Had ik maar ouderschapsverlof

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

“Had ik maar ouderschapsverlof opgenomen,” zei ik vorige week vroeg in de ochtend tegen mijn Lief aan de ontbijttafel klaar voor onze eerste werkdag terwijl we onze kinderen klaarmaakten voor een dagje speelplein, het eerste van velen. Ik zucht eens diep.

Want wat hebben we moeten puzzelen met onze agenda’s om onze kinderen te voorzien van de nodige opvang deze zomer! Met een zelfstandige partner en 21 verlofdagen 75 schoolvrije dagen (!) opvangen is niet niks. In het voorjaar zat ik klaar achter mijn computer om onze schattigaards in te schrijven voor de gemeentelijke zomeropvang waar welgeteld 67 (!) plaatsen beschikbaar waren, vechten om te hebben dus. En dan heb ik nog niet gesproken over het financiële plaatje.

Vier weken voltijdse zomeropvang voor twee kinderen kost ons 400 euro! Tel daar nog eens een kort zomerkampje van 150 euro bij en dan lees je goed dat ik deze maand voor een groot deel zou moeten gaan werken om de opvang van onze kinderen te betalen. Dat is toch te gek voor woorden?

Een groot contrast ten opzichte van vorig jaar, want toen heb ik wel ouderschapsverlof opgenomen. Toen had ik tijd genoeg om mij bezig te houden met de kinderen en het huishouden zonder dat we moesten hollen van babysit naar speelplein en moesten rekenen op de goede zorgen van oma’s en opa’s die zelf ook nog gaan werken. Er was tijd om te genieten. Even wat ademruimte. Lekker lang aan de ontbijttafel te blijven zitten. Tijd om te lanterfanten. Even op de pauzeknop te duwen. Geen leven in de rat race, want dat moeten we eigenlijk al heel het jaar door doen, nietwaar?

‘Waarom heb je dit jaar dan geen maand ouderschapsverlof opgenomen?’ hoor ik u denken. Omdat ik er dit jaar geen financiële kater meer aan over wil houden. Als werknemer met een 4/5-contract kreeg ik een uitkering van een luttele 549 euro, daarmee kon ik mijn deel van de hypotheek van ons huis nog niet eens betalen, laat staan alle andere kosten? ‘En de papa dan? Die gaat toch ook werken?’ hoor ik u ook denken. Die krijgt als zelfstandige geen cent en verdiende tijdens onze vakantie helemaal niets terwijl een werknemer in loondienst gewoon doorbetaald wordt. Hij droomt ervan om een maand ouderschapsverlof op te kunnen nemen om meer tijd door te brengen met onze kinderen, maar dat is in België als zelfstandige een onhaalbare kaart.

Begrijpen jullie dat mijn haar komt recht te staan bij het voorstel van het NSZ om de toelage die ouders ontvangen wanneer ze ouderschapsverlof opnemen, af te schaffen? Ik pleit er zelfs voor om de vergoeding fors te verhogen zodat alle mama’s en papa’s meer tijd kunnen doorbrengen met hun gezin, ook alleenstaande ouders of lager geschoolden.


Vandaag zijn er nog te veel mama’s en papa’s die wel willen maar geen ouderschapsverlof opnemen omdat ze het financieel gewoon niet redden.

En dat is spijtig. Ouders van baby’s zouden langer kunnen thuisblijven met hun baby zonder dat ze hun kleintje al na 3 maanden naar de opvang moeten brengen, zeker wanneer ze hun ouderschapsverlof verdelen. In Zweden bijvoorbeeld krijgen alle mannen drie maanden ouderschapsverlof na de bevalling. Ouders met grotere kinderen moeten dan weer kunnen genieten van extra ademruimte en quality time met hun kinderen zonder dat ze er een financiële kater aan over houden. Zijn we het daar over eens?

Benieuwd hoe jullie de vakantie overbruggen? 

