Het is onmogelijk om iemand te vergeten die zoveel gaf om te herinneren

{$items.title}

Deze tekst voor Marie-Louise vonden we op de verhalenblog van Reveil. 
Het zou een gedicht kunnen zijn over onze eigen voormoeders:  de pioniers van KAV, de wijkmeesteressen en kernleden van vroeger, de bestuursleden, vrijwilligers en leden.

Kind uit de tijd van de oorlog,
Weesmeisje met een denkbeeldige moeder.
Hoe ziet jou verleden eruit?
Geboren uit een verraden vrouw of één van lichte zeden?
Overgelaten aan de goede zorgen van de nonnen…
Totdat vader wederkomt.

En daarna…
Een jonge vrouw aangetrokken door het beloofde land.
Gestolen? Gevlucht?
Je steekt de oceaan over.

Je ontdekt de liefde: hij heet Paul.
Jouw beurt om een kind te krijgen.
Een onhandige moeder, breekbaar, gevoelig.

Grootmoeder in mijn jeugd.
Haken, breien en suikerklontjes.
Je bent gestorven voordat ik je heb leren kennen.

Jouw leven…
Gelukkig of ongelukkig? Een beetje van allebei?
Hoe dan ook, je hebt geleefd.

Zonder je te kennen, weet ik af van jouw bestaan.
Jouw bloed stroomt door mijn aders.
Ik kom eraan.

Je kleinkind.

Vertaling van een origineel gedicht van France Parent door Marleen Van Mierlo

Schrijf zelf een verhaal

Misschien vind je het fijn om jouw verhaal of dat van een Femmavrouw die jij kende met ons te delen en ze zo ook een plaatsje te even in aanloop van onze honderdste verjaardag?   Deze verhalen geven ons inzicht in de waarde van 100 jaar Femma.  Je kan jouw verhaal delen via deze pagina

Reveil in jouw buurt

Meer en meer mensen hebben er behoefte aan om meer te doen op 1 november dan een bloem neer te leggen. Reveil is een non-profitproject dat mensen dichter bij elkaar brengt met muziek en lokale levensverhalen op 1 november tussen 17 en 18u.  Want in de wereld van Reveil is een begraafplaats geen kille plek, maar een verzamelplaats waar duizenden verhalen de wortels van een gemeente vormen.

Reveil in jouw gemeente?  Ontdek het op de kaart.

 

Reageer