Kris Gelaude, altijd is er een weg

{$items.title}

Als je geen woorden vindt,
begin met te luisteren.
Als je naar inzicht zoekt,
open de ramen.
Als je geen uitkomst ziet,
leer om te wachten.
Als je weinig geduld hebt,
oefen het zaaien en oogsten.
Als je geen inspiratie vindt,
ga dan de straat op.

            Altijd is er een weg.

Als je een droom hebt,
durf te springen.
Als je met vragen zit,
ga ermee in de wind staan.
Als je soms vleugels mist,
kijk genoeg naar de wolken.
Als iets moet groeien,
laat het zijn gang gaan.
Als iets je lief is
hou het niet vast.

           Altijd is er een weg.

Kris Gelaude
Uit: Zonder woorden kan je niet, Uitgeverij Averbode/Erasme, 2016

Ik koos het gedicht ‘Altijd is er een weg’ omdat het zowat de rode draad aangeeft die door mijn hele leven loopt.

Ik ben ervan overtuigd dat een mens, wat er ook gebeurt, de opdracht heeft om telkens weer een manier te zoeken om zijn eigen leven en zijn eigen wereld te herscheppen.
Hiermee bedoel ik: om een eigen orde en betekenis te geven aan wat je overkomt.
Ook aan het bijzonder moeilijke. Want dat kan alleen maar enige zin of waarde krijgen als je bewust probeert om met die ervaringen iets te doen. Om ze werkelijk te integreren en eruit te leren.
Je bent mens, maar je moet het ook nog voortdurend worden. In de wisselende omstandigheden komt dat dikwijls neer op keuzen maken die voor een nieuwe dynamiek kunnen zorgen.

Daarom is creativiteit voor mij zo belangrijk. Ik wil me niet zomaar verzoenen met vanzelfsprekendheden of met een keuze voor het meest ‘veilige’. Er is bevraging nodig. Je moet denkbeelden kunnen loslaten. Het bijzondere trachten te zien in het gewone. Dingen naar het licht houden. Zaken overwegen en her-denken.
Aloude rolpatronen zijn evenmin aan mij besteed. De persoon die mij daarin het meeste inspireerde was mijn moeder, ook al is ze op jonge leeftijd gestorven.
Zij was een eenvoudige maar zelfbewuste vrouw. Reeds in haar tijd doorbrak ze rolpatronen. En in de opvoeding heeft ze ons dat heel bewust doorgegeven.
Iets waarvoor ik mijn hele leven dankbaar blijf.

Schrijven staat voor mij nooit helemaal los van de anderen. Iets wat mijn verwondering wekt, iets wat mij aangrijpt of bewogen maakt, een vraag, een beeld, een woord of een verhaal van iemand kan heel vaak inspirerend zijn. Op die manier probeer ik menselijke ervaringen enigszins te verdichten of tot de kern terug te brengen, in de hoop dat de woorden dan misschien erkenning kunnen bieden bij anderen. En dat de troost van schoonheid daarbij ook mag helpen.

Dat was recent zeker mijn bedoeling met de gedichten uit het boekje ‘Waar hebben ze je neergelegd?’. Een klein bundeltje dat werd geschreven voor mensen die tijdens de corona-pandemie geliefden verloren hebben, zonder dat ze hen in de moeilijkste momenten konden nabij zijn. En die vanwege de genomen maatregelen tegen besmetting ook geen afscheid hebben kunnen nemen. Een bittere realiteit die moeilijk kon ontweken worden, maar die bij velen traumatisch zal blijven. Aan die mensen wou ik iets bieden.
Het boekje verscheen bij Uitgeverij Muurkranten in mei 2020.

Ook met het boek ‘Tot wij elkaar weerzien’ wil ik tegemoetkomen aan een nood aan zinvolle rituelen bij een afscheid in het rouwcentrum. Afscheid nemen op een mooie, onvergetelijke manier, het is immers het laatste wat een mens kan doen voor een gestorven geliefde, om daarna te kunnen komen tot dat moeizame gebaar van loslaten.
Het is een boek met suggesties voor symbolen en rituelen. En met heel veel teksten die gevoelens proberen te vertolken, precies omdat het dan zo moeilijk is om de juiste woorden te vinden.
Verschijnt in het najaar 2020 bij Uitgeverij Altiora/Erasme.

Bio

Kris Gelaude is autodidact.
Zij werd in Vlaanderen vooral bekend als schrijfster van columns, van poëtische en van spirituele teksten.
Ze werkte mee aan het christelijk opinieblad Tertio, het magazine van het Universitair Ziekenhuis Gasthuisberg in Leuven, de uitgaven van Muurkranten (Brugge), van Symposion (Brugge) en het Brusselse Catechesehuis. En tot op vandaag aan het Tijdschrift voor spiritualiteit TGL.

Van haar verschenen:
- 2 verzenbundels: Vliesvleugelig (1978), Met bedaagde handen (1982)
- Teder Asiel (2000)
- Voor wie woorden zoekt (2011)
- Voor wie verstilling zoekt (2012)
- Wie anders zou de hemel dragen (2012), Liedboek
- Voor wie bidden wil (2013)
- Kruisweg van de liefde (2014)
- Zonder woorden kan je niet (2016)
- Uw naam, een lied in mij (2017), Liedboek

Afbeelding: Pixabay

Reacties

André en Bernadette Vermont - Olivier schreef

Het wordt in mij altijd helemaal stil bij het lezen van jouw teksten.

De teksten raken je tot diep in je hart en geven je soms een gans andere kijk op wat er met je gebeurt of met wat je beleeft.

Ik heb diverse boekjes van je liggen en deze zijn heel mooi verzorgd ook de foto's die erbij staan spreken me aan ( ik ben een gedreven fotoamateur).

Rita verstraeten schreef

Wat een bijzonder waardevolle en hoopgevende tekst!

Het is een echt cadeau waardoor mijn 'weg' rijker word.

Deze tekst staat stil bij de essentiële dingen van het leven en Kris Gelaude weet dat altijd zowel krachtig als eenvoudig en tegelijk poëtisch te verwoorden.

Ondertussen is de tekst al geprint en heeft hij een mooi plaatsje gekregen. Ik kijk uit naar het nieuwe boek 'Tot wij elkaar weerzien'.

Met heel veel dank, ook aan Chris Goosens voor het interview.

Els Moerman schreef

Altijd fan van je gedichten Kris! Ook dank voor deze ;-)

Reageer