‘En thuiswerker, is je was al gedaan?’

‘Als ik thuis werk, krijg ik altijd mails van dezelfde collega’s met suggestieve vragen als ‘Heb je je was al ingestoken? Het zijn ook die collega’s die pas vertrekken als de baas zelf al naar huis is’, zei een kennis me een tijd geleden.  Ik dacht er deze week terug aan naar aanleiding van een Australisch onderzoek waarover The Guardian berichtte.

'Iets voor vrouwen'
Het onderzoek vroeg werknemers naar hun gebruik van flexibele werkplaatsregelingen: van thuis uit werken, parttime werken, zelf je uren kunnen aanpassen of verlof nemen.  Belangrijk om gezin met werk te kunnen combineren. Wat blijkt?  Voor vrouwen werkt die flexibiliteit beter dan voor mannen.  In de weinige bedrijven waar flexibiliteit de norm is, maken meer vrouwen carrière.  Aanvragen van mannen om flexibel te werken, worden twee keer meer verworpen.  En mannen worden er ook niet toe aangemoedigd, integendeel. Het is alleen iets voor vrouwen, krijgen ze te horen. Of: als je deeltijds gaat, kan je geen promotie meer maken.  ‘Ik voel me schuldig als ik er gebruik van maak’, liet een man optekenen.

Altruïstische mythe
Een altruïstische mythe zijn die flexibele werkplaatsregelingen, zegt The Guardian-journaliste Lisa Lintern.  ‘Als bedrijven ze al invoeren dan is het vaak ‘uit moeten’ en niet ‘uit geloven’.  Het vooroordeel dat flexibel werken gelijk staat met luiheid houdt hardnekkig stand.  Het verschil met vroeger is alleen dat nu ook mannen – die ook steeds meer zorgtaken willen of moeten opnemen- ermee te maken krijgen. 
De idee is nog altijd dat mensen veel uren achter hun bureau op kantoor moeten zitten om productief te zijn. ‘Pas als we onze kinderen, onze passies en onze gezondheid op een zijspoor zetten, zijn we  ‘goed’ bezig’, zegt Lintern. Nochtans tonen steeds meer voorbeelden en onderzoeken aan dat minder en anders werken beter is. 

Schuldvrije tijd
Een vriendin van Lintern – een ‘rolmodel voor werkplaatsflexibiliteit’- gaf onlangs haar seniorfunctie bij een bank op voor meer ‘schuldvrije’ tijd met haar kinderen.  Mijn kennis– die kinderloos is- opteerde ervoor om terug meer op kantoor te werken. ‘Ik ben die insinuaties over mijn thuiswerkdag = huishouddag beu. Ik werk meer op kantoor maar gelukkig ben ik er niet mee.’

Reacties

Mien Quartier schreef

Ik kreeg net bericht van de crèche dat mijn zoontje koorts heeft na de vaccinatie van gisteren. Vandaag een telewerkdag, dus kan ik hem zonder stress of schuldgevoel meteen ophalen. Dan werk ik vanavond toch gewoon.

Wat een verschil als hetzelfde bericht op een kantoorwerkdag komt.

Liesje schreef

Karnavalstoet net na de schoolbel deze ochtend, op een thuiswerkdag. Ik kon gewoon even blijven kijken naar de fiere kindjes. Die gezichtjes, omdat hun mama er staat :-)

Daarna nog gemotiveerder aan het werk, zonder schuldgevoel!

Karolien schreef

Op thuiswerkdagen hoef ik 's morgens en 's avonds niet anderhalf uur in de file staan aanschuiven... Die tijd vul ik in met kwaliTIJD met de kindjes, die ik anders 's morgens nooit zie.

Ik moet zelfs zeggen dat ik thuis net veel meer werk dan op kantoor! Niet gestoord worden door telefoontjes of collega's die langslopen, zorgt voor een grotere concentratie. Voor mij is mijn thuiswerkdag de dag waarop ik eindelijk een inhaalmanoeuvre op mijn todo-lijstje kan maken...

Saenen Yvette schreef

Via Syntra kan je een 'opleiding' volgen om van thuis te werken. Die cursussen hebben veel succes want worden heel vaak gegeven. Ik zou graag weten of mensen na de cursus ook effectief van huis uit beginnen te werken of is het meer een concept waar nadien niets mee gedaan wordt. Heb de cursus zelf ook gevolgd en was heel enthousiast, maar weer thuis blijkt de stap toch heel groot en hoe begin je eraan. Ik ben 58 en niemand wil me nog om te komen werken.. pensioen ga ik dus ook amper hebben. Dat zit me heel dwars, dat is zo oneerlijk. Ik was management assistente in een vorig leven. Is het een mooi idee en houdt het daarmee op (behalve voor een enkeling) of starten mensen volop kleine kmo-otjes op en hoeveel % maakt er een successtory van?

marleen verbeek schreef

Ik was poetsvrouw en na vele therapieen zit ik thuis.

Reageer