Hey lieve telewerkende ouder

{$items.title}

Voel jij je ook zo moe en onrustig? Ik zet me schrap voor de komende drie weken: scholen dicht, kampjes afgeschaft. Terwijl roept het werk. Ik weet nog precies hoe het was toen we exact een jaar geleden, in die eerste barre Corona-lockdown, massaal kinderzorg en telewerk combineerden. Ik proef de bittere nasmaak nog. Waar is de veerkrachtig om aan een tweede rit te beginnen? Het hele weekend kampeert die onrust in mijn hoofd, terwijl er thuis drie lagere schoolkinderen rondhossen. Ook bij hen is er ongedurigheid. ‘Is dit nu eigenlijk vakantie?’, vraagt de jongste van zes.  

Ik stel mijn eigen survival-plannetje op. Misschien heb je er ook wat aan. 

Mild voor jezelf’ en ‘je bent niet alleen’ worden de komende weken mijn credo´s. 

MILDHEID IS MY MIDDLE NAME

Het plakt op de frigo en ik prevel het als het vooruitzicht op de komende weken me zenuwachtig maakt. 

Mildheid voor mezelf in mijn ouderrol? Dat is niet verteerd geraken door schuldgevoel. Nina Mouton leerde me dat schuldgevoel een slim verpakt basisgevoel van angst of verdriet is. Ik erken en relativeer vervolgens mijn angst dat mijn kinderen schermverslaafd worden of ik een rotslechte ouder bent als ze met wateroogjes de keuken binnenwandelen na een uit-de-hand-gelopen schermsessie (‘wat moet je anders tijdens een overleg met externen?’). Ik erken het kleine verdriet na mijn getier en gebrul als ‘ze weer zoveel lawaai maken en zoveel vragen stellen, net als ik nog wat moet afwerken’. Ik erken die triestheid en geef het de ruimte. Herkenbaar?

Mildheid voor mezelf op het werkfront? Dat betekent de komende weken alleen doen wat dringend en belangrijk is. Ik maakte een lijstje met ‘must have done-s’ en ‘nice to have done-s’. De twee kolom niet doen, betekent mild zijn. Ik schrap overleggen die niet of later kunnen (dat zijn er eigenlijk wel wat… altijd een eye opener). Ja, ik ben gezegend met zoveel regelmogelijkheden. Maar kleine ingrepen in je agenda kunnen je helpen om in de komende weken de druk wat te verlichten. 

YOU´ll NEVER WALK ALONE

Ook al voelt mijn gezinsleven en hoe we het als gezin elke dag tot een goed einde bregen erg intiem en privé. Toch delen ouders zoveel ervaringen en gevoelens. Ik herinner me eraan dat ik niet alleen ben. 

Werkgevers zijn mee verantwoordelijk voor onze combinatie van werk, zorg en vrijetijd. Bij Femma Wereldvrouwen mogen ouders met thuiswonende kinderen de komende week halve dagen werken. Voor eenoudergezinnen zijn er extra mogelijkheden. I know, dat is niet overal zo. Maar misschien kan het jouw werkgever inspireren…

Mijn lief en ik maken een tijdschema op om ieders eigen- en werktijd af te bakenen. Zo heb ik niet voortdurend mijn ‘multi-radar’ aanstaan. Als je er één hebt, betrek dan je partner in de uitdaging. Ook  kinderen kunnen hun verantwoordelijkheid opnemen in het huishouden als je het goed aanpakt. 

Geen idee hoe we ons als gezin uit de slag zullen trekken de komende drie weken. Ik neem me voor om appel te doen op anderen: attente collega´s, een buurvrouw, vriend, … om te ventileren, klagen, relativeren en eens goed te lachen. 

HANG IN THERE

Lieve telewerkende ouder: hang in there. Ook dit gaat weer voorbij. Wees mild voor jezelf en onthoud: je bent niet alleen!

Lees ook: HRmagazine - Zo combineer je telewerk en kinderzorg 

Reageer