Maria Hoofd zette zich in voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen

Maria Hoofd werd  geboren in 1928 in Willebroek.  Haar ouders hadden een beenhouwerij en Maria kreeg de kans om te studeren. Ze volgde Rechten aan de Katholieke Universiteit van Leuven. In die tijd was het eerder uitzonderlijk dat meisjes hoger onderwijs volgden. Maria besefte maar al te goed dat ze geluk had en wou iets terugdoen voor de samenleving, meer bepaald voor de vrouwen.

Waarom? Thuis kwam het tijdschrift van de vrouwenbeweging toe en met veel interesse las Maria het elke maand van het begin tot het einde uit. Ook  hoorde ze de verhalen over de staking van 1920 in de papierfabriek De Naeyer in Willebroek . Hoe Maria Baers (de stichtster van KAV) er kordaat optrad en de stakende arbeiders en hun gezinnen moed insprak. Ze luisterde naar de toespraken van Maria Baers op de radio. Maria Hoofd was diep verontwaardigd over het feit dat vrouwen niet dezelfde rechten hadden dan mannen.

‘Gelijke rechten voor vrouwen en mannen’, daarvoor wilde zij zich inzetten. De rechtenstudies boden de nodige kennis en inzichten. Tijdens haar studententijd combineerde ze studie en actie. Ze werkte als vrijwilliger mee in een groep sociaal geëngageerde studenten die materiële hulp boden en een handje toestaken bij arme bejaarden en jonge moeders. Achteraf gezien hebben veel studenten van die groep maatschappelijk  iets betekend door actief te zijn in sociaal werk en/of politiek.

Maria studeerde af en maakte resoluut de keuze om niet naar de balie te trekken (advocaat worden), maar wel naar de vrouwenbeweging. Ze solliciteerde bij KAV, meer bepaald bij Philippine Vande Putte (algemeen secretaris van 1943 tot 1959).  Philippine was een progressieve vrouw met een grote intellectuele openheid en veel ervaring in het vormingswerk. Deze feministe, die met vuur de innerlijke vrijheid van de vrouw verdedigde, nam Maria aan.

Tijdens haar professionele loopbaan vervulde Maria verschillende functies in de vrouwenbeweging. Ze startte als propagandist van KAV in het gewest Brussel. Ze besteedde heel veel tijd aan huisbezoeken aan (jonge) arbeidersvrouwen, meestal huismoeders met een ‘zwaar’ gezin. Ze luisterde naar hun verhaal en peilde voorzichtig naar een mogelijk engagement als wijkmeesteres. Ze voelde dat ze zeer welkom was bij die vrouwen thuis, ook al hadden ze het druk, of eigenlijk geen tijd en geen ‘mooie plaats’ om haar te ontvangen. Verder gaf Maria allerlei lessen en toespraken over het jaarthema tijdens koffiefeesten. In afdelingen die het moeilijk hadden gaf ze zelf eenvoudige praktische demonstraties, ook al was dat eigenlijk haar ding niet. Maar ze wilde die vrouwen vooruit helpen. Na vier jaar vroeg Annemarie Geleyns, diensthoofd Familiehulp haar om opleiding te komen geven aan familiehelpsters. Familiehulp organiseerde tweemaal per jaar zo’n opleiding in Villa Zonnebloem in Nieuwpoort. De opleiding duurde toen 6 weken en de cursisten bleven heel die tijd, ook tijdens de weekends in Nieuwpoort. Maria gaf er met veel plezier vorming, o.a. recht.

In 1960 trouwde Maria met Leopold. De eerste dag na haar trouwdag dat ze terug naar het werk ging, kreeg ze haar ontslagbrief.  Dat was de ‘normale’ gang van zaken  in die tijd (wel: niet wettelijk). Vrouwelijke leerkrachten in het katholiek onderwijs, in privé-instellen, ja ook in de Christelijke Arbeidersbeweging, moesten bij hun huwelijk stoppen met buitenshuis werken om zich volledig te wijden aan hun gezin. Uiteindelijk mocht Maria nog acht maanden deeltijds werken om de continuïteit van het werk te verzekeren. Later volgde een nieuw arbeidsreglement waarbij deeltijdse vacatures ook openstonden voor gehuwde vrouwen. Zo werkte Maria tot 1967 halftijds voor de Praktische School, dienst Verbruik, die zeer nauw samenwerkte met Testaankoop. KAV deed aan ‘huishoudelijk onderzoek’ bijv. rond drukkookpannen, etiketten lezen op de voedingsproducten, ... en had een zitje in de Raad voor Verbruik.

