Namibië, uit het reisverslag van een begeleidster

‘Namibië is een reis van landschappen, van dieren en mensen, een reis vol schoonheid, waarvan je diepgelukkig wordt.’ Tot deze conclusie kwam Riet Van Cleuvenberghen toen zij een aantal jaren geleden de reis naar Namibië begeleidde. – Ook in 2019 begeleidt zij de reis. – Een selectie uit haar persoonlijke reisverslag …

… We zijn nu in Katatura, ‘de plek waar we niet willen wonen’, het township op enkele kilometers van de hoofdstad Windhoek. In 1960 werden alle zwarten gedwongen hier te komen wonen, per bevolkingsgroep. De letters op de huizen verwijzen er nog naar: waar een ‘D’ staat wonen de Damara’s, in de huizen met een ‘H’ leven de Herero’s. Nu is dit niet meer verplicht, maar de mensen zijn hier blijven wonen. En hier is leven op straat. Spelende kinderen, veel kinderen. Bedrijfjes half in de open lucht, kleurig beschilderde winkels, marktjes … Natuurlijk stappen we hier uit om even rond te slenteren, en al snel zijn we aan de praat met enkele Damaravrouwen. Ze werken in kleinschalige projecten om zo iets te verdienen. Ze halen de mooiste stoffen boven, showen hun hoofddeksels en hun zelfgemaakte juwelen: vrouwen weten hoe ze vrouwen moeten verleiden …

… De roodoranje kleur van de duinen in het avondlicht kan ons bekoren, net als de ‘vonkelwijn’ die we aangeboden krijgen bij het bewonderen van de prachtige zonsondergang. Twintig doodstille vrouwen, elk met haar eigen gedachten, sprakeloos wachtend tot de rode zon verdwijnt in het onmetelijke woestijnlandschap. We voelen ons verbonden, ongelooflijk rustig, gewoonweg gelukkig. Momenten om nooit te vergeten. Hoe minder onze ogen zien hoe meer ons hart voelt. Een topmoment.

… De Sossusvlei is zeker een van de hoogtepunten van onze reis. Om vier uur ‘s morgens vertrekken we al. We willen de zonsopgang meemaken, een uniek gebeuren. Impala’s wachten ons op voor de grote duin waarboven de zon zichtbaar wordt. We stappen over in de 4x4’s en rijden naar het hartje van de vallei voor de beklimming van de machtige roodbruine duinen. Stippen van mensen in een leeg rood duinenlandschap. Machtig.

Nadien rijden we naar de Dooivlij, een grote witgrijze kleivlakte met in het midden dode bomen: net of we op de maan geland zijn. En in de diepte ligt de Sesriemcanyon, een natuurlijke kloof door de rivier uitgehouwen. Blij dat ik vandaag mijn fototoestel bij de hand heb om deze ongelooflijke beelden te vereeuwigen.

… We rijden nu over gravelwegen door de woeste Namibwoestijn. Steenbokken en gemzen lopen gewoon met de bus mee. Een hevige regenbui overvalt ons. Onze chauffeur/gids is er dolgelukkig mee: raampje open om de regen echt te voelen. Hoe zij en wij regen anders beleven …
Na de verjaardagspicnick – dat zal de jarige in kwestie nooit vergeten! – doorkruisen we de woestijn op zoek naar de bizarre woestijnplant Welwitschia, de enige plant die hier kan overleven. En dan zien we plots de zee! ‘Morgen maken we hier een boottocht en zien we flamingo’s, zeehonden, dolfijnen en pelikanen’, belooft onze gids.

… Neen, dit is geen droom, dit is écht: een sprookjesachtige zonsopgang met kustnevels boven de Brandberg. We maken een pracht van een wandeling in dit natuurgebied, op zoek naar de ‘White Lady’, een van de 3000-jaar oude prehistorische rotstekeningen van de Sans onder een overhangende rots. We genieten van de zon, van de tocht, de vergezichten, de grillige rotsformaties, de planten en de dieren onderweg. Nadien zoeken we de Damara’s op die door het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime verplicht werden om zich hier in dit 'thuisland' te vestigen, een gebied met arme grond en weinig regenval. Een voorproefje voor morgen, want dan bezoeken we de Himba-vrouwen, gekend omdat ze hun huid en haren insmeren met een pasta van boter en roodhout, eendoeltreffende bescherming tegen insecten en tegen de zon.

… Spanning vandaag: onze eerste dag in de Etoshapark, een natuurgebied zo groot als twee derde van België. Onze lodges liggen midden de natuur. Rondom ons horen en zien we vogels, net als stokstaartjes en apen. ’s Nachts horen we het gebrul van een leeuw. We blijven drie dagen in het park, en elke dag staat een ander soort safari op het programma … Vandaag veel olifanten, giraffen, buffels, impala’s, zebra’s, allerlei bokjes, neushoorns en gnoes gezien … Dankzij de ervaring van onze rangers en met wat geluk zien we leeuwen. Een luipaard ligt in een boom. ’s Avonds komen veel dieren drinken aan de waterpoel; we kunnen de dieren rustig observeren. Verwonderlijk hoe zoveel verschillende diersoorten schijnbaar vreedzaam samenleven. ‘Een uitgekiend wildparkbeleid, aandacht voor voldoende voedsel en water zorgt voor een begeleid evenwicht in de aantallen’, leert onze ranger.

Wat ons bijblijft van Namibië?

De ongelooflijk mooie landschappen, de roodgele kleurenpracht en de schoonheid van de woestijnen, de vele dieren die we op de meest onverwachte momenten vlakbij zien opduiken, de boottocht met een onverwachte ‘act’ van een zeehond, de spannende safari’s. De vreedzaam samenwonende bevolking die met bijna niets toch overleeft, de ontmoetingen in het township en de sterke kracht van vrouwen. De spontane vrolijkheid en aanhankelijkheid van de kinderen, de vele momenten van verbondenheid, van genieten in stilte, van intens geluk bij zoveel moois.

Riet

Namibië

  • 15-daagse reis in volpension
  • van 22 oktober 2019 t.e.m. 5 november 2019
  • Reisbegeleiding: Riet Van Cleuvenbergen

Wil je graag meer weten? Hier vind het volledige programma
Een overzicht van alle reizen die Femma vrouwenreizen in 2019 organiseert, vind je hier.
 

 

Foto's: Riet Van Cleuvenberghen

Reacties

Verschueren frieda schreef

Hoe Riet dit beschrijft heb ik het ook beleefd.

Toen nog met een andere reisleidster maar op dezelfde manier.

De rust, de schoonheid van alles daar, de dieren in de open vlakten, de dames en hun kinderen in de dorpjes, een ONVERGETELIJKE REIS.

Reageer