Hoe stimuleer je een cultuur van betrokkenheid?

Ik zit in de wachtzaal bij de oogarts en kijk door de grote glaspartij van het nieuw gebouw.  Mijn vroegere buurt... Wat is hier veel veranderd, denk ik. Er komt een koppel zeventigers toe. Zij heeft een afspraak, de man vergezelt haar. 

Hij zet zich naast mij en we hebben een gesprek: over het mooie gebouw, de rustgevende design, de vele veranderingen in de buurt – ook zijn buurt -, de geslaagde renovatie  van oude arbeiderswoningen die stelselmatig opgekocht worden door jonge gezinnen. De tijd vliegt. De vrouw komt uit de consultatieruimte en de volgende patiënt mag binnen. De man staat recht, bedankt mij zeer hartelijk ‘voor de fijne babbel’. ‘Jij bent ook bedankt, welthuis en een fijne avond’ antwoord ik.

Een alledaagse ontmoeting, twaalf in een dozijn.

Berloumi, Belgische grillkaas uit Berlaar, type Halloumi leerde ik kennen in De Maekerij. Zo’n pakje in m’n kar in de buurtwinkel geeft blijkbaar aanleiding tot gesprek. Waar ik die kaas gevonden heb in de winkel, vraagt een jonge mama. En of ik goeie recepten ken. Even verder spreekt een andere vrouw mij aan, of ik weet  welke ingrediënten je naast avocado’s nodig hebt voor guacamole. ’t Is weekend en deze jonge vrouwen hebben blijkbaar zin in lekker en gezond kokerellen.

En ze maken tijd voor een praatje.

Terwijl ik noten en appels raap zie een Femmavriendin komen op het pad achter onze tuin. Alleen op wandel. We beslissen samen naar het park te gaan.  Ze vertelt mij wat zij opstak tijdens  het Forum van de Mantelzorg van Samana. Vooral de workshop over zelfzorg had haar deugd gedaan. Ook de grote vraag naar lokale vrijwilligers voor huisbezoeken bij chronisch zieken bleef hangen. We praten over het leven van elke dag, drinken koffie op een zonnig terras en wandelen een dik uur.

Zo doen twee mantelzorgers buitenlucht en energie op.

Op de terugweg zie ik dat het pleintje op het einde van onze straat klaar is: nieuwe inrichting en verharding, gesnoeide en nieuwe aanplanting. Nu het straatmeubilair nog en we hebben een perfecte openlucht-ontmoetingsplaats. Met dank aan het stadsbestuur en de stadsdiensten die de wensen van de bewoners mee hielpen waarmaken.

s’ Avonds komt de  buurvrouw  langs. Nu gaat haar man wel écht achteruit. Als we willen mogen we hem gaan bezoeken op de palliatieve afdeling in het ziekenhuis. Hij zal blij zijn om ons te zien. We beloven woensdag te gaan.

Op de hoek van de tafel ligt een stapeltje verkiezingsfolders.  Mijn oog valt op de slogan van één van de kandidaten: ‘Ik zorg voor jou’.  Dat klinkt overdreven. Toch kan deze man, of alleszins het nieuwe gemeentebestuur, bijdragen aan een gelukkig en zinvol leven voor mij en alle andere bewoners. Mijn gewone ervaringen van elke dag geven wijzen op het belang van ontmoetingen tussen mensen, verbinding met en zorg voor mekaar. Uiteraard is dit vooral een zaak van mensen zelf. Zij maken daar tijd voor en steken er energie in, of niet... 

De lokale overheid kan de cultuur van betrokkenheid wel stimuleren door:

  • Verenigingen te ondersteunen. In verenigingen leren mensen mekaar kennen en proeven ze van het wij-gevoel.  De gemeente kan verenigingen bekendmaken, financieel steunen en kwaliteitsvolle en betaalbare lokalen ter beschikking stellen.
  • Mantelzorg te promoten en mantelzorgers te ondersteunen. Dat kan o.a. door coördinatie van de thuiszorgdiensten, voldoende tijdelijke opvangplaatsen, een (symbolische) mantelzorgpremie, ...
  • Straten en pleinen zo in te richten dat ze (kleine) ontmoetingen stimuleren. Veilige fiets- en wandelpaden, rustige pleintjes, zitbanken en openbaar groen dragen daartoe bij.
  • Samen te werken met straat- en buurtcomités. De organisatie van speelstraten en feesten, de (her)inrichting van de straat, ... zijn zaken waaraan  bewoners en gemeentebestuur perfect kunnen samenwerken.
  • Ruimte te geven aan nieuwe initiatieven, nieuwe groepen, jong talent, jonge (sociaal) ondernemers,  buurtwinkels, ... Stuk voor stuk kansen voor ontmoeting en samenwerking tussen mensen en ‘verzoeting’ van de lokale samenleving.

Heb jij suggesties of tips voor het nieuw gemeentebestuur? Wat kan de lokale overheid volgens jou doen om de sociale contacten en de zorg voor mekaar te stimuleren? Wat kunnen bewonersgroepen of verenigingen (nog beter) doen wanneer het gemeentebestuur hen (extra) ondersteunt?

Reacties

Joke Van den Eynde schreef

Verzoeting... Wat een mooie term :-)

Daar word ik nu eens blij van!

Bedankt Chris!

Reageer