De keuzevrijheid van Gwendolyn Rutten

{$items.title}

Gwendolyn Rutten vindt dat elk gezin zelf moet beslissen hoe het de carrière en de zorg voor kinderen aanpakt. De VLD-voorzitster is voor keuzevrijheid, reageerde ze gisteren in De Standaard naar aanleiding van de kritiek op haar voorstel om het moederschapsverlof te hervormen. Laten we even haar redenering onder de loep nemen.

‘Geen twee gezinnen zijn hetzelfde, geen twee bevallingen gelijk. Waarom zou onze regelgeving dan alleen het klassieke rollenpatroon moeten uitdragen door moeders in een vastomlijnd verlofsysteem te duwen? Daarom stel ik voor om van het zorgverlof een gezinspakket te maken. Behalve de tien weken fysieke bevallingsrust, krijg je dan al zeker vijf weken keuzevrijheid. Met dat pakket doet elk koppel wat het wil’

Gwendolyn Rutten gaat er als zelfverklaarde feministe blijkbaar van uit dat het klassieke rollenpatroon zich alleen in onze regelgeving manifesteert en dat aan de keukentafel de 5 weken verlof netjes tussen de partners verdeeld zal worden. Keep on dreaming. De keuzevrijheid aan de keukentafel speelt zich niet in een maatschappelijk vacuüm af.  Stereotiepen en inkomen bepalen sterk wie er verlof neemt of deeltijds gaat werken om te zorgen. Kijk er de cijfers maar eens op na.

Als u echt van die rollenpatronen af wil, mevrouw Rutten, en naar een gelijke zorgverdeling streeft, dan zal er toch een stevige maatschappelijke duw moeten komen. Femma heeft een voorstel voor kindverloven. Ons voorstel is genderneutraal, houdt rekening met de noden van kinderen, zorgt ervoor dat veel meer mensen het kunnen opnemen en houdt ook de keuzevrijheid open.

 ‘Wat me wel opgevallen is, is hoe weinig begrip er blijkbaar is voor vrouwen in een zelfstandig beroep. Die staan doorgaans sneller dan gebruikelijk in hun zaak. Zij hebben geen tijd om zicht te beklagen over de bagger die ze de voorbije dagen over zich heen kregen van diegenen die beweren dat ze als enigen weten wat goed is voor een kind.’

Mij is het alvast niet opgevallen dat iemand de voorbije dagen de vrouwelijke zelfstandigen bestempelde als slechte moeders en hen persoonlijk aanviel. Dat zou spijtig zijn en ook stereotiep want moeders hebben het als het over kind gaat altijd gedaan. Maar u mag het kindperspectief niet onder de mat vegen. Unicef publiceerde enkele jaren geleden een interessant rapport over de opvang, ouderschapsverlof en onderwijs voor jonge kinderen in rijke landen. Unicef stelt dat baby’s tot drie maanden niet in de kinderopvang thuishoren. Het is dus een opdracht van overheden om ouderlijke zorg tot drie maanden te garanderen. Het zijn dus niet de (zelfstandige) moeders die de bagger over zich moeten krijgen, wel de overheid die nalaat ouders goed te ondersteunen. En nu moet u zich vanuit feministisch oogpunt zorgen beginnen maken: een onderzoek van Unizo wees uit dat 8 op 10 van de zelfstandigen een langere en beter betaalde moederschapsrust wil voor de mama’s die dat willen en kunnen. De papa’s blijven uit beeld. Over vaderschapsverlof voor zelfstandige vaders wordt helemaal niet gesproken, laat staan over een ‘gezinspakketje’ zoals u het noemt.

Beste mevrouw Rutten,
dit is zoals er aan de keukentafels van - in dit geval de zelfstandigen - wordt gedacht. Als u echt de rollenpatronen wil doorbreken, dan zal u met een straffer voorstel moeten uitpakken. Een gezinspakketje zal niet werken. En als u als feminist ook rechtvaardigheid en solidariteit hoog in het vaandel draagt, dan zullen de uitkeringen omhoog moeten. Dit zal veel meer mensen keuzevrijheid bieden. Daar bent u toch voor. En als u tevens bekommerd bent om het kindperspectief, dan zal u ook moeten nadenken over de lengte van de verloven. U zal, met andere woorden, maatschappelijk moeten sturen. Anders blijven die rollenpatronen nog decennia bestaan.

Bron foto

Reageer