Een goed voornemen voor 2017: meer wandelen!

Heel regelmatig passeert een langgerekte stoet wandelaars op het GR-pad dat achter onze tuin loopt. Meestal is dat op zondagmorgen. Het weer speelt geen enkele rol. Zelf zitten we op dat moment nog aan de ontbijttafel of sta ik te strijken in de keuken. Dat was de laatste keer het geval. Tijdens het strijken kan je je gedachten de vrije loop laten. Het leverde me een goed voornemen op voor het nieuwe jaar.

Waarom?

Ik vroeg me af waarom al deze mensen op zondag bij dag en dauw opstaan, hun sportoutfit aantrekken, flink ontbijten, hun rugzak vullen met proviand en x kilometers rijden naar de vertrekplaats van de wandeling.  Wat motiveert hen om zich  uit te sloven, desnoods door weer en wind? Om uren later, moe – maar tevreden – terug te zijn waar ze ’s morgens vertrokken. Dat doe je toch niet voor één stempel meer op je wandelpas? Onwillekeurig dacht ik terug aan wat een  begeleider van een groep  mentaal gehandicapte jongeren me eens vertelde. Hij was met hen  op vakantie in de bergen. Het was de bedoeling om elke dag een stevige bergtocht  te maken; de berg opklimmen en langs een andere weg terug afdalen. De begeleider had de grootste moeite van de wereld gehad om die jongeren daarvoor te motiveren.  Waarom je eerst  moe maken om op de berg te geraken, als je er nadien toch terug af moet? Daar ging het over. De vraag dus: moeder, waarom wandelen wij?

Veel goede redenen om meer te wandelen:

  • het is gezond voor lichaam en geest
  • je kan bijna altijd en overal wandelen
  • je bepaalt zelf uur, duur, tempo, plaats
  • je verruimt je blikveld, leert bij over de omgeving, de natuur, de stad ...
  • je geniet van de stilte en van het alleen-zijn
  • je hebt fijne gesprekken  met je wandelgezelschap groot of klein
  • als je wil kan je nadien uitblazen op een gezellig terrasje of in een cafeetje
  • wandelen is goedkoop, je hebt geen bijzondere uitrusting nodig.

Excuses bij de vleet

Alhoewel ik uit ‘de boekjes’, maar ook uit ervaring, weet dat wandelen me enorm deugd doet, komt het er vaak niet van. Ik zit echt anders in mekaar dan de doorwinterde leden van die clubs. Een vast systeem van bijvoorbeeld ‘elke zondag’ is aan mij niet besteed. Uren aan een stuk wandelen evenmin, en er op een of andere manier een wedstrijd van maken nog minder. Ik wandel graag regelmatig een uurtje, gewoon in de eigen buurt. Ik ga alleen, met m’n man, met één buurvrouw of twee, of met een groepje Femmavrouwen. Maar ik wandel niet genoeg, omdat ik het zonde vind van de tijd (op die tijd strijk ik 2 manden was ...), omdat het te warm, te koud, te nat, te laat of te donker is. Excuses genoeg, maar vanaf nieuwjaar roep ik ze niet meer in.

Op maat bewegen bij Femma

Gelukkig plant onze Femmagroep verschillende wandelingen. Voor wie daar geen zin in heeft of meer wil, is er yoga, pilates, zwemmen, aquagym en fietsen op zomeravonden. Op voorhand gepland, afgesproken met vrijwilligers en andere deelnemers.  Da’s bewegen met fijne sociale contacten als extra. ‘De boekjes’ zeggen dat bewegen goed is voor je gezondheid en dat  mensen met een sociaal netwerk langer en gelukkiger leven.  Schrijf je dus vandaag nog in voor een of andere sportactiviteit in je Femmagroep en leef lang, gelukkig en gezond.

Beste wensen alleszins voor 2017!

 

Doe jij ook een inspanning om meer te bewegen in 2017? Misschien kun je een 'oude' liefde terug opnemen. Ga op zoek naar een sportactiviteit die bij jou past.

Reacties

Eva schreef

Ik ben het afgelopen jaar veel meer gaan wandelen en kan me helemaal vinden in dit stukje. Een heel fijn boekje over waarom wandelen zo fijn is, is deze 'Wandelen, een filosofische gids' van Frederic Gros. Om op de sofa mee na te genieten van die lange wandeling.

riet van cleuvenbergen schreef

we wandelen al 12 jaar ELKE dinsdag, nu zelfs met 2 groepen: de stappers (wat meer kms, hoger tempo) en de wandelaars. We eindigen samen met iets lekkers. Deugddoend. Femma: onze Femma4S DIE MEE WANDELEN krijgen van ziekenfondsen ook de bewegingsbonus van 15 euro . Voor iedereen OK, behalve voor CM: 'Femma is geen sportvereniging', dus geweigerd door hen alhoewel we bewezen dat onze leden jaarlijks 500 tot 1000 km per persoon (of meer voor sommigen) stapten. Hun reglement nagelezen: erkenning door een sportraad is ook OK. Dus onze Femmawandelaars ook laten erkennen door de sportraad, en nu ook in orde voor CM. ZOU FEMMA DIT NIET IN ORDE KUNNEN MAKEN VOOR DE SPORTACTIVITIETEN VAN ALLE GROEPEN?

Reageer