Het afwasgen

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Vrouwen spenderen per week 8 uur meer aan huishouden dan mannen.  Hoe komt dat?
’t Zit in onze natuur, liet bioloog Midas Dekkers deze week in ‘Van Gils en Gasten’ verstaan. 
Het afwasgen,  daar hebben we het weer, dacht ik.  Het zit in de vrouwelijke natuur om te wassen, te strijken & te poetsen. En om voor de kinderen te zorgen, al doen we dat ‘slechts’ 1,5 uur per week meer dan de vaders.

Het is niet relevant wat de biologische verschillen zijn, maar wat je eruit concludeert, zegt de Zweedse econome en feministe Katrine Marçal in haar nieuwste boek ‘Je houdt het niet voor mogelijk’
‘Dat de vrouw het kind draagt, betekent dat de vrouw het kind draagt. Niet dat ze thuis moet blijven en het de borst moet geven tot zijn eindexamen. Dat de vrouwelijke hormonencocktail meer oestrogeen bevat, betekent dat de vrouwelijke hormonencocktail meer oestrogeen bevat. Niet dat ze geen wiskundeleraar kan worden. Of niet dat ze niet thuishoort in een raad van bestuur.’, aldus Marçal.  Of dat ze 8 uur per week meer aan het huishouden moet besteden. Of voor hetzelfde werk minder loon moet krijgen.

Macht en rollenpatronen

Het gaat niet over de natuur en de afwas, wel over de maatschappij en de afwas.  ‘Door de eeuwen heen hebben mannen zichzelf het recht toegekend om te handelen uit eigenbelang, zowel economisch als seksueel. Voor vrouwen was dat een taboe. De vrouwen viel de taak te beurt om voor anderen te zorgen, en niet haar eigen winst te maximaliseren’, schrijft Marçal. Niks afwasgen. Wel macht en rollenpatronen. Tot op vandaag. Hoe onze samenleving en economie georganiseerd zijn, bepaalt mee de machtsverhoudingen thuis. Mama heeft minder te zeggen omdat papa de rekeningen betaalt. Mama gaat minder betaald werken omdat papa meer verdient en de idee dat zorgen en huishouden voor vrouwen is, nog altijd standhoudt. 

Een nieuwe constructie

Willen we die rollenpatronen, die sociale constructies zijn, aanpakken, dan moeten we de spelregels van samenleving en economie veranderen. Afstappen van die tweedeling tussen  mannelijke en vrouwelijke waarden en zorg en huishouden een plaats geven in onze economie.  Of om het met Marçal te zeggen: ‘We moeten zoeken naar een nieuwe constructie. Een betere manier van leven’. Bij Femma schreven we er een dossier over: ‘Combinatie arbeid en zorg.2.0’.

Reacties

GIna Daems schreef

Ik kreeg ook op mij heupen van Midas Dekkers

Maar man toch !

Erica zei in het begin dat ze dat niet zo aanvoelt dat zij en haar lief in dat rollenpatroon zitten . Totdat ze voor zichzelf een rekensommetje ging maken

Dat onze omgeving ons nog in dit patroon wil duwen is ook nog duidelijk , maar dat afwasgen bij vrouwen is de reinste lariekoek

Jongemannen laat zien dat jullie het evengoed kunnen en vooral willen !!!!

Sofie De Graeve schreef

Liesje schreef

Deze blog was een openbaring. Eindelijk weet ik wat er al al die jaren met mij scheelt... Ik schreef er meteen een blog over.

JENNY HAESENDONCKX schreef

IK HEB DE ZIEKTE VAN PARKINSON SINDS ONGEVEER 2 JAAR EN MIJN ECHTGENOOT DOET NU BIJNA ALLES ZOALS ETEN MAKEN?DE WASMACHINE OPSTARTEN EN DE WAS TE DROGEN HANGEN OF IN DE DROOGKAST STEKEN , HET BED OPMAKEN EN DE TAFEL OPRUIMEN EN BOODSCHAPPEN DOEN EN MET MIJ NAAR DE KINESIST RIJDEN 3 MAAL PER WEEK EN NAAR DE NEUROLOOG WANT IK KAN NIET MEER ZELFSTA?DIG STAPPEN WANT DAN VAL IK.

Reageer