32 uur werken op 4 dagen dat is verantwoordelijkheid opnemen

{$items.title}

‘Wet Peeters’, nee bedankt! was de titel van een open brief en petitie tegen het wetsontwerp van Kris Peeters, minister van arbeid. Op dinsdag 4 oktober heeft een delegatie van ondertekenaars 31.2000 handtekeningen overhandigd op het kabinet van de minister. Naar aanleiding van dit bezoek schreef Vicky Buelens, advocate arbeidsrecht en gecertifieerd change manager, een opinie op tijd.be onder de titel 'Wie haalt de prut uit onze ogen'.  Daarin stelt ze dat we misschien gewoon veel te veel willen.  Deze opinie zorgde op haar beurt voor een aantal reacties.

Ook Lies Michielsen, advocate bij Progress Lawyers Network, wilde haar opinie delen. Deze verscheen ook op tijd.be

Minister Peeters wenst het arbeidsrecht hervormen, te beginnen met de herziening van de wettelijke bepalingen inzake arbeidsduur die volgens hem zijn voorbijgestreefd. Iedere werknemer zal  9 uur per dag en 45 uur per week mogen werken, voor zover het wekelijks voorziene gemiddelde (in het algemeen 38 uur) niet overschreden wordt na één jaar, en mits recuperatie. Een werkgever en een werknemer zullen daarnaast onderling mogen overeenkomen overuren te presteren voor zover niet meer dan 11 uur per dag en 50 uur per week.

De Minister wil het voor werknemers zo mogelijk maken om hun dagelijks leven beter te organiseren. Zo hoopt de minister  de gevallen van stress en ‘burn-out’ te herleiden, de carrières van de werknemers te verlengen en  de competitiviteit van de ondernemingen op te drijven.

Confrater Vicky Buelens vindt in een opinie in de tijd dat we onze verantwoordelijkheid moeten opnemen. Ze begrijpt niet dat 30.000  mensen zich tegen  de plannen van minister Peeters verzetten. Misschien kan confrater Buelens wat verder kijken dan haar eigen avontuurlijke, betekenisvolle en facebookproof leven.

Zou het niet kunnen dat een werknemer niet veel onderhandelingsruimte heeft om zijn of haar leven te plannen na een gezellige babbel met zijn of haar baas? Zou het niet kunnen dat de overuren zullen worden gepresteerd wanneer de productie het hoogst is en op vraag van de werkgever? En niet wanneer de kinderen vakantie hebben. Zou het niet kunnen dat een alleenstaande moeder, die het op het einde van de maand moeilijk heeft om de eindjes aan elkaar te knopen, geen energie meer heeft om wat extra overuren te presteren voor wat extra geld? Zou het niet kunnen dat zij net meer gebaat is met wat minder uren te werken.

Het is voor ons advocaten misschien iets moeilijker om ons in te beelden dat veel werknemers niet de keuze hebben tussen het beklimmen van de Mont Ventoux en een verre reis maar wel hard werken om in de vakantie naar de kust te kunnen gaan en voor de kinderen te kunnen zorgen.

Waar de wet Peeters volgens Femma en de vele duizenden ondertekenaars van de petitie voor zorgt is dat werknemers minder en minder controle hebben over hun eigen tijd en meer en meer de speelbal worden van de werkgever.

Een van de belangrijkste redenen van de begrenzing van de arbeidstijd is steeds de (geestelijke en fysieke) gezondheid van de werknemers geweest. Als de minister echt werk wil maken van een betere combinatie werk-vrije tijd en de burn-outs wil verminderen dan zou hij verheugd zijn met een collectieve arbeidsvermindering van 32 uur werken op 4 dagen, dat is vernieuwend en dat zal de levenskwaliteit en gezondheid van de werknemers verbeteren. Niet teruggaan in de tijd met een flexibel arbeidsregime.

Reageer