Reacties

Karen schreef

Ik besef maar al te goed dat dit moeilijk is en ik wil het niet minimaliseren maar besef ook dat het anderzijds moeilijk is om dit vanuit de overheid te financieren. Via de overheid worden onze kinderen financieel gesteund, ook bij kampen kregen wij (zij het via mutualiteit) een deel terug. Wij hebben studerende kinderen, op kot en al, en ja dat is financieel moeilijk. Maar toch is dit een keuze. Wij hebben voor die kinderen gekozen en het is niet dat we niet wisten (al weet je het nooit helemaal) waaraan we begonnen. Er kwam en komt veel rekenwerk bij te pas en zeker niet alles wat wij/zij wilden is/was mogelijk. Maar om nu door te schuiven naar de overheid ... ik weet het niet. Wij zijn beiden gezond en en kunnen werken, ook onze kinderen zijn gezond. Wij doen ons best en zij ook. Soms is het moeilijk, maar misschien zijn wij heel ouderwets als wij menen dat moeilijk ook gaat. Dat anderen zouden meebetalen omdat wij (of een van ons) minder gaat werken ... dat zou ik moeilijk vinden en eigenlijk ook niet oké.

sofie schreef

Helemaal eens met de reactie van Karen. Zelf ben ik bewust volledig gestopt met werken. Ik heb nooit 'een vergoeding' gewild, en dus voor ik mijn ontslag gaf niet eerst van de uitkeringen van ouderschapsverlof, loopbaanonderbreking, ... genoten. Omdat ik net als hiervoor gezegd ook vind dat anderen niet moeten meebetalen omdat ik graag bij mijn kinderen wil zijn ;-)

Rita Van Den Heuvel schreef

Daar ben ik het helemaal mee eens Karen...

Ik vrees dat diegene die met dit plan afgekomen is deze problemen helemaal niet heeft(zoals gewoonlijk het geval is).

Wij moeten met Femma nóg meer op onze achterste poten gaan staan ......

Rita schreef

Sorry het is Lobke waar ik het mee eens ben.

Karen heeft ook wel ergens een punt.

Zo zie je maar hoe moeilijk deze materie is....

Stefanie schreef

Mijn man en ik hebben ervoor gekozen om ons werk aan te passen in functie van de kinderen. Hij werkt in de nacht en ik in het weekend. Mensen begrijpen die keuze niet altijd behalve wanneer wij niet moeten puzzelen. Dat wij minder uitgaan dan andere mensen en minder sociale contacten hebben klopt misschien wel. Maar we genieten dubbel van hetgeen we wel hebben. Dit was een bewuste keuze en we staan er nog steeds achter. Wij hebben gekozen voor kinderen en niet de overheid. Het is niet ok dat we verwachten dat mensen die bijvoorbeeld geen kinderen hebben ook bijdragen aan die pot. En spijtig genoeg zie ik ook dat niet iedereen thuis blijft om dan ook effectief voor de kinderen te zorgen. Vaak wordt het gebruikt als klusjesverlof. Misschien ben ik daarin hard, maar ik hield geen financiële kater over aan mijn ouderschapsverlof. En zeker niet als je de vervoerskosten en opvangkosten uitrekent die je allemaal uitspaart.

Lies schreef

Ik vind zelf 549 euro voor een maand thuis te zijn nog veel geld. Je normale loon voor een maand 4/5 - de kosten van de kampjes - het geren en gejaag... dan doe je er nog winst aan toch. En je hebt 11 maanden van het jaar om die ene maand minder loon op te vangen.

Lobke schreef

Ik begrijp dat dit moeilijke materie is en de combinatie arbeid en gezin is niet voor iedereen even simpel, zeker niet in de vakanties. Maar wanneer de overheid en/of werkgevers zouden investeren in meer ademruimte voor hun werknemers (iets waar we allemaal nood aan hebben na een jaar hard werken), dan krijg je gelukkigere werknemers die zich beter in hun vel voelen en minder kans op een burn-out hebben. Stimuleer bovendien pas bevallen ouders bovendien om hun ouderschapsverlof op te nemen, wat resulteert in langer borstvoeding kunnen geven en een betere hechting met de baby. Een investering van de overheid die in het begin misschien meer kost, maar op lange termijn een fikse besparing is in de gezondheidszorg. Ga maar eens kijken naar Zweden als voorbeeld! En zo zijn er nog wel meer voordelen...

