Ik weet niet of jullie dochters hebben? Indien wel, zou je hen dan aanbevelen om niet verder te studeren? Als we terugkeren naar 'moeder aan de haard' is het immers voldoende dat meisjes in het secundair leren koken, bakken, naaien, ... Ik beschouw deze activiteiten niet als minderwaardig maar zou het wel betreuren dat meisjes enkel vakken mbt huishouden volgen. Waarom zou je als meisje voor dierenarts studeren? De werkloosheid lossen we immers op met vrouwen aan de haard en mannen een job. Waarom als vrouw je beroep van advocaat uitoefenen? Je partner verdiend toch voldoende om het hele gezin te onderhouden.

Is het die maatschappij die jullie voor ogen hebben? Is de strijd die onze ouders, grootouders, ... gevoerd hebben dan helemaal voor niets geweest? Zij hebben er voor geijverd dat meisjes aan de universiteit mochten studeren, vrouwen over een eigen inkomen beschikken, wij op onze eigen benen kunnen staan, ....

Ik kies dan duidelijk voor het combinatiemodel van Femma. Met dit model hebben ėn mannen ėn vrouwen de luxe van een goede combinatie van werk en zorg. Bovendien mogen jullie niet vergeten: ook vaders hebben het recht om voor hun kinderen te mogen zorgen.

Liesje schreef

Oh Pascale, bedankt voor de mooie verwoording.

Mijn grootmoeders zijn altijd m'n grootste supporters geweest. Spijtig genoeg maar eentje meer nu. Als zo'n 89-jarige dame, die vroeg weduwe werd en overleefde op een klein inkomen, toont hoe fier ze is. Zegt hoe goed ze het vindt dat je zelfstandig bent én je eigen leven kan bepalen, ... dan vergeet je op slag de combistress van die week. En besef je goed: vroeger was het niet (altijd) beter!

En nu aan het werk! De papa brengt de kindjes naar school ;-)

Delphine schreef

Het moet een vrije keuze zijn, en gaat uiteindelijk niemand aan. Indien men een "huisman" is of wordt, de man die beslist thuis te blijven, dan vindt iedereen dat waanzinnig cool ! "Whaw, vernieuwend..." "Super dat je dat durft".... Maar een huisvrouw... Nu wordt er op de "huisvrouw" neergekeken door velen. "Hoezo ? Je hebt geen job ?" of "Hè, je zoekt niet naar werk ?" Als je ongewild werkloos wordt of bent en noodgedwongen thuisblijft en voor de kinderen zorgt, is alles OK, hebben mensen begrip voor jou. Maar oh wee, als je als vrouw uit eigen keuze thuis blijft en het huishouden doet, dan bekijkt men je veelal met andere ogen... "Ze is lui, ze wil niet gaan werken" of " Ze is te dom" etc. etc. Het huishouden goed runnen en er zijn voor de kinderen en/of partner is een job op zichzelf en zou opnieuw heel wat meer mogen gewaardeerd worden ! Zeker als het vrouwen zijn, bekijkt de maatschappij deze nog te minachtend, want we zijn toch geëvolueerd ? "We hebben niet gestreden zodat jij thuis blijft, toch ?" Bij Jeroen Meus is het waarschijnlijk een weldoordachte vrije keuze en dat zouden we moeten toejuichen ! Zij durven er tenminste voor uitkomen.

marina schreef

Ik ben het volkomen eens met Delphine, voor het gezin zorgen is een mooie taak en daar moeten buitenstaanders geen vooroordelen over hebben. Trouwens vind ik het ook een eigenaardige redenering dat meisjes enkel maar moeten leren koken, naaien enzovoort op school, als ze later dan toch "maar" huisvrouw zouden worden. Een goede opleiding die voorziet in een brede algemene kennis is minstens even belangrijk als het aanleren van huishoudelijke vaardigheden. Misschien zou er wat meer respect zijn mochten "huisvrouwen" zichzelf in de toekomst "gezinsmanagers" noemen .... En wat mij betreft heeft Jeroen overschot van gelijk !

katrien schreef

Ja, Jeroen heeft helemaal gelijk. Je kan alles negatief interpreteren maar zo bedoelt hij het niet. Delphine verwoordde perfect wat ik ook denk, dank daarvoor!

Ik begrijp niet wat er feministisch is aan vrouwen die andere vrouwen een bepaalde weldoordachte keuze verwijten. Laten we ervan uitgaan dat we het allemaal goed bedoelen en dat eventueel op een andere manier doen.

Reageer