Het kostwinnersgevoel

{$items.title}

‘Straks fiets ik naar huis en moet ik gewoon thuis mijn voeten onder tafel zetten, ZALIG!’, vertrouwde ik collega Chris drie weken geleden toe.  Ik was al gestart met werken, manlief nog niet. En dat vertaalde zich in een twee weken niet koken, geen boodschappen doen, geen kind van en naar voetbaltraining brengen.  Manlief nam op het thuisfront alles voor zijn rekening. Ik hoefde alleen maar na te denken over het werk – waar de mailbox overigens ook nog niet uitpuilde-  en niet over de combi en de organisatie thuis.  Nou, wat een luxe.  Geen tien ballen tegelijk in de lucht proberen te houden en het gevoel alles onder controle te hebben.

Het kostwinnersgevoel, noem ik het.

Vorige week liep het even anders. Manlief weer aan het werk, de kinderen terug naar school. Boeken kaften, schoolpaperassen invullen, aanschuiven in een overvolle kantoorwinkel voor een nieuwe geodriehoek (ik kocht er ineens twee, de ervaring leert me dat die dingen pootjes hebben), een info-avond over studeren,  vragen als ‘wie kookt er en wie doet de boodschappen?’ en ‘wanneer moeten we nou eten met twee voetbaltrainingen die starten om 18u45 en eindigen om 20.00u?’, een mailbox die zonder problemen weer gevuld raakt en de ene vergadering na de andere.  Een werkplanning die in het honderd loopt. 

Weg kostwinnersgevoel. Een helse migraine op woensdag.  Ik moet er duidelijk terug inkomen.

Ik². De beste versie van jezelf’, moet me daarbij helpen.  Een boek van de Nederlandse professor Neurpsychologie Margriet Sitskoorn. Ze belooft me op een inspirerende manier te laten zien hoe ik mijn volledige potentieel kan benutten. Nodig in een stress- en prikkelvolle wereld. 

Ik stel mijn hoop op jou, Margriet, en ga aan de slag met de opdrachten uit jouw boek.

Ik trek er vandaag – een extralegale verlofdag bij Femma- zelfs een hele dag voor uit.  En jouw waardevolle adviezen  - ik piepte al even verder in je boek en zag onder andere ‘meditatie’, ‘slaap’ en ‘tijd voor jezelf’ staan- zal ik een plek in mijn leven trachten te geven. Fijn, ik hou van mediteren, van slapen nog meer, en tijd voor mezelf, daar zeg ik ook geen nee tegen. Daarnaast beloof ik ook mijn wilskracht wat meer te trainen: dat zal minder vlot gaan. 

Ik denk evenwel, Margriet, dat we ook een ‘Samenleving². De beste versie van onze maatschappij’ nodig hebben om iedereen wat meer tijd te geven om met zichzelf aan de slag te gaan, genoeg te slapen, te bewegen en te mediteren.  Het huidige tweeverdienersmodel (eigenlijk een kostwinnersmodel x 2) maakt tijd tot een schaars goed. Combineren van werk en gezin is voor velen niet evident en zorgen voor jezelf schiet er vaak bij in. 

Laten we dus ook de maatschappelijke ruimte scheppen om met jouw waardevolle boek aan de slag te gaan.  Hier vind je alvast onze voorstellen.

Reacties

Mariechristine schreef

schitterende tip Ilse, ik heb nog een kadobon van een boekenwinkel, daar gaat dit boek mee gekocht worden denk ik !

dankje om dit te delen, het inspireert

Reageer