Na rijp beraad eindigde Maria haar professionele loopbaan in 1967. Samen met Leopold, die intussen voor z’n werk vaak naar het buitenland moest, besliste ze om voortaan zelf thuis te blijven om voor de kinderen te zorgen. Toen ze nog drie dagen per week buitenshuis werkte kwam er twee dagen een huishoudhulp en een dag sprong haar moeder in.

Alhoewel Maria haar man en kinderen doodgraag zag (en ziet!) vond ze het niet fijn om niet langer buitenshuis te werken: ‘Ik kwam niemand meer tegen en wist niets meer...’. Gelukkig was er nog het vrijwilligerswerk. Ze bleef altijd plaatselijk actief in KAV/Femma St. Jozef Coloma Mechelen. Toen de Femmagroep in 2017 haar 100ste verjaardag vierde bracht Maria, als ‘pionier’  in de dankviering een sterke getuigenis over de essentie van KAV/Femma. Vele jaren lang was Maria een gewaardeerde beleidsvrijwilliger op regionaal en nationaal niveau bij KAV/Femma (o.a. verbondelijk voorzitster en nationaal medevoorzitster), Familiehulp en CM.  Vanuit de Beweging stelde zij zich ook verschillende malen kandidaat voor de politiek.

Maria had en heeft nog steeds een helicopterview. Ze heeft inzicht in het verleden  en in de samenleving van vandaag en zoekt aanknopingspunten voor de toekomst. Zelf was/is ze niet te beroerd om haar handen uit de mouwen te steken,  een periode  als beroepskracht, veel langer als vrijwilliger. Ze doet dit gedreven door een sterk rechtvaardigheidsgevoel (‘de structurele machtsongelijkheid tussen vrouwen en mannen wegwerken’) en een heel groot hart voor andere mensen. Haar christelijk geloof inspireert haar.

Reacties

Beuckelaers magda schreef

Wat een mooie foto van een SuPerLieve dame !

Heb Maria héél goed gekend. Met een groot hart voor KAV en Familiehulp. Top-madam!

annemie Kayaert schreef

Ik heb het geluk gehad Maria verschillende keren te hebben ontmoet in Mechelen, dank je Maria voor je warme vriendschap!!!!

Marie-Jeanne Buyle schreef

Dankzij deze pioniers hebben vrouwen het vandaag al iets beter, maar er is nog veel werk aan de winkel. Laat dit een inspiratie zijn voor vele (jonge) vrouwen.

Willy & Monique Bleys schreef

Dank je wel Maria, wij hebben jou op latere leeftijd leren kennen

als een dame in de lessen Frans.

Dank voor je warme vriendschap

Willy & Monique

Irene Daniels Femma Diepenbeek 20 j vepleegster LourdesKAV schreef

Ik heb Maria helaas niet gekend maar haar levensverhaal is bewonderenswaardig. Haar inzet is voor vrouwen in het algemeen en voor de vrouwenorganisatie KAV/Femma niet tevergeefs geweest.

Maria Marrant schreef

Maria, hartelijk dank voor je gedrevenheid in KAV/Femma., je levenslust en bereidheid om anderen te helpen. Wat waren die avonden dat we samen gekookt hebben in Femma St.-Jozef Coloma heel aangenaam.

annemie schreef

Een fantastische vrouw, een heel gedreven vrouw. Ik herken er mijn moeder in, zij werd ook verplicht om haar job op de geven toen ik geboren werd en zij vond dit ook heel erg. Deze generatie van vrouwen waren sterke vrouwen, recht voor de raap met veel doorzettingsvermogen, in tijden die veel harder waren dan nu. Zij hebben heel wat bereikt, veel meer dan de generaties nadien, we zitten immers nog steeds met o.a. de ongelijke verloning tussen mannen en vrouwen.....

Nen dikke bedankt aan Maria Hoofd

Reageer