5 redenen waarom ik niet zonder Facebook kan

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Ik beken...  ik kan gewoon niet zonder m'n dagelijkse portie Facebook.
En ik overtuig graag mensen om het ook eens te proberen.  Natuurlijk mag je bezorgd zijn over je privacy, dat moet ook!  Maar Facebook is niet enkel 'gevaarlijk', het is vooral heel plezant.
Ik geef je graag 5 redenen waarom ik niet zonder kan.

Zo veel te doen en zo weinig tijd
Oké, samen koffie drinken of gaan eten is nog véél plezanter dan Facebook… Maar bij gebrek aan tijd is Facebook een goed alternatief.  Ik hou contact met neven en nichten, oude school- en jeugdbewegingsvrienden, verre collega’s, …  En als we elkaar dan tegen komen, dan is het net alsof we elkaar pas de week er voor hebben gezien want ‘Ik heb gezien op Facebook dat je…’

Delen is plezant
Ik deel graag m’n foto’s met familie en vrienden.  Anders staan ze daar maar wat verdoken op één of andere harde schijf.  Natuurlijk hoeven ze niet allemaal op Facebook, dat zou mijn ‘vriendjes’ ook vervelen.  Maar door de leukste kiekjes te delen, blijven ze leven.  Want zo nu en dan reageert er iemand op een ‘oude’ foto, waardoor er weer een hele nieuwe conversatie ontstaat.  En ondertussen komen de mooie herinneringen ook bij mij terug.

Meer genieten van kleine dingen
Ik deel heel bewust bijna enkel ‘leuke’ dingen op facebook.  Zo’n kleine en grote genietmomentjes, leuke quotes van mijn kinderen, …  Zelfs minder leuke dingen probeer ik te formuleren met een kwinkslag.  Misschien daarom dat er geen ‘vind ik niet leuk’-knop bestaat? 
Waarom doe ik dat?  Omdat ik op die manier nog meer geniet van die kleine dingen.  Als mijn kinderen heel de namiddag hyperactief en vervelend zijn geweest en dan komt er net een leuke uitspraak…  Dan deel ik die op facebook en door de ‘likes’ en toffe reacties te zien, besef ik eens te meer de mooie kanten van het moederschap en vergeet ik de mindere sneller.

Mensen leren me beter kennen
Aan de schoolpoort ben ik niet enkel ‘mama van…’, maar word ik, onder andere, aangesproken over Femma.  Ik krijg overal waar ik kom vragen over naaien.  En word wel eens gevraagd om mijn kennis over Facebook en andere sociale media te delen met een groep:  vrijwilligers of studenten, … 
Allemaal dankzij Facebook, want daar toon ik met wat ik bezig ben.

Facebook brengt mensen samen
Op Facebook vind je zeker gelijkgestemden.  Voor iedere interesse bestaan er meerdere pagina's en/of groepen.  Mij vind je in verschillende naaigroepjes.  Iedereen helpt iedereen die met vragen zit.  En er groeien ‘echte’ naaigroepjes van mensen die elkaar gevonden op hebben op Facebook.  Ook ik vond zo’n groepje waarvoor ik elke 14 dagen de deur achter me dichttrek.  En op Femmanaaiweekend maakte ik kennis met enkele leuke madammen en nu houden we contact…  ja, via Facebook.

En jij, waarom kun jij niet zonder Facebook?

Workshop Facebook op maat

Heb jij nog geen profiel en heb je de indruk dat je zo vele nieuwtjes mist?
Je hebt er wel zin in maar:
Je weet niet waar te beginnen? 
Je bent bezorgd over je privacy? 
Of je hebt al een profiel en wilt nog meer mogelijkheden leren kennen?

Vanaf januari 2015 plannen onze groepen de workshop ‘Facebook op maat’.
Binnenkort vind je een workshop in jouw buurt via de activiteitenzoeker (rubriek Lifestyle)

Facebook is wat je er zelf van maakt – het kan gaan van een serieuze professionele tool tot een plek van ‘ontmoeten’ en dingen delen met anderen.

 

Reacties

Liliane schreef

Mooi beschreven Liesje!

ellen van praet schreef

Fijne getuigenis Liesje en meteen ook voor mij een gezonde les in 'je mag en kan altijd je visie herzien op elke moment van je leven'. Ik verklaar me nader: ik was een fervente tegenhangster van FACEBOOK. IK zou nooit op facebook gaan en kijk nu doe ik het toch al geef ik toe dat ik het eerder in een professioneel kader giet dan in een persoonlijk. Persoonlijke zaken deel ik niet zo veel en ik let wel op wat ik post. Ik wil niet dat iedereen op alle momenten weet wat ik eet, hoe ik slaap enz... en waar ik ben geweest. Maaaaar mooie momenten deel ik wel, dingen die me beroeren, doen stilstaan bij het leven én die een ander ook kan inspireren. Vandaar is facebook in mijn leven binnengegleden op een wel heel andere manier dan ik ooit had verwacht. Door een wending te geven aan mijn werksituatie ben ik het belang ervan gaan inzien. Dus facebook here we come! :-). Warme groet van Ellen

pinck liliane schreef

Ik ben al een paar jaar werkonbekwaam. Daar door dooft de soc.kring uit.met kerst heb ik van de kinderen een tablet gekregen .oude vrienden op zoeken enz .het was wat leren aan gezien ik niets met pc enz te doen had met mijn werkzaamheden .ik heb wat hleine fouten gemaakt.maar pas wel op.mijn prive blijft de mijne. Ben er heel blij mee maar niet verslaafd.alles in maten

Karen schreef

merci Liesje...

jij brengt onder woorden, wat mijn gevoel is over facebook...

Marleen Verbeek schreef

hallo Liesje

Je hebt dat prima onder woorden gebracht.

Roswitha schreef

Collegaatje, ik sluit me aan. 't Is niet dat ik niet zonder kan maar als je er "doordacht" mee omgaat dat is het zelfs een verrijking van je leven. Jaaaaaaaa het maakt het promoten van bijvoorbeeld Femma vaak een heel pak makkelijker. En inderdaad, het brengt verre familieleden (Australië, Dominicaanse Republiek, Aruba, ...) ineens wat dichter bij :-) En tot slot, zoals je zegt ... het delen van de "geneugten" van het moederschap maken dat moederschap des te aangenamer ... :-)

Reageer