De tweede helft - naar een nieuw feminisme

{$items.title}
Met “De tweede helft” schreef Assita Kanko een onthutsend boek over de onderdrukking van vrouwen, in Europa en de rest van de wereld. Ze put daarbij uit eigen ervaring en brengt schokkende getuigenissen van andere vrouwen, aangevuld met feiten en cijfers uit de media en wetenschappelijk onderzoek. Een echte eyeopener is dit boek.


Wie is Assita Kanko? Als ik ‘topwijf’ niet zo’n lelijk woord vond, zou ik het zeker gebruiken om naar haar te verwijzen. Deze jonge vrouw werd geboren in Burkina Faso. Ze studeerde er en had een droom: journalist worden. Toen ze zich als 18-jarige politiek begon te engageren, werd ze onder druk gezet om te zwijgen. Uiteindelijk verhuisde ze naar Europa en kwam met haar vriend in België wonen. Ze werkte zich op tot kaderlid in een internationaal bedrijf en is gemeenteraadslid in Elsene. Ze heeft het al ver geschopt in het leven, maar toch rust ze niet op haar lauweren.

Als Afrikaans meisje ondervond Assita Kanko aan den lijve wat het betekent om onderdrukt te worden. Eens ze in Europa was, stelde ze vast dat vrouwen ook hier nog steeds hard moeten knokken om een plaats aan tafel te veroveren. In haar eigen leven is ze erin geslaagd om haar recht op vrijheid en gelijkheid af te dwingen. Ze voelt zich vrij, maar kan niet van die vrijheid genieten zolang andere vrouwen in onvrijheid verkeren omdat ze vrouw zijn. Vanuit een enorme woede om het onrecht dat vrouwen wordt aangedaan en ook vanuit de hoop iets te kunnen veranderen, schreef Kanko haar boek.

Als je denkt dat het nog wel meevalt met de discriminatie van vrouwen, dan moet ik je teleurstellen. De lijst van onrecht tegenover vrouwen die Kanko ons voorschotelt, is ontmoedigend lang. In tien hoofdstukken bespreekt ze gendercide (systematisch vermoorden van meisjes), genitale verminking, kindhuwelijken, verbod op onderwijs voor meisjes, polygamie, eremoorden, huwelijksdwang, geweldpleging binnen het huwelijk, verkrachtingen en ongelijke behandeling van vrouwen in hun beroepsleven.

Het boek begint met een hoofdstuk over de dodelijke woorden ‘het is een meisje’. De Verenigde Naties maakten bekend dat er wereldwijd tussen 112 en 200 miljoen meisjes ontbreken door het bewust aborteren van vrouwelijke foetussen, het doden van pasgeboren vrouwelijke baby’s en het verwaarlozen en mishandelen van meisjes. In India trekken radiologen zelfs rond met mobiele toestellen om het geslacht van de foetus vast te stellen. Als het een meisje is, wordt een abortus voorgesteld. Gewoon omdat meisjes een last en minderwaardig zijn.

Assita Kanko vertelt over haar eigen besnijdenis, de vreselijke verminking die ze als kind moest ondergaan en waarover ze openhartig schreef in haar eerste boek “Parce que tu es une fille”. Kanko begrijpt nu dat haar moeder de besnijdenis liet uitvoeren omdat het voortzetten van die traditie van haar een goede vrouw, een goede moeder en een goede echtgenote maakte. Voor Kanko was het een onvoorstelbaar pijnlijke ervaring, en het voelde alsof de band met haar moeder op dat moment werd doorgesneden.  Nu is de relatie tussen de twee hersteld, maar jarenlang heeft ze er met haar moeder niet over kunnen praten. En het is precies dat opgelegde, levenslange zwijgen dat de strijd tegen genitale verminking zo moeilijk maakt.

