Wie is Rosie the Riveter?

{$items.title}

Op de vooravond van 1 mei staan we even stil bij de geschiedenis van deze wereldberoemde prent.

Rosie de Riveter staat symbool voor alle vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in de oorlogsindustrie gewerkt hebben. Terwijl de mannen naar het front trokken, namen honderdduizenden vrouwen hun plaats in de fabrieken. Zo hebben de Rosies een enorme bijdrage geleverd aan de overwinning van de geallieerden.

Overheidscampagnes riepen in die tijd vrouwen op hun steentje bij te dragen in oorlogstijd. De munitie-, scheepvaart-, en auto-industrie kampten met een arbeiderstekort omdat zoveel mannen aan het front vochten voor de vrijheid van Europa. Waar tot 1942 de vrouw steevast ontmoedigd werd buitenshuis te werken, had het land ze nu hard nodig.

Rosie is een fictief personage die populair werd tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1942 schreven Redd Evans en John Jacob Loeb een nummer over een vrouwelijke klinknagelschieter. Het nummer werd een grote hit in de Verenigde Staten. Vanaf dat moment werd Rosie de Riveter een bijnaam voor alle werkende vrouwen.

In 1943 tekende Norman Rockwell een afbeelding van een vrouwelijke klinknagelschieter op wiens lunch box de naam ‘’Rosie’’ stond.  De mensen vormden zich zo een gezicht bij Rosie. De tekening van Rockwell liet een gespierde vrouw zien die geen make up droeg en wordt tegenwoordig niet snel geassocieerd met Rosie.

Het beeld dat de meeste mensen kennen van Rosie de Riveter is de afbeelding waar ze is afgebeeld als een vrouw die een spierbal maakt in een blauwe overall en rode bandana. Die poster werd in 1943 gemaakt door het Westinghouse bedrijf. Het was een campagne om te werknemers te motiveren tijdens de oorlog.  Deze afbeelding werd niet buiten dit bedrijf gebruikt en was dus onbekend bij het grote publiek. Pas in de jaren ’80 werd de afbeelding herontdekt en werd het een populair feministisch symbool. Sindsdien is Rosie ook het symbool geworden voor vrouwen in de oorlogsindustrie.

Na de Tweede Wereldoorlog werd er hoofdzakelijk gesproken over de soldaten en slagvelden. De enorme bijdrage van de duizenden vrouwen in de fabrieken bleef lange tijd buiten beschouwing.

Na de oorlog werden de vrouwen ook zonder pardon weer vervangen door mannelijke arbeiders en konden ze terugkeren naar hun gezin. Het percentage werkende vrouwen liep dramatisch terug en Amerika was weer ‘normaal’. Verworven kennis, verworven inkomen, verworven zelfstandigheid, het was allemaal een kortstondige affaire voor alle Rosies.

Deze Rosies deden nieuwe kennis en vaardigheden op, merkten dat ze minder afhankelijk konden en wilden zijn van hun man én ze merkten dat werk te combineren viel met een gezinsleven. Hun blikveld werd blijvend verruimd , een zaadje geplant, het feminisme ontwaakt.

Rosie heeft door de jaren heen steeds weer een revival gekend en het beeld wordt nog regelmatig gebruikt in allerlei campagnes.

Ondertussen werden vrouwen effectief heel wat actiever op de arbeidsmarkt.  In 1982 hadden 40% van de vrouwen een betaalde job.  In 2017 waren er dat al 63,1%.
Die transitie van het kostwinnersmodel naar het tweeverdienersmodel zet de traditionele takenverdeling onder druk.  Er is niet iemand meer die zich voltijds met het huishouden en de zorgtaken bezighoudt en iemand die zich volledig op het werk kan concentreren. Dat maakt het voor gezinnen moelijker om het dagelijks leven te organiseren. 

En daar zet Femma anno 2019 sterk op in.  Je leest er meer over op www.gerichtopevenwicht.be

Reageer