Juist, we zijn niet competent

We schrijven de vooravond van de nationale vrouwendag  2018. Minister Johan Van Overtveldt vertelt De Kamer, dat hij geen voorstander is van quota.  ‘Voor mij primeert de beste persoon op de juiste plaats’. Toch kan hij het protest niet negeren dat rees naar aanleiding van de voordracht van oud-minister Steven Vanackere als bestuurder van de Nationale Bank van België (NBB).  Als Vanackere benoemd wordt, heeft er geen enkele vrouw meer zitting in de  NBB. ‘Dus zocht ik een pragmatische oplossing’, aldus Van Overtveldt.  ‘Die bestaat erin dat tegen 2023 één derde van de bestuursleden van de NBB een vrouw moet zijn.' ‘Voor het directiecomité zijn quota niet evident,' vervolgde de minister nog ‘vanwege bekwaamheidseisen van de Europese Centrale Bank. Die aanvaardt niet zomaar aanstellingen op basis van geslacht’.

Juist, we zijn eigenlijk niet competent.  Dat vrouwen niet in de raden van bestuur en directiecomités geraken, heeft te maken met het feit dat we niet bekwaam zijn.  Alsof alleen mannen goed (of slecht) kunnen besturen.

Alsof vakbekwaamheid altijd de doorslag geeft bij de benoeming van mensen in topfuncties.
En alsof quota vakbekwaamheid in de weg staan.

Samenlevingen, organisaties, bedrijven die divers zijn samengesteld en divers bestuurd worden, zijn succesvoller. We hebben er dus alle belang bij om de man-vrouwverhoudingen gelijk te trekken.  En quota zijn hiervoor een goed instrument.

Als onze beleidsmakers de gelijkheid tussen mannen en vrouwen hoog in het vaandel dragen, dan moeten ze er niet alleen lippendienst aan bewijzen of ‘à la minute’ pragmatische oplossingen bedenken als ze onder druk komen te staan. Ze moeten onze samenleving zo ontwerpen dat die gelijkheid duurzaam en op korte termijn gerealiseerd wordt. Met quota, met M/V-ritslijsten voor de verkiezingen, met een uitgebreid en verplicht vaderschapsverlof, met kortere werkweken. ‘Equality by design’ noemt Iris Bohnet, professor aan de Harvard’s Kennedy School het. Ze schreef er een boek over ‘What works: Gender equality by design’.

Het zou fijn zijn, mochten we tegen de volgende Vrouwendag, over zo'n maatregelen kunnen schrijven.

Reacties

Ann Coryns schreef

Net met mijn 20-jarig zoon een gesprek gehad over gender en gelijkheid man/vrouw/andere sekse in onze samenleving. Onze conclusie: quota zijn oké als start, als hulpmiddel om die evenwaardige aanwezigheid in bepaalde functies te garanderen. Maar zolang in ons taalgebruik voortdurend nog naar hij/zij wordt verwezen en er geen ruimte is voor voldoende nuance is er nog enorm veel werk aan de winkel, ook al mogen vrouwen nog even competent zijn als mannen op alle gebieden. Taalgebruik (be)vestigt hoe we denken over de samenleving. Gendergelijkheid is nog ver weg, over genderneutraliteit zwijg ik nog. Maar het kan: voor mijn vorige werkgever stelde ik een volledig genderneutraal arbeidsreglement op. Oké, dat vergt wat creativiteit met taalgebruik, maar het is perfect mogelijk... Er is dus wel degelijk hoop!

Reageer