Acht tips om de genderkwestie te beslechten

{$items.title}

Het World Economic Forum meet sinds 2006 de genderkloof in 136 landen op vier criteria: politiek, economisch, onderwijs en gezondheid. ‘Landen kunnen maar pas competitief en welvarend zijn als zowel mannelijk als vrouwelijk talent benut wordt’, is de achterliggende motivatie. Het rapport wil door het zichtbaar maken van rolmodellen – landen die het in hun regio of inkomensgroep goed doen – landen die het minder goed doen, aansporen om werk te maken van meer gendergelijkheid. België doet het uitstekend in onderwijs en gezondheid maar op politiek en economisch vlak is er nog een weg te gaan. Vrouwen verdienen minder dan mannen (de loonkloof), werken meer in deeltijds en maken minder carrière. En ook in de politiek kan het fors beter, zowel in vertegenwoordigende als in uitvoerende posities.  Acht tips om fors te stijgen in de ranking:


1. Geloof niet dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus
Mannen komen gewoon van de Aarde. En vrouwen ook.  In se vertonen we meer gelijkenissen dan verschillen en juist de verschillen binnen de sekse zijn groot. Van nature uit willen mannen en vrouwen hetzelfde: ze willen gezelschap, eten, geen koude lijden, seks en (vaak) kinderen. Dat is wat ons bindt als mensen en is biologisch bepaald. De zaken die mannen en vrouwen scheiden, zijn cultureel bepaald. We denken vaak dat vrouwen van Venus komen en mannen van Mars en dat ze andere zaken willen in het leven. Maar net dat is aangeleerd.


2. Stap af van het kostwinnersmodel maal twee
Ons huidige arbeidsmodel (het kostwinnersmodel maal 2) staat de gelijkheid tussen mannen en vrouwen in de weg. Bovendien heeft het te weinig oog voor de grote maatschappelijke waarde van de onbetaalde arbeid (vrijwilligerswerk, mantelzorg, zelfontplooiing).  Een nieuwe norm voor voltijdse arbeid sluit meer aan bij de gemiddelde vrouwelijke loopbaan, waardeert onbetaalde arbeid in tijd, is ecologisch verantwoord en economisch haalbaar. De Zweedse stad Göteborg experimenteert met een 30-urenwerkweek. Een studie van de Franse Assemblée Nationale toont aan dat minder werken, loont, zowel voor het land als voor zijn inwoners.


3. Werk de loonkloof weg
De loonkloof tussen mannen en vrouwen is 23%. En de inhoud van het loonzakje bepaalt aan de keukentafel mee wie er meer gaat zorgen en huishouden en wie er verder gaat investeren in de carrière. Op zijn minst moeten onze beleidsmakers dus streng toekijken op de uitvoering van de loonkloofwet.


4. Ga voor die 50/50!
Waar er een evenwichtige sekseverdeling is, zijn er betere resultaten.  En quota zijn een effectief middel om het man-vrouwevenwicht te bereiken. ‘We vinden ze niet’ en ‘kwaliteit is belangrijker dan geslacht’ zijn twee grove en onjuiste dooddoeners. Noorwegen koos in 2004 met succes voor de ‘harde aanpak’: een quotawet die beursgenoteerde bedrijven verplichtte om minstens 40% vrouwen in hun raden van bestuur op te nemen. Onze VRT zocht (en vond!) onlangs vrouwelijke experten om duiding te geven in haar nieuwsprogramma’s. Gewoon doen dus!


5. Investeer in kwaliteitsvolle kinderopvang
Kinderopvang, zowel voor- als naschools en in vakanties, is een belangrijke emancipatiemotor. Ze zorgt ervoor dat ouders (en vooral vrouwen) kunnen gaan werken, gaan solliciteren of een opleiding volgen. Voor kinderen biedt ze heel wat ontwikkelingskansen. Ten minste, als ze kwaliteitsvol is. Kwaliteitsvol betekent een voldoende aanbod, competentie begeleiders, degelijke arbeidsomstandigheden, betaalbaar en administratief laagdrempelig. Uit onderzoek blijkt dat een goede kinderopvang zichzelf maatschappelijk (en economisch) meer dan terug verdient.


6. Ontwerp genderneutrale kindverloven
Geef vaders en mee-ouders van bij de geboorte een stevige incentive om te zorgen. Wie zorgt van bij het begin, blijft dit ook doen en gaat ook meer huishoudelijke verantwoordelijkheden opnemen. Onze moeder-, vader, en ouderschapsverloven zijn niet genderneutraal. We moeten ze omvormen tot kindverloven die èn de ouderlijke zorg garanderen èn gelijk zijn voor mannen en vrouwen. Dit betekent: een betere en gelijke vergoeding, verloven die beter aaneensluiten en evenveel verlof voor moeders als voor vaders en mee-ouders.


7. Doe aan gendermainstreaming
Sociaal-economische en fiscale maatregelen zullen nooit efficiënt zijn als ze voorbij gaan aan de ongelijkheden tussen mannen en vrouwen. Ons land heeft sinds 2007 een wet op de gendermainstraiming. De wet stelt dat bij elke politieke besluitvorming de regering moet nagaan wat de effecten zijn op vrouwen en op mannen. De uitvoering laat evenwel al 8 jaar op zich wachten. Hoog tijd voor actie dus.


8. Leef de verandering zelf
Kinderen van vier hebben zich al een beeld gevormd van zichzelf als jongen of als meisje. Dit doen ze onder invloed van hun ouder(s), de leraren, leeftijdgenootjes en het speelgoed waar ze met spelen. Doorbreek dus de rollenpatronen in je eigen wereld. Doe samen het huishouden, laat je zoon een prinses zijn en je dochter een ridder.  Geef kinderen de vrijheid om te experimenteren. Goed voor jezelf, je kind èn je relatie!

Reacties

christiane schreef

Ik ben weg van mijn man,hij is ook vrouw geworden,

maar ik sta in de kou.

Linda Lembarth schreef

Beste Christiane,

Ik begrijp - een beetje - wat je bedoelt. Mijn broer is recent ook vrouw geworden: mijn lieve schoonzus staat ook in de kou.

En ik : ik was al jaren - nog vòòr het alom bekend raakte en de media haalde - een vechter voor begrip en integere behandeling tegenover transgenders. Nu het over mijn eigen broer gaat schrik ik ervan hoe moeilijk ik het ermee heb. (Een reden daarvoor is o.a. dat niemand van onze familie ook maar een ziertje vrouwelijkheid in mijn zestigplusser-broer had ontwaard... Zelfs integendeel.)

Er is dus nog werk aan de winkel voor mij. Gelukkig zijn mijn kinderen en neefjes/nichtjes (allemaal dertigers) een voorbeeld, want volgens hen kan hun generatie over het algemeen makkelijker om met de snel evoluerende maatschappelijke beelden.

Ik wens jou heel veel sterkte, Christiane. Omring je genoeg met goede vrienden/vriendinnen die je kunnen dragen en steunen in de moeilijke verwerking. En liefst ook begrip kunnen tonen voor je ex-man, of tenminste hun best daarvoor doen...

Liefs

Linda

Reageer