Hoe Cardijn blijft inspireren

Wie ben ik? Hoe ben ik geworden wie ik nu ben? Wie of wat droeg daartoe wezenlijk bij?  Zeker op kantelmomenten in het leven stel je jezelf die vragen. Het antwoord is voor iedereen anders omdat  karakters, thuissituatie, opvoeding, opleiding, leef- en werkomgeving  nu eenmaal verschillen.

Bij Femma kom je regelmatig vrouwen tegen die ‘Cardijn’ aanhalen als belangrijke inspiratiebron. Veel, vooral oudere vrijwilligers en leden waren tijdens hun jeugd actief in  de (V)KAJ; ze waren  Kajotster. Priester Cardijn stichtte de Kristelijke Arbeiders Jongeren in 1925 in Laken. Hij bracht jonge arbeid(st)ers  samen voor vorming en actie voor betere arbeids- en leefomstandigheden, voor respect en rechten, kortom voor een menswaardig bestaan. Cardijn ging resoluut voor meer  sociale rechtvaardigheid. Dat werd ook de centrale waarde van de KAJ-beweging die uitgroeide tot een massabeweging met wereldwijde vertakkingen.

Ik was actief kernlid in de lokale (V)KAJ-groep. Het was  toevallig de enige jeugdbeweging in onze buurt, maar ik had geen betere keuze kunnen maken. Ik keek uit naar de wekelijkse activiteiten en de jaarlijkse kampen. Vooral de ‘film van het leven’ sprak me aan, gesprekken over wat we meemaakten in ons dagelijks leven. De samenleving en de grote wereld vormden  sowieso de context. Vandaag zouden we dat een reflectie-oefening of intervisie noemen. Je kon  je ervaringen delen en kreeg erkenning, steun, raad en vooral vriendschap. Dat is heel veel waard, zeker voor jonge mensen die nog uitzoeken wie ze zijn en wat ze met hun leven willen. Ik voelde ook dat de KAJ veel betekende voor de andere, oudere leden die al aan het werk waren. Ik begreep dat des te beter nadat ik eens een maand als jobstudent naast enkele (V)KAJ-vriendinnen in de fabriek aan de lopende band stond.

Wat leerde ik van (V)KAJ?
  1. Zien, oordelen en handelen. Breed kijken: jezelf én anderen zien, de samenleving hier én elders in de wereld lezen. Zien met ogen die speuren naar sociale (on)rechtvaardigheid. Bij onrecht hoort verontwaardiging én actie. Dus: engageer je want enkel toezien is geen optie. Evenwicht ook tussen verstand, gevoel en gedrag.
  2. Je inleven in het leven van een ander. In die leefwereld liggen aanknopingspunten voor een echt gesprek en voor verbetering van de individuele en de collectieve situatie.
  3. Woorden én daden. ‘Het geloof zonder daden is dood’ zei Cardijn. Het is niet genoeg dat een  christen (en een (V)KAJ-er) sociale rechtvaardigheid kan uitleggen, hij moet vooral authentiek sociaal rechtvaardig handelen.
  4. Het belang van de context. Denken in structuren. Het persoonlijke is politiek. Wie gedreven is door sociale rechtvaardigheid kiest voor de zwakkeren in de samenleving en zoekt  vandaag bijv. met Hart boven Hard naar alternatieven op vlak van arbeid, armoede, belastingen,  cultuur, ecologie, ...
  5. Respect en openheid. Ieder  mens verdient respect. Om de beweging uit te breiden maakte Cardijn intercontinentale reizen. Contacten met de islam, het hindoeïsme, het boedhisme en vooral met niet-christenen in de plaatselijke KAJ-afdelingen versterkten zijn pleidooi voor meer openheid. Superdiversiteit zouden we nu zeggen.
Cardijn herdenken

50 jaar geleden overleed priester Jozef Cardijn. Op maandag 1 mei om 10 u. is er in de OLV-kerk in Laken een herdenkingsviering gevolgd door een tentoonstelling, aandacht voor de KAJ-werking vandaag, een receptie en een wandeling. Info: pol.arnauts@beweging.net.

Tijdens de Rerum Novarum-viering op 25 mei om 10 u. in Halle reikt de Cardijnstichting 3 prijzen uit aan initiatieven die werken aan bestrijding van sociaal onrecht.

Dit is een blog van Chris Goossens

Reageer