Femmavrouwen schrijven voor Femmavrouwen - Vrouwen combineren

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Eén van de genomineerde teksten uit de schrijfwedstrijd geeft de worsteling tussen taken combineren en me-time gevat weer:

Femma biedt me-time

“Ik kan volgende week niet met jou mee”. Dat zei ik tegen mijn moeder een week voordat we op uitstap zouden gaan met Femma. Met tegenzin... want ik keek er zo naar uit. Maar het was druk op het werk en die verlofdag kreeg ik niet, dus...tja...dan niet. Dat gezellige uitje met ons tweeën doen we heus een andere keer wel.
Maar wacht eens even! Wat ben ik aan het doen? Waarom schuif ik dingen die me gelukkig maken en die me energie geven zomaar opzij? We zijn altijd zo bezig met verantwoordelijk zijn: werk, huishouden, ... Zelfs ons sociaal leven moet flitsend en ‘Facebookwaardig’ genoeg zijn. De druk die we onszelf opleggen is zo groot en waarom eigenlijk?
Ik gooi het roer om. Ik wil ook gewoon eens genieten en datgene doen wat ik graag doe. Zoals samen met mijn moeder op uitstap gaan. Gelukkig zijn begint hier en nu. “Mama, volgende keer ga ik met je mee, ik beloof het je.”
Kristien D.

Meer teksten van Femmavrouwen over combineren?

Elke zondag van mei schrijven we een zingevende blog die één gedicht bevat. Tegelijkertijd voegen we 4 nieuwe gedichten toe op de zingevingspagina.

We deelden de 20 teksten in rond 4 thema’s: vrouw en moeder zijn, vrouwen combineren, vrouwen reflecteren over zichzelf en vrouwen reflecteren over de wereld.

Vrouwen combineren

Femma speelt in op de behoeften en wensen van vrouwen. In aanloop naar het nieuwe toekomstplan (2016-2020) probeerden we via de dagboekformule  een inkijk te krijgen in het leven van Femmavrouwen: wat houdt hen bezig, waar maken zij zich zorgen over en wat maakt hen gelukkig? Deze informatie is bijzonder kostbaar voor Femma. We putten er ideeën en suggesties uit voor de werking van de groepen, het aanbod, het magazine, de website en de belangenverdediging.

Onze oproep werd ruim beantwoord:  170 vrouwen hielden 75 dagen lang een dagboek bij en deelden het met Femma. We ontvingen vele reacties waaruit blijkt dat doelbewust stilstaan bij het eigen leven deugd doet:

“Een extra stimulans om elke dag even stil te zitten en te bezinnen... En er is zoveel om over na te denken en te schrijven, zoveel om te delen”

en

“Ik stuur vandaag dit dagboek met enige spijt op ... Het was voor mij een positieve ervaring; even stilstaan bij mijn dag en er iets bijzonders uithalen. Ik overweeg om dit verder te doen!”

Werken, werken, werken...

Wat overduidelijk bovendrijft in bijna elk dagboek is ‘combineren’ en ‘zorgen’. Vrouwen combineren arbeid, zorg en vrijetijd. Dat geldt zowel voor ‘ploetermama’s’ (20-40 jaar) als voor ‘sandwichvrouwen’ (40-70 jaar), zij het op een enigszins andere manier.

Een vrouw beschrijft het zo:

“Hoe doen die andere vrouwen dat? Dat constant weg-en-weer geslingerd worden tussen werk-huis-nevenactiviteiten. Je moet alles doen, maar kan niets goed doen. Omdat ik halftijds werk heb ik het gevoel dat ik mijn werk als leefgroep-begeleider maar half kan doen. En ondanks het feit dat ik halftijds werk heb ik ook het gevoel dat ik zelfs mijn werk thuis maar half kan doen. En wat ben ik nu eigenlijk? Moeder, vrouw van, leefgroep-begeleider, taxichauffeur, huisvrouw, dochter, ...?”.

Tijd voor zelfzorg

Vrouwen snakken naar rust en me-time. Gelukkig weten de meeste vrouwen hoe ze hun batterijen terug kunnen opladen: crea, tuinieren, bloemschikken, koken, sporten, lezen, schrijven, uitstappen, reizen en niet te vergeten fijne tijd met vriendinnen. Vaak staan drukte, schuldgevoelens, gebrek aan assertiviteit en onbegrip van de omgeving  gezonde zelfzorg in de weg.

Tekst:  Chris Goossens

Reacties

Leen schreef

Beste,

Inderdaad ik ben ook een van die ‘sandwichvrouwen’ die snakt naar wat my-time, maar dan schuilt er achter het hoekje dat schuldgevoel van "moest ik dit niet eerst... en dan nog dat...enz. Intussen oefen ik om nu en dan wat my-time in te schakelen, want de klok kan men niet meer terugdraaien.

Met die gedachten:

"Haast rent meestal richting een vergissing." en dat moet ik beamen, kan ik al eens genieten van wat my-time, wat ik nu elke week probeer wat in te plannen.

Het heeft een zalig gevoel... eindelijk eens een moment van rust, genieten, creatief bezig zijn of een flinke deugddoende fietstocht of wandeling al is het soms balanceren op een dunne koord van welles en nietes...?

Doen is de boodschap en wacht niet te lang, voor het te laat is...!

Succes op jullie weg naar een beetje my-time en dit gun ik iedereen, want met een job als moeder, echtgenote, dochter taxichauffeur..., is dat niet meer dan een voltijdse job.

Dat noem ik dan ook zware beroepen...!

Reageer