Altagracia Jímenez, tropisch paradijs in de ziel geraakt

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Frontvrouw Altagracia Jímenez van CASC-AMUSSOL, de sociale zekerheidskas voor arbeiders in de informele economie:

‘Vandaag een coronapandemie, morgen een psychische pandemie.’

Het nieuwe coronavirus is ook geland in de Caraïben, in de Dominicaanse Republiek. Een tropisch eiland en de favoriete reisbestemming voor miljoenen vakantiegangers. We gingen op zoek naar de effecten van de quarantaine op de gewone Dominicanen. De mannen en vooral de vrouwen die dubbele shiften moeten draaien, gewoon om brood op de plank te hebben. Een gesprek met Altagracia Jimenez, frontvrouw van CASC-AMUSSOL, de sociale zekerheidskas voor informele arbeiders en al meer dan 15 jaar een partnerorganisatie van WSM, het vroegere Wereldsolidariteit (*).

Ook voor Altagracia Jímenez is die #mequedoencasa (het lokale #ikblijfinmijnkot) relatief. Als verantwoordelijke van CASC-AMUSSOL, de sociale zekerheidskas voor informele arbeiders van de vakbond CASC, klopt ze sinds het begin van de coronacrisis dubbele dagen. Ze zorgt ervoor dat de kapsters, straatverkopers, taxichauffeurs enzovoort die bij AMUSSOL aangesloten zijn, ook echt toegang krijgen tot de bijkomende steunmaatregelen van de overheid.

COVID-19. De harde cijfers.

Altagracia: “De Dominicaanse Republiek is al meer dan tien weken in lockdown. Alle winkels zijn gesloten, op supermarkten, voedingszaken, apotheken en tankstations na. Cruiseschepen varen niet uit en de meeste vluchten werden geannuleerd. De gevolgen voor de Dominicaanse economie zijn immens.
Op 14 mei telde de Dominicaanse Republiek 422 dodelijke slachtoffers van COVID-19 en zijn er 11.320 mensen besmet met het virus. De cijfers zijn natuurlijk relatief, want pas de laatste week is men echt massaal beginnen testen in het land. Intussen bevinden de Dominicanen zich al in de tiende week van de quarantaine. Al blijft de strikte opvolging toch vooral beperkt tot het centrum van Santo Domingo, waar de mensen kúnnen binnenblijven. Eens daarbuiten, in de buitenwijken die vele malen groter zijn dan het centrum zelf, gaat het leven verder, zij het met een mondmasker en handschoenen.”

Psychische pandemie

Wat is de impact van het coronavirus op de Dominicaanse Republiek?

Altagracia: “De impact is niet te overzien. Sociaal, economisch, psychologisch, enz. Vandaag is het een coronapandemie, maar morgen komt er een psychische pandemie op ons af. Heel veel mensen hebben het enorm zwaar, niet alleen economisch maar ook psychologisch. Met AMUSSOL hebben we een ‘psychische hulplijn’ online opgezet waarmee we mensen proberen bij te staan. Ik merk het ook in mijn directe omgeving, bij collega’s van de vakbond: thuiswerk is de moderne slavernij. Werkuren vallen weg, de grens vervaagt tussen arbeid en gezin, mensen kloppen dubbele uren als je de zorg voor het gezin en het huishouden erbij telt.”

‘Vandaag is het een coronapandemie, maar morgen komt er een psychische pandemie op ons af.’

“Voor de Dominicanen is binnen blijven niet gemakkelijk. Wij zijn een volk dat buiten leeft, onze tuin is de straat, waar we elkaar zien, vastpakken, een glas rum delen. Dat is een essentieel deel van ons leven dat nu met de lockdown niet kan. Al moet ik er wel bijzeggen dat het leven in de meeste buitenwijken doorgaat, zij het met een mondmasker. Corona of niet, er is geen keuze, want zonder inkomen is er geen brood op de plank.”

Economische ramp

Zijn de gevolgen op grote schaal al zichtbaar?

Altagracia: “Economisch lijdt natuurlijk elke sector onder deze crisis. Maar voor ons land zal de klap toch enorm hard aankomen voor de hele toeristische sector. 85% van de arbeiders in de toeristische sector staat al op non-actief. Je kan die als overheid wel even ondersteunen maar op lange termijn zullen het drama’s worden voor de duizenden werknemers en hun families, want toeristen zullen toch niet meteen terug komen. De eerste slachtoffers zijn niet de grote internationale hotels in Punta Cana, maar wel de jonge Dominicaanse ondernemers die een zaak hadden opgestart rond het toerisme. Ook het bijna wegvallen van de zogenaamde “remesas”, het geld dat geëmigreerde Dominicanen vanuit de VS of Spanje naar hun familie in de Dominicaanse sturen, is een zware klap.”

Hoe heeft AMUSSOL zich georganiseerd op de Coronacrisis?

