Een dankjewel van Reinhilde

Onlangs kwam alle personeel én een mooi aantal gepensioneerde personeelsleden van Femma samen om de lente te vieren. Heel toepasselijk ging dit door in de gloednieuwe Maekerij, een plek in Leuven waar talenten kunnen groeien en bloeien.  Reinhilde Pulinx, de algemeen medevoorzitter van Femma nam het welkomstwoord voor haar rekening en dat willen we graag met je delen!

Hartelijk welkom, iedereen! Welkom aan alle beroepskrachten van Femma, van vroeger en van nu!

Hartelijk welkom op deze hele bijzondere locatie, de eerste Maekerij van Femma! Ook al bestaat Femma bijna 100 jaar – een verjaardag die we met veel toeters en bellen zullen vieren! – toch blijft Femma innoveren en zoeken naar nieuwe vormen van verbinden en ontmoeten, nieuwe ontmoetingskansen realiseren die aansluiten bij de wensen en interesses van vrouwen van vandaag.

En dus staan we hier, in de Maekerij van Leuven!

Wie mij al een beetje kent, weet dat ik af en toe wat mediteer en aan meditatiedagen deelneem. Op die dagen moeten we soms met één woord benoemen wat we denken. Bij het voorbereiden van dit welkomstwoord, maakte ik dezelfde oefening over Femma. In één woord proberen te omschrijven hoe ik Femma ervaarde het afgelopen jaar. En dan kwam er bij mij het woord ‘aanwezigheid’ naar boven.

Femma was de afgelopen tijd erg vaak aanwezig, in de pers maar nog belangrijker in het maatschappelijke debat. We konden vele Femma’s lezen in kranten en tijdschriften met stuk voor stuk relevante opinies. Femma won de Ultima-prijs voor sociaal-cultureel volwassenenwerk. We zijn een leidende stem in het debat over een betere balans tussen betaalde en onbetaalde arbeid. En we voegen ook de daad bij het woord en bereiden de invoering van de 30-uren week voor.

Ook wat meer achter de schermen werd en wordt er hard gewerkt. Het aanbod Femma Vrouwenreizen wordt steeds ruimer, Femmagroepen worden ondersteund via een aanbod op maat, een mooie bundeling van praktijkverhalen toonde aan dat er – met  een beetje vallen en opstaan – gewerkt wordt aan meer diversiteit binnen de Femma-groepen.

En daarnaast wordt er heel wat energie gestoken in het klaarstomen van Femma voor het nieuwe beleidskader voor sociaal-cultureel werk.

Maar Femma was ook bij mij sterk aanwezig! Ik merk dat ik steeds vaker aan Femma denk. 

  • Wanneer ik op het werk een dossier rond levenslang leren voorbereid, dan zie ik de rol die Femma op dat vlak vervult: levenslang leren gaat niet enkel om het verwerven van competenties voor de arbeidsmarkt. Maar ook – en misschien vooral! – om het opdoen van nieuwe ervaringen, het ontplooien van talenten, en het leggen van nieuwe sociale contacten.
  • Wanneer het gaat om sociale cohesie en samen-leven in grote en minder grote steden, dan zie ik de Femma-groepen voor me die zoveel betekenen voor vrouwen. We zijn een diverse samenleving, daar kunnen we niet meer om heen. We moeten er bij wijze van spreken doorheen! Mekaar leren kennen, mekaar leren begrijpen. Mooie plekken waar dit gebeurt zijn de vele Femma-groepen en ook deze nieuwe Maekerij.
  • Deze week las ik in de krant zeker drie artikels over toenemende eenzaamheid, in bejaardentehuizen, bij wat oudere mensen maar ook bij jongeren. En ook dan denk ik ‘Femma’!

Als ondervoorzitster kan ik alleen maar ‘dankjewel’ zeggen voor alle motivatie, creativiteit, inzet en plezier waarmee jullie de missie en visie van Femma realiseren!


Deze dankjewel geldt zeker niet alleen voor de beroepskrachten.  Deze dankjewel is ook gericht aan onze duizenden vrijwilligers, met kleine en grote engagementen in lokale groepen en andere initiatieven van Femma.  Dankjewel daarvoor!

Reageer