Een nieuw jaar, ook voor mantelzorgers

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

De ‘gezelligste tijd van het jaar’ blokletteren de reclamebladen. Vind ik dat ook? Is er iets veranderd sinds ik mantelzorger ben? Hoe baan ik mij een weg tussen de opgeklopte gezelligheid en het feestgedruis? Hoe slaag ik erin om ook in 2017 te kunnen zeggen: met mij gaat het tamelijk goed?

Het is al de vijfde eindejaarperiode sinds mijn man het slachtoffer werd van een ernstig  verkeersongeval met blijvende letsels.  Omdat we de feestdagen altijd al ‘met mate’ vierden,  hoefde er op dat vlak nauwelijks iets te veranderen. We gaan op familiebezoek en ontvangen thuis familie,  vrienden en buren. We slapen wat langer, ik doe de huishoudelijke taken op een gezapig tempo, we lezen veel en maken regelmatig een mooie wandeling. Meer moest en moet dat voor ons niet zijn. Bijzondere aandacht gaat naar de mensen uit onze omgeving die het jaar rond helpen bij de mantelzorg: de buren die vrijwillig gras maaien, kleine klusjes klaren en heel regelmatig eens binnenspringen. Ze zijn als de herders en de wijzen uit het kerstverhaal. Ze komen gewoon langs, brengen soms iets mee, doen wat er moet gebeuren en spreken ‘wijze’  woorden.  We zijn daar blij mee. Rond nieuwjaar  zeggen we formeel ‘dank je wel’ en zorgen voor een attentie. Verder verloopt de eindejaarperiode hetzelfde en voelt minstens even gezellig en warm aan dan vroeger.

De toon is wel veranderd. De stemming is niet langer zorgeloos en uitbundig, maar eerder gedempt. Er is de begrijpelijke domper op de feestvreugde. Het  besef dat het  nooit meer zal zijn als vroeger. Dat er geen wonderen gebeuren, zelfs niet met Kerstmis. Dat dit de realiteit is waarmee we verder moeten. Het volgend jaar en hopelijk nog vele jaren nadien.

De eindejaarwensen  lopen binnen, op papier en digitaal: een vredevol Kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar!  De meeste familieleden, vrienden en kennissen veranderden hun tekst niet na het ongeval.  Sommigen voegden er sindsdien  ‘een goede gezondheid’ aan toe. Dat kan natuurlijk ook te maken hebben met onze leeftijd. Vanaf een bepaalde leeftijd is een feilloze gezondheid niet langer evident. Niks mis met deze wensen. Vooral de positieve boodschap blijft hangen:  wij denken aan jullie en wensen jullie het allerbeste.

Meer dan andere momenten in het jaar zet deze periode me aan tot reflectie. Ik probeer om innerlijk vrede te nemen met m’n situatie. Dat lijkt redelijk te lukken, want naast de tegenslag zie ik veel lichtpunten: een lieve en begrijpende man, een dochter (en schoonzoon) om fier op te zijn, een (t)huis,  een fijne job, zinvol vrijwilligerswerk, een onschatbaar netwerk van familie, vrienden, buren en kennissen, voldoende inkomen om kwaliteitsvol te leven en een relatief goede gezondheid. En ik kijk bewust verder en zie rondom mij dat zoveel mensen en groepen die elementaire voorwaarden voor geluk moeten missen. Dat er op zoveel plekken in de wereld alles behalve vrede is. Er is nog werk aan de wereld-winkel en ik wil niet aan de kant gaan staan en enkel toezien.

Tot slot twee gedachten die ik opstak  in 2016. Ze zijn voor mij van grote betekenis omdat ze me helpen op dagen die zwaar aanvoelen:

‘Een beetje ongelukkigheid hoort bij het leven’,

aldus psychiater Dirk De Wachter.

‘Met mij gaat het tamelijk goed’. 

Deze zin komt uit een  verhaal van Toon Tellegen. In het bos woonde een uil die alle soorten voorgeschreven brieven verkocht aan voorbijgangers. Boven zijn eigen bed hing een zin uit een brief die hij lang geleden in het bos had gevonden. Die zin las hij elke ochtend als hij wakker werd. Als hij dat gelezen had knikte hij en kneep zijn ogen even stijf dicht. Tot zijn verbazing was hij het bijna altijd met die woorden eens: met mij gaat het tamelijk goed.

Aan alle mantelzorgers en gebruikers:  een vredevolle kerst en veel geluk én veerkracht in 2017. Dat het ‘tamelijk’ goed met jullie gaat!

Dit is een tekst van Chris Goossens.  Zij schreef vanuit een heel persoonlijke insteek al een aantal blogs over mantelzorg.

 

Welke gedachten of overwegingen helpen jou wanneer je het als mantelzorger moeilijk hebt?

Reacties

Eva schreef

Wat een mooie tekst, Chris. Die ga ik onthouden: met mij gaat het tamelijk goed. En dat is helemaal oké.

Reageer