Een hartverwarmend burenverhaal

Beter een goede buur dan een verre vriend, klinkt het spreekwoord.
Wat is er geruststellender dan te weten dat je bij je buren terecht kunt?  Het is niet altijd evident: we gaan werken, zorgen voor familie en vrienden, ...  Vaak is alles gehaast en beperkt het contact met de buren zich tot een snelle handwuif.

Maar niet in de buurt van Josée.  Daar vormen de buren een netwerk rond Guido.
Een mooie getuigenis uit een warme buurt.

In onze de buurt woont een  50-jarige man met een zeldzame spierziekte.
Hij kan moeilijk lopen, laat staan bewegen.  Hij heeft geen verstandelijke beperking.
Guido (zo heet hij) woont alleen in het ouderlijk huis.
Hij is volledig aangewezen op de hulp van familie, thuiszorg, verpleging en buren.

De puzzel valt er mooi in elkaar.  Zijn zus en haar man dragen uiteraard de grootste zorg voor hem.
Elke  morgen, middag, avond komt zijn zus boterhammetjes smeren en of eten klaar maken.
En tijdens de dag lopen altijd buren en vrienden bij hem binnen.
Ze helpen hem steeds hier of daar helpen. 

Eén van zijn vrienden is zelfstandige en neemt hem geregeld mee in zijn bestelwagen.  Zo kan hij nog ergens naartoe. Elke zaterdagmiddag wordt hij naar een transportbedrijf gebracht.  Vrachtwagens zijn één van zijn grote passies.  Hij kan er kijken naar het wekelijks onderhoud.  Dat doet hem deugd.

Vier  personen hebben een beurtrol om Guido ‘s avonds in bed te leggen, elk van de vier een week lang. 

Maar toen moest zijn zus die steeds klaar stond voor opname naar ziekenhuis.

Wat gebeurt er nu met Guido? 

De burenhulp werd nog groter.  Nu had niet enkel hij hulp nodig, maar ook zijn zus.
Ook nu weer kwam een ploeg van buren en vrienden op gang.  Voor beide werd er soep en eten gebracht.
Gelukkig is de zus nu na een serieuze revalidatie aan de beterhand.

In die periode, werd het trouwe paard van de familie, die ook verzorgd werd door mensen uit de buurt, ernstig ziek.  Ieder ging om beurt naar zijn paard, soms een stal vol, maar al die aandacht kon niet helpen, De veearts moest het paard laten inslapen, in midden van de nacht.  En ook toen waren er wel 10 buren bij.
En de veearts zei:

“Dit heb ik nog nooit meegemaakt.  Hoe mensen zo dicht bij iemand staan. 
Zelfs bij de ziekte van een paard."

Onze buurt weet beter.  Al die jaren dat Guido hulp nodig heeft, staan zijn zus, haar man en de buren voor hem klaar.  Wij hopen dat we dit nog lang kunnen doen!

Bij Femma vinden we het belangrijk dat mensen tijd hebben om naast de betaalde job te kunnen zorgen.  Want deze zorg voor elkaar maakt de maatschappij tot een warme samenleving.

Heb jij ook zo'n zorgende buren?  Heb je een eigen verhaal?
Deel het en inspireer anderen.

 

Reacties

Bea schreef

Dank je wel Josee hopelijk kunnen we zo nog jaren verder dank je aan allemaal die er zijn voor ons x x x

Robberechts Rita schreef

Fijn inspirerend verhaal . een aanrader om te kopiëren. Wij wonen ook in een warme buurt en dat is heel fijn.

Els schreef

Van mij mogen zo'n warme verhalen voortaan bovenaan in het journaal ;-) We zijn van nature solidaire wezens. Getuigenissen hierover verdienen onze volste aandacht. Want 'wat je aandacht geeft, groeit'!

Annie schreef

Hartverwarmend en mooi verhaal.

Elianne schreef

Dank je Josee voor het mooie verhaal . Voor alles wat er voor Guido gedaan wordt is hij zo dankbaar alhoewel hij dat niet altijd met zoveel woorden zegt. Het geeft altijd een goed gevoel als hij zich goed voelt en daar doe je het voor, je kan blij zijn als je een ander blij maakt.

Reageer