“Het is nu alle hens aan dek voor ons. Elke dag ben ik van 8 u. tot 15 u. op kantoor. Ik kom thuis net voor de avondklok om 17 u. ingaat. Vanaf dan is het verboden om buiten te komen. Eens thuis, doen we verder. We houden contact en organiseren meetings via Whatsapp en Zoom. Bij sommige medewerkers hebben we thuis zelfs geïmproviseerde loketten geïnstalleerd. Werknemers sturen ons video’s waarin ze getuigen over schendingen van arbeidsrechten. Soms worden ze verplicht te werken terwijl de fabriek officieel dicht is en overheidssteun geniet. In de eerste plaats hebben we alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat onze leden uit de informele economie toegang hebben tot de steunmaatregelen van de overheid. Die gelden enkel voor wie is aangesloten bij de sociale zekerheid, wat voor de meerderheid van de Dominicanen niet het geval is. Met AMUSSOL hebben we 95% van onze leden kunnen toeleiden naar overheidssteun. En we begeleiden ook micro- ondernemingen. In totaal zo’n 20.000 informele werknemers, die dankzij AMUSSOL nu even van overheidssteun kunnen genieten. Voor al de anderen, en dat blijft de meerderheid, is er het ‘blijf thuis’ steunpakket van ca. 80 euro per maand. Daar kan zelfs één persoon in de Dominicaanse niet van eten.”

Dubbele shiften

En hoe is het met jou?

Altagracia: “Geen dag rust. Elke dag van 8u ‘s ochtends tot ongeveer 15u in de namiddag op bureau, dan ben ik thuis net voor de avondklok vanaf 17u ingaat. Dan is het helemaal verboden om buiten te komen. Eens thuis, doen we verder via Whatsapp en Zoom! We kennen het allemaal nu… Ik werk dag en nacht, ik ren van hier naar daar, want de noden van onze leden zijn immens.”

‘Meer dan ooit zal internationale solidariteit* onder werknemers nodig zijn.’

Heb je geen schrik om besmet te raken?

Altagracia: “Ik ben verpleegster van opleiding, dus ik weet hoe ik me goed kan beschermen en verzorgen. Stoffen handschoenen, mondmasker, ontsmetting van de schoenen als ik thuis kom… Het risico verdwijnt natuurlijk niet volledig, maar ik bescherm mezelf en ook mijn dochter en mijn neef die bij mij in huis wonen goed.”

En nadien?

Altagracia: “Er zal altijd een vóór en na zijn vanaf nu. Het zal nooit meer hetzelfde zijn. Maar als er iets is wat we zullen moeten versterken en nooit loslaten, zijn het onze syndicale eisen. Overal ter wereld zijn werknemers getroffen door deze crisis. Deze keer is geen enkel land eraan ontsnapt. Meer dan ooit zal internationale solidariteit onder de werknemers nodig zijn, willen we dit te boven komen en de arbeidsrechten hoog houden in de wereld nadien.”

Tekst: Gijs Justaert – Jaklien Broekx. Foto’s: Magali Pratte – WSM

*Femma - WSM

“Internationale solidariteit” is geen loos woord voor Femma; solidariteit stopt immers niet aan grenzen van landen of continenten. Al in 1950 trok een KAV-leidster naar het toenmalige Congo om daar een vrouwenbeweging op te richten: “Vormingswerk met als doel dat Afrikaanse vrouwen zelf de leiding van hun groep in handen nemen”. Het internationale engagement van Femma gebeurt in nauwe samenwerking met de ngo WSM, het vroegere Wereldsolidariteit. Femma en WSM delen de focus op arbeid, zorg en ’de kracht van vrouwen samen’.

‘Naast opkomen voor waardig werk en sociale bescherming, zijn vrouwenrechten essentieel voor WSM. Omdat het mensenrechten zijn. En de beste garantie tegen armoede en uitsluiting’.

Meer info: www.wsm.be

 

Reacties

Christiane Tansens schreef

De kracht van vrouwen (in ELK land) is echt wel zeer groot. Ik hoorde vanmorgen op de radio dat de vrouwen van militairen in de USA zich ermee beginnen te moeien. Nu 4 politieofficiers ontslagen zijn, wat vroeger niet het geval was als er politieagressie was, beginnen ze waarschijnlijk te vrezen voor hun inkomen!

Reinhilde Hermans schreef

Zelf heb ik Altagracia leren kennen als vertegenwoordiger van Femma tijdens een ervaringsreis met WSM naar de Dominicaanse Republiek in 2008. Ik heb meerdere keren met haar gepraat omdat we ook Spaans moesten leren om deel te nemen. Ze is een ongelooflijk energieke vrouw die opkomt voor de zwaksten en hen overtuigt om zich aan te sluiten bij de ziekteverzekering. Een straffe madam!

Reageer