Een rebelse fluoroze delegatie

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Donderdag 6 november 2014. Het was mijn allereerste betoging ooit. Best spannend. Maar het moet gezegd zijn, het maakte echt wel een positieve indruk op me. Toen ik vanuit het raam van het Noord-station naar buiten keek en die grote mensenmassa zag, verscheen er een grote glimlach op mijn gezicht. –Ik ben niet alleen!- Dat is letterlijk wat ik dacht :-) Ik kon er niet naast kijken. Vanuit het raam kleurde de hoofdstraat blauw, groen, rood,… Niet alleen op mijn gezicht, maar ook in mijn hart verscheen een glimlach. Hartverwarmend. Hartverwarmend  wanneer waarden mensen doen bewegen en hen kleuroverschrijdend samenbrengen! Ikzelf stond er met een fluoroze hesje aan en een roze cowboyhoed op het hoofd.  ‘Mooi rebels roze’, zoals een Femmacollega het noemde.

Geluk, dat is dus wat ik voelde bij het aanschouwen van zoveel volk. En dat geluksgevoel werd alleen maar groter toen ik tijdens het stappen de spreuken op de bordjes las: , ‘investeer in de toekomst, niet in oorlog’, ‘kunst’, ‘(inter)nationale solidariteit’, ‘zorg’, ‘educatie’, ‘community’,…Dat zijn ook de redenen  waarom ik er was! Solidariteit en rechtvaardigheid, aandacht voor de mensen die een kwetsbare positie in onze maatschappij hebben. Als zingevingscoördinator vertegenwoordig ik met plezier een stukje van die rode draad in Femma.

Misschien is betogen wel het beste medicijn tegen eenzaamheid? In ieder geval zweef ik vandaag nog steeds verder op een roze wolk van solidariteitsgevoel. Ik ben blij dat ik er bij was. Eén belangrijke les heb ik er wel geleerd. Ik deel hem hier met jou als betogingstip: oordopjes! Vertrek nooit naar een betoging zonder oordopjes in! Onze frisse groep Femmadames (met bijhorende felroze ballonnen) bleef niet onopgemerkt. Het ontlokte niet alleen enthousiaste reacties en vragen zoals ‘Wat is Femma?’ of ‘Femma, c’est quoi?’. Maar het werkte her en der ook als een rode lap op een stier. Er vielen geregeld bommetjes voor onze voeten. En dat kan behoorlijk pijnlijk zijn voor de oren. Gelukkig werd die pijn al snel weer verzacht door de warme leuzen en intenties  van de medebetogers ;-)

Hier lees je meer over de redenen van Femma om deel te nemen aan de betoging.

Hieronder nog een paar extra sfeerbeelden.

Prettig gestoorde dames die Femmavriendinnen! Maar dat wisten jullie natuurlijk al...

      

Er was ook voor een mascotte gezorgd.

En, wie van de twee ballonbezitsters vind jij het knoddigst? Onze eigenste Chris of onze toevallige aanhangster? Breng hieronder gerust je stem uit. Moeilijke keuze, niet?

Bron foto 2: Knack.be
Overige foto's: Hilde Beyens en Brenda Deny
 

Reacties

riet schreef

Mooi geschreven Els! Rebels roze. Die hoed staat je bovendien beeldig. Het is fantastisch om te zien hoe je collega's de straat op trekken. Go girls! ... En de mascotte uiteraard ook.

Lien De Vos schreef

ik ben een trouwe betoogster. Kan ook niet anders als je 12 jaar voor de vakbond werkt. Maar heb toch nog nooit zo goed geweten als vandaag waarom op straat komen zo nodig is! Ik hoor ook méér mensen dan anders enthousiast reageren na hun eerste betogingservaring. Kan ook niet anders hé als we er mer 120 000 waren. Er leeft iets! Dat is te licht uitgedrukt, er leeft véél!

Femma dikke proficiat! En dat doe ik niet enkel om mijn moeder te plezieren. Jullie zijn echt goed bezig! Jullie visie op de maatschappij, jullie inzet en doorzettingsvermogen, jullie gaan jullie eigen gerijde weg! Ik ben al lang fier om vakbondslid te zijn en ook steeds meer om er eentje van Femma te zijn!

Brigitte schreef

heel mooi weergegeven wat ik ook gevoeld heb. Overweldigd was ik, door zoveel solidariteit, door zoveel warmte, door de massale aanwezigheid van mensen die welzijn belangrijker vinden dan welvaart. En die rellen, spijtig. Het machogedrag en vandalisme van sommige groepen, nog meer spijtig. Maar ook dat is het leven. Dankjewel Els voor het zo mooi verwoorden van wat die dag voor ons allemaal betekent heeft. En ik ga alleszins door, met een hart boven hard!

Eeckhout Katia. schreef

Ik krijg een goed en warm gevoel bij het lezen van jouw artikel. Zoveel enthousiasme en goede bedoelingen. Proficiat Els en Femma.

Reageer