Internationale Vrouwendag: de staking is misschien symbolisch, de strijd is dat zeker niet

{$items.title}

8 maart 2017. Geen post in de brievenbus. De schoolpoort is dicht. Geen brood bij de bakker. Geen haan die kraait. Internationale Vrouwendag: vrouwen en mannen leggen wereldwijd het werk - betaald en onbetaald – neer. Gedaan met brave acties: genoeg is genoeg. Vandaag is het zwart!
Je zou voor minder. Wat een gruwel dat in België maar 4% van alle aanrandingen bestraft wordt. Het is hemeltergend dat een kersverse president vrouwen zomaar ‘bij de pussy grab-t’. In Saoedi-Arabië mogen vrouwen niet met de auto rijden: seriously? Wat je jezelf, je eigen moeder, zus of dochter niet toewenst, wil je toch ook niet voor de rest van vrouwenland. Niet in België, noch aan de andere kant van eender welke oceaan of bergketen.

Ik dagdroom deze wereldwijde staking. Hoewel er vandaag in 40 landen acties zijn, liggen het land en de wereld niet lam. De staking is niet officieel en daardoor misschien eerder symbolisch - de strijd is dat zeker niet! De eisen zijn niet eenduidig en afgelijnd - het feminisme is dat ook niet. De organisatoren van de Women´s Strike Belgium formuleren het sterk: “Er is geen enig zaligmakend model voor het feminisme van vandaag. Hoe lastig en complex dat ook moge lijken: het feminisme zal pluralistisch en inclusief zijn of niet zijn. Op 8 maart moet een luid en empathisch ‘neen’ weerklinken tegen systemisch, structureel en institutioneel onrecht en geweld tegen vrouwen. Er valt wereldwijd nog veel te bevechten: van stemrecht tot het recht om te studeren. Van het recht om te scheiden tot het recht om eender welk kledingstuk te dragen. Van het recht om veilig te zijn in de publieke ruimte tot het recht om elk beroep uit te oefenen. Al deze rechten zijn mensenrechten en behoren iedereen toe, los van gender, etniciteit, nationaliteit, geloof of levensbeschouwing, migratie- of verblijfsstatus, seksuele identiteit, taal, burgerlijke staat, economische status, leeftijd of fysieke beperking.”

Op 8 maart flyer ik vol vuur aan het Centraal Station van Brussel (lees je dit voor 7u, 8/3/2017: altijd welkom!). Voor mijn dochters, maar ook voor mijn zoon. Voor alle sisters overal ter wereld.

Het geeft me ontzettend veel kracht dat ik samen met anderen vrouwen en mannen actie voer: al stakend, schrijvend en delend op sociale media. Er zit zoveel hoop in ‘the sea of pink’, gemaakt door tienduizenden pussyhats. Zoveel kracht gaat uit van vrouwen die het woord nemen met een duidelijke boodschap.

Ook als je niet staakt omdat je niet kan of het flauwe kul vindt: neem een kwartier de tijd om deze inspirerende vrouwen te beluisteren.  They speak out!
- Kimbeerlé Crenshaw over de urgentie van kruispuntdenken: ‘If we can´t see a problem, we won´t solve a problem’.
- Laura Bates over ‘Everyday Sexism’.
- Chimamanda Ngozi Adichie over waarom we allemaal feminist moeten zijn.

Een strijdbare, krachtige en hoopvolle International Women´s Day toegewenst!

Reageer