3 kleine ontmoetingen, 4 Femmavrouwen

<br />
<b>Notice</b>:  Undefined index: items in <b>/home/femma/apps/production/releases/20190805082358/frontend/cache/compiled_templates/7f6f1d63cd823f409c63dea54b7cfbfb_detail.tpl.php</b> on line <b>99</b><br />
{$items.title}

Een sombere, druilerige zondag  in januari.  Na een paar huishoudelijke klusjes wil ik echt nog even naar buiten, een luchtje scheppen voor het donker wordt. Omdat ik ziek was zat ik de voorbije weken al teveel binnen.  M’n man blijft thuis omdat hij een verkoudheid heeft. Met dit  uitje ervaar ik nogmaals ‘aan den lijve’ dat buitenkomen deugd doet.  Frisse lucht en kleine ontmoetingen doen een andere wind waaien in lichaam én moraal. Drie kleine ontmoetingen, toevallig allemaal  met Femmavrouwen,  tonen dat dit niet alleen voor mij opgaat.

Zomaar, zonder doel door de regen gaan lopen vond ik een raar idee. Ik zocht een reden, een bestemming. Mijn abonnement moest verlengd worden (dat kan natuurlijk ook digitaal) en dus stapte ik onze straat uit richting station. Geen mens te bespeuren, behalve Femma 1. Een vrouw van middelbare leeftijd, alleenwonend en nog beroepsactief. Ze komt voor het eerst sinds weken terug buiten. Ze was ziek, moet voor de zekerheid verdere onderzoeken ondergaan, maar is nu toch gelukkig aan de beterhand. Een heel verhaal. Ze is onderweg naar haar hoogbejaarde moeder die een eindje verderop woont. We wensen mekaar een gelukkig nieuwjaar. We spreken over de eerste Femma-activiteit van het jaar en maken afspraken om er samen naartoe te gaan.

Fijn dat ik je tegenkwam.
Da’s wederzijds.

In het station is er weinig beweging. Ik word snel en vriendelijk voortgeholpen. Op het busperron zie ik Femma 2 staan en ik stap naar haar toe. Na de nieuwjaarswensen vertelt ze dat ze ‘zomaar’ de bus naar de stad nam. Ze had nog een brood nodig. Dat was haar ‘reden’.  Ze had vastgesteld dat veel winkels open waren, had wat rondgekeken maar niks gekocht. De bus heeft serieus vertraging en wij praten maar door. Omdat ik weet dat haar man ziek is, vraag ik naar hem. Zij vertelt hoe chronisch ziek zijn veel onduidelijkheid en onzekerheid met zich meebrengt. Het is niet gemakkelijk voor de patiënt, maar evenmin voor de partner. Als mantelzorger moet je er altijd staan. Het wordt heel moeilijk als je zelf op de sukkel geraakt. Onlangs was ze gevallen in de bus omdat de chauffeur plots moest remmen voor een auto die de baan plots kruiste. Ze moest naar het ziekenhuis voor hechtingen en draagt tot vandaag de gevolgen van de whiplash. De bus komt eraan en ik wens haar een spoedig herstel en goede moed. 

Fijn dat ik je tegenkwam.
Da’s wederzijds.

Veel volk op de bus, maar er zijn nog enkele plaatsjes vrij. Toevallig zit ik naast Femma 3. Ze is wat in ’t stad gaan rondlopen, zegt ze. Ze is gescheiden,  jong-gepensioneerd en heeft kinderen en kleinkinderen. Haar wens voor 2017 is duidelijk: dat we maar gezond zijn en buiten kunnen komen. Ze heeft het over de voorbije feestdagen. Vieren is toch anders dan vroeger, toen ze nog niet gescheiden was, toen haar (schoon)ouders nog leefden en  de kinderen thuis waren. Wat ervan overblijft is een eenvoudig feestje met kinderen en kleinkinderen. Maar die hebben het zo druk... We naderen haar huis. Ze stapt af. Tot we mekaar weer eens zien.

Fijn dat ik je tegenkwam.
Da’s wederzijds.

En Femma 4 ben ik: middelbare leeftijd, getrouwd, moeder van een dochter die op eigen benen staat, nog aan het werk, mantelzorger voor m’n man en schoonmoeder. Ik kom na een uurtje ook terug thuis. De wandeling door de koude en de gesprekjes hebben me echt deugd gedaan. Aan tafel komen mijn man en ik tot het besluit:

Met ons gaat het (ondanks alles) tamelijk goed.
Ik vermoed en wens alleszins dat de 3 Femma’s die ik daarstraks ontmoette over zichzelf ook zo denken.

Dit is een blog van Chris Goossens.  Lees ook haar andere blogs rond mantelzorg en kleine ontmoetingen.

Foto

Zorgen frisse lucht en kleine ontmoetingen bij jou ook vaak voor een andere wind waaien in lichaam én moraal? Zoek je ze bewust op?

Reacties

Sofie Verspeeten schreef

Inderdaad, heerlijk hé die kleine ontmoetingen: ogenschijnlijk banaal, maar het zijn verbindingen die je raken tot diep in jouw binnenste...

De middelaer Erna schreef

Ja kleine ontmoetingen kunnenveel goedmaken ,het is soms een deel van je genezing eens buiten komen en samen met Femma of andere vrouwen samen zijn ,men weet soms niet als men zelf niet meer buiten kan wat het doet je verliest veel vrienden ( normaal ) ze kunnen niet blijven komen maar als je dan zelf probeert naar hen toe te gaan maakt het je dag goed . Je ziet ontmoeten kan men niet missen

Rita Verstraeten schreef

Heel herkenbaar en hoe waardevol zijn die kleine ontmoetingen!! Zij vormen het onderliggend weefsel in relaties en emoties en dat is belangrijk in onze maatschappij. Het zorgt ervoor dat mensen even hun verhaal kunnen doen en een blik, een woord van erkenning krijgen. Bedankt voor het mooie verhaal.

Reageer