Stap je donderdag met ons mee?

Op donderdag 29 september stappen de vakbonden op tegen het harde besparingsbeleid van de regering-Michel.  Femma stapt in het Hart boven Hard-blok mee om een alternatief uit te dragen.

We vragen meer tijd:

voor onze kinderen en kleinkinderen

‘Tot op vandaag klinkt enkel het standpunt van de volwassene, de werkgever of de werknemer. Toch hebben de arbeidsomstandigheden van de ouders een grote impact op het leven van kinderen.’ (Bruno Vanobbergen, Vlaams kinderrechtencommissaris)

Langer en meer werken, zoals  onze regering het wil, zet een goede relatie met onze (klein)kinderen onder druk.  Dit nemen we niet.

voor onze naasten die extra zorg nodig hebben

Bijna 40 % van de 45-64-jarige vrouwen zorgt voor een ziek, gehandicapt of ouder familielid, vriend, kennis of buur.  (Studiedienst Vlaamse regering)

Langer en meer werken, zoals onze regering het wil, zet werkende mantelzorgers onder druk.  Dit nemen we niet.

voor onze vrienden en ons vrijwilligerwerk

‘De evolutie in onze sociale contacten is niet algeheel positief. We gaan minder op bezoek en feesten minder dan 15 jaar geleden, het aantal mensen dat deelneemt aan het verenigingsleven is gedaald en praten als activiteit is afgenomen. Je mag nog zoveel tijd met collega’s doorbrengen, de band die je hebt is nooit dezelfde als met vrienden of familie.’ (Ignace Glorieux, professor Tijdsbesteding VUB)

Nog langer en meer werken, zoals onze regering het wil, betekent minder tijd voor vrienden en vrijwilligerswerk. Dit nemen we niet.

voor onze onbetaalde arbeid

Meer dan de helft van onze arbeidstijd besteden we aan onbetaalde arbeid: kinderen opvoeden, kleinkinderen opvangen, mantelzorg, vrijwilligerswerk en huishoudelijke taken.  Zonder die onbetaalde arbeid draait onze economie niet. 

Alleen staat die onbetaalde arbeid zwaar onder druk en wordt ze te weinig gewaardeerd. Dit nemen we niet.

voor onze samenleving

Besparingen op onderwijs, cultuur, zorg, buurtwerk, armoedeverenigingen, jeugdhuizen, en ga zo maar door. Wat ons verbindt, wordt weggecijferd. Dit nemen we niet.

Wij betogen voor een solidaire, rechtvaardige en duurzame samenleving. Voor meer tijd en geluk.

Zal mijn deelname iets veranderen?
Misschien kunnen we met deze manifestatie de regering niet op andere gedachten brengen. Maar onze geschiedenis leert ons dat het vuur aan de lont steken helpt!

Sluit jij op 29 september mee aan bij onze Femmagroep?

We verzamelen tussen 10u30 en 11u00 aan eethuis Exki (rechts op het plein als je langs de trap het station Brussel-Noord uitkomt). Van daaruit sluiten we aan bij het Hart boven Hard-blok.
Dit wordt het parcours

Ben je verhinderd die dag?

Via de petitie www.wetpeeters.be kan je online je protest uiten.




 

Reacties

Sofie schreef

Ik stap mee. Tot morgen.

Liesje schreef

Super! Tot morgen Sofie!

Bauweleers Rita schreef

In plaats van te betogen zouden jullie beter constructief meewerken om te besparen zodat onze kinderen en kleinkinderen dezelfde welstand zullen kennen als wij nu.

Ga maar eens in Afrika kijken hoe ze daar leven . Wij leven hier al jaren boven onze stand dank zij regeringen van Cd en V.

els moerman schreef

Dag Rita,

Je bent vrij om voor of tegen het middel 'betogen' te zijn. Maar de redenering dat betogen wil zeggen dat je niet constructief wil meewerken aan een besparing, vind ik niet kloppen. Als betoger wil ik graag meewerken aan besparingen die onze kinderen te goede komen. Maar ik betoog omdat ik niet akkoord ga met de keuzes die er gemaakt worden onder het motto besparen. Keuzes die bovenal de welstand en belangen van rijke individuen en bedrijven willen vrijwaren. Maar die ondertussen wel degelijk de welstand, die jij ook verdedigt, maar ook het welzijn van de meest kwetsbare in onze samenleving in het gedrang brengen. Ik geloof oprecht dat er meer solidaire besparingsalternatieven zijn.

Kan ik persoonlijk nog wat aan comfort inbinden zonder dat het pijn doet? Ja. Ik deel dus je mening dat wij (alleen al maar vanuit ecologisch standpunt gezien!) onze huidige verslaving aan comfort moeten durven in vraag stellen. Maar het is niet mijn comfort dat ik wens te verdedigen door op straat te komen. Daar gaat het mij hier niet om.

Het gaat mij wel om de belangen van degene die hier op het randje van armoede staan (want we hoeven helemaal niet naar Afrika om armoede te ontdekken), het gaat mij ook om het welzijn van de alleenstaande mama en haar kinderen, mijn liefde en geloof in het belang van cultuur en kunst, mijn overtuiging dat sociaal werk loont, het vertrouwen in vrede boven oorlog,…

Zijn al mijn beweegredenen om op straat te komen altruïstisch? Nee. Ik verdedig er ook mezelf. Ik wil namelijk niet aanzien worden als een burger die kost wat kost deze economie moet helpen draaien. De economie moet voor de mensen draaien, niet omgekeerd. Er zijn (morele) grenzen aan de groei van ons economisch systeem. Ik verdedig er dus ook mijn geloof in andere samenlevingssystemen, mijn mens-en wereldbeeld en mijn liefde voor de natuur. Want misschien is niet vooral de welstand van mijn dochter aan de orde, als wel haar recht op gezonde lucht en voeding, haar recht op kritische burgerzin en haar algemeen gevoel van rust en welzijn.

Met vriendelijke groetjes!

Reageer