An schreef

Als de overheid zo'n systeem in leven roept, vind ik persoonlijk dat het voor elke werknemer moet zijn. Niet enkel voor werkende ouders met kinderen. Elke werknemer heeft dan bv. recht op een jaar verlof met uitkering; te spreiden en in te vullen zoals hij/zij zelf wilt.

Een deel ben ik het ook eens met Karen en Stefanie dat je het niet allemaal bij de overheid kan leggen. Niet iedereen heeft natuurlijk de luxe om te kiezen, maar ik zie in mijn omgeving toch veel voltijds werkende ouders die in principe financieel de keuze hebben om minder te gaan werken, maar dit niet doen omdat ze een groot nieuw huis wensen, 2-3 per jaar naar het buitenland op vakantie willen,... Daar is niets mis mee, maar het is wel een keuze waarvoor je zelf verantwoordelijk bent. En het wringt bij mij een beetje dat dan verwacht wordt dat de overheid dergelijke keuzes moet betalen...

Zelf ben ik sinds de komst van mijn dochter definitief 4/5de gaan werken zonder verlofsysteem. Ik ben alleenstaand en kom financieel rond. Maar ik kan inderdaad niet 2 keer per jaar op vakantie naar het buitenland

An schreef

Nog een kleine nota: ik heb wel een heel flexibele werkgever die me veel vrijheid geeft om mijn werk zelf te plannen en overuren om te zetten naar extra verlof om mijn dochter in vakanties te kunnen opvangen.

In die zin ben ik het volledig met je eens Lobke: de overheid en werkgevers zouden er goed aan doen om te investeren in meer ademruimte en flexibiliteit voor hun werknemers.

Een jaar verlof na de bevalling zou ik ook top vinden. Mijn broer woont in Zweden en is lovend over het systeem daar. Ik zou het jaar zelfs aan het ouderkoppel geven. Dan kunnen ouders zelf kiezen hoe ze dit invullen. Waarom geen papa die een jaar thuisblijft?! ;-)

Laura schreef

De overheid subsidieert ongelofelijk veel instanties en bedrijven waar ik het niet mee eens ben dat hiervoor mijn belastingsgeld gebruikt wordt. Ze vergeten maar al te graag dat kinderen krijgen niet enkel een persoonlijke keuze is maar dat het krijgen en goed opvoeden van kinderen noodzakelijk is voor onze sociale EN economische maatschappij. En dus mag onze overheid en mijn belastingsgeld wel gestoken worden in tijd voor kinderen. (Ps met goed opvoeden bedoel ik enkel om tijd in kinderen te steken nodig is, geen pleidooi voor welke opvoeding dan ook )

Helga Berghman schreef

De vergoeding hoeft voor mij niet de hoogte in, wel de periode dat je van het voordeel kan genieten. Nu kan je 4 maanden verdelen per ouder, per kind. Bij mij persoonlijk gaat het gros van deze vier maanden naar het geven van borstvoeding, maar dan is het op. Je kan dan nog genieten van tijdskrediet voor de zorg van een kind, dat gaat over een jaar dat je mag verdelen...

Maar het is mij niet om het financiële plaatje te doen ( alle dan, toch een klein beetje) maar wel om de sociale rechten die er aan verbonden zijn, pensioen, behoud contract, ... Deze systemen zorgen er voor dat de combinatie mogelijk wordt, met respect voor het kind.

Het puzzelen zal inderdaad nooit veranderen, maar wel het willen bij onze kinderen zijn, het op adem willen komen, ... De maatschappij heeft andere verwachtingen van ons dan van onze ouders toen zij ons groot brachten...

Daarom maak ons leven leefbaar, voor iedereen, ook de kinderen, die eigenlijk het grootste slachtoffer zijn van het ganse verhaal...