Als je denkt dat de onderdrukking van vrouwen een ver-van-mijn-bedshow is, dan heb je het verkeerd voor. Ook in Europa geboren meisjes bekopen hun verlangen naar vrijheid en onafhankelijkheid met de dood. Kanko geeft het voorbeeld van de eremoord op de in België geboren Sadia Sheikh. Haar Pakistaanse ouders beloofden haar aan een neef in Pakistan toen ze twaalf was. Sadia verzette zich jarenlang tegen dit huwelijk, maar ze werd verplicht om met hem te trouwen via internet. Ze weigerde naar Pakistan te vertrekken en ging met haar Belgische vriend samenwonen. Een schande voor de familie. Om de eer van de familie te zuiveren, zetten de ouders van Sadia hun zoon aan om zijn zus te executeren. Toen Sadia hen opzocht voor een verzoeningspoging schoot haar broer haar dood.

Assita Kanko vertrekt voor elk thema vanuit een persoonlijke ervaring of getuigenissen van onderdrukte vrouwen en onderbouwt haar verhaal met cijfers en feiten uit wetenschappelijke studies. Ze stelt ook telkens een oplossing voor. Om te beginnen moeten moeders veranderen. Zij zijn vaak medeplichtig aan de onderdrukking van hun dochters. Ook een andere opvoeding van jongens maakt deel uit van de oplossing. Voorts moet er een einde komen aan de straffeloosheid van de onderdrukkers. Vrouwen moeten zelf ook trotser zijn en hun ambitie niet onder stoelen of banken steken. Kanko benadrukt het grote belang van onderwijs en werkgelegenheid om vrouwen sterker te maken. Onderwijs kan een mentaliteitsverandering teweegbrengen. Zo kunnen we structurele oplossingen bieden, en een andere perceptie van meisjes doen ontstaan.

Toch hebben meisjes en vrouwen wereldwijd een enorme achterstand op het gebied van onderwijs. Terwijl degelijk onderwijs het begin van alles is. Enkele jaren geleden reageerde de wereld geschokt toen het 14-jarige meisje Malala Yousafzai door het hoofd geschoten werd omdat ze naar school wilde.  Zonder onderwijs kunnen meisjes niet doeltreffend deelnemen aan het economisch leven, kunnen ze hun vrijheid niet veroveren en kunnen ze hun belangen in de politiek niet verdedigen. “Een ieder heeft recht op onderwijs” staat er in artikel 26 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Maar wereldwijd kunnen elk jaar 66 miljoen meisjes niet naar school.

Het boek van Assita Kanko is echt een openbaring. De verhalen en cijfers waarop ze zich baseert, maken duidelijk dat de strijd van vrouwen nog steeds niet gestreden is. Miljoenen meisjes worden in de steek gelaten, verwaarloosd of meteen bij de geboorte verstikt, alleen maar omdat ze als vrouw geboren zijn. Veel meisjes die wel blijven leven, staat een echte lijdensweg te wachten. Assita Kanko gelooft niet dat we oorlog moeten voeren tegen alle mannen om vrijheid voor de vrouwen te veroveren. Ze pleit voor een nieuw feminisme waarin de strijd van vrouwen ook die van mannen wordt. “Een wereldwijde beweging die niet langer accepteert dat vrouwen minder rechten hebben dan mannen en die zich resoluut kant tegen vernederende praktijken die zo veel vrouwen nog dagelijks moeten ondergaan. Die ingaat tegen de straffeloosheid die hun onderdrukkers nog al te vaak genieten.”

“De tweede helft” is een must read voor iedereen die écht wil weten wat de positie van de vrouw is en voor iedere vrouw die zegt dat ze geen feministe is. Een indrukwekkend boek van een dappere dame met grote klasse.

Meer over Assita Kanko (+ bron hoofdfoto)

 

Win één van de drie exemplaren

De tweede helft. Tijd voor een nieuw feminisme
Assita Kanko
Lannoo, 296 blz.,
22,50 euro.

Femma mag van Uitgeverij Lannoo drie exemplaren van “De tweede helft” weggeven.

Wil jij er graag een winnen?
Bezoek dan snel onze wedstrijdpagina en beantwoord de wedstrijdvraag: voor welke partij zetelt Assita Kanko in de gemeenteraad van Elsene? Deelnemen kan tot en met 31 mei.

 

 

 

Reageer