Sigrid schreef

Door het bedrag van de uitkering zo laag te houden richt men zich natuurlijk tot een zeker segment van de bevolking. De rest moet zich dan maar zien te redden. Ergens in de reacties lees ik dat moeilijk ook gaat. Natuurlijk. Alles gaat op den duur. Maar leven mag wel iets meer zijn dan overleven. Tijd, ruimte en een budget om je kinderen op te voeden zou een evidentie moeten zijn. Het beleid legt steeds meer de nadruk op: los het zelf op - ieder voor zich. En ook in de samenleving zie je almaar minder solidariteit. Stemmen als 'moet ik daarvoor belastingen betalen, moet ik daarvoor mee betalen terwijl ik er geen gebruik van maak, etc' hoor je steeds vaker. Zorgen voor elkaar zijn velen verleerd. Dat is jammer en heel erg kil. Ik ben voor een hoger bedrag - zodat iedereen ouderschapsverlof kan nemen - en ik ben bovendien voor het optrekken van de leeftijd. Een kind van twaalf is nog niet volwassen en kan je bezwaarlijk weken alleen thuis laten. En ik ben vooral voor meer solidariteit.

Charlotte schreef

Naast een betere privé/werk balans met hierdoor minder kans op langdurige ziekte, kan een beter ouderschapsverlof ook een extra stimulans zijn om hooggeschoolde werknemers vanuit het buitenland aan te trekken om in België te komen werken. Kennis en expertise die de kenniseconomie bevorderen. Zelf woon en werk ik in Zweden en neem ik momenteel 8 maanden ouderschapsverlof. Ik heb een master en een doctoraat in de Biochemie in Gent behaald, dus bekostigd door de Belgische staat. Toch krijg ik soms de commentaar (van Belgen welteverstaan, niet van Zweden), dat ik 'toch wel goed profiteer van het Zweedse systeem'. Maar eigenlijk is het omgekeerd. België heeft namelijk 27 jaar geïnvesteerd heeft in mijn (dure) opleiding, en Zweden profiteert nu van mijn kennis. In vergelijking met de kost van mijn opleiding, stellen die 8 maanden ouderschapsverlof niet veel voor.

Oorspronkelijk ging ik 'slechts' 6 maanden ouderschapsverlof nemen, maar mijn werkgever vroeg me of ik langer ouderschapsverlof kon opnemen omdat er dit jaar minder projecten zijn binnengehaald. Lang ouderschapsverlof kan dus ook voordelig zijn voor de werkgever.

christin schreef

Iedereen heeft hier wel een punt. Ik heb dit jaar 1 maand voltijds ouderschapsverlof genomen. Mijn enigste maand. Voor mij persoonlijk zou de leeftijdsgrens hoger mogen liggen. Zie mijn kind van 12 nog niet alleen blijven volgend jaar en een gemeentelijk sportkamp is er ook niet meer dan. Moet je al onmiddellijk naar interne sportkampen van een week of meer gaan, die toch wel redelijk wat geld kosten. En waar wij persoonlijk niet echt nood aan hebben, aangezien we allebei ook thuis zijn tijdens de week, omdat er tijdens het weekend ook gewerkt wordt.

Daisy schreef

Als oma die véél haar kleine kleinkinderen opvangt geef ik er hier wel meerdere gelijk? Maar Helga onze tijd was niet anders hoor , we maakte de keuze ( ik toch ) om thuis te blijven voor mijn kinderen, zonder vergoeding. Onze ouders woonden te ver weg, opvang was er toen nog niet, laat staan andere hulp van hogerhand ...... We deden het met minder luxe , vonden dit ook niet erg want we kregen er zoveel voor in de plaats. Onze grootste kost was het afbetalen van onze woning , later kwam er de kost van studeren en betalen van een kot bij, maar het is ons gelukt . Dan ben ik zelf onthaalmoeder geworden zonder de voordelen voor pensioen en andere voordelen , maakte lange dagen van 7 tot 19 uur , maar kreeg zoveel liefde van deze kindjes en hun ouders .... Nu staan we dan na al die jaren van zorgen voor onze kinderen , terug bij de kleinkinderen die we aanbidden en met alle plezier verzorgen , maar waar blijft onze tijd om te ademen ...... die hadden we toen niet en nu nog niet !

Sharon schreef

Het is inderdaad een complexe materie. Zoals enkelen al aangehaald hebben, zou het optrekken van de leeftijdsvoorwaarden wel een significante verbetering betekenen voor velen.

Reageer