Femma-workshop: Dorothy Day Tripper-tas met Jace did it!

Een tijd geleden maakte ik al eens een An-tasje van Jace did it!. Nu is er een heel wat indrukwekkendere tas, die ik maakte tijdens een dagvullende workshop die An van Jace did it! geeft aan onze Femmadammen: de Dorothy Day Tripper!

We kregen op voorhand het patroon, samen met de lijst benodigdheden. Net als bij de poppendraagmand kruipt er immers veel tijd in het uitknippen van de patronen en stofdelen, en het verstevigen, dus het is goed als dit al op voorhand gebeurt. Een verschil met de draagmand is dat ik hier wel de 'echte' verstevigingen heb gekocht :) Ik koos voor roze en blauwe stofjes, daar hou ik van. Er zijn flink wat patroondelen en het verstevigen duurde dus wel wat. Maar ik vond het wel leuk, al die nette stukjes op een groeiend stapeltje. Ik wou eigenlijk al meteen verdergaan :)

Maar daarvoor heb ik braaf gewacht op de workshop-dag :) Om 10 uur 's ochtends verzamelden we op een zonnige maar ijskoude zondag. Onze workshop werd gecombineerd met een stoffenverkoop door Stoffenboetiek Anneke (ik kocht dus ook tussendoor wat nieuwe leuke stofjes! Volgende lente zullen dochterlief en ik er getwind bijlopen - hopelijk!). De zaal was dus gezellig druk, maar het kostte me geen enkele moeite om me te concentreren op het naaiwerk.  Stap voor stap stelden we zo onze tas samen en kregen we nog tips & tricks van An, die de hele dag bij iedereen langskwam om een helpende hand toe te steken.

An hielp me bijvoorbeeld op weg want ik moest nog handvaten maken, ik vond niet de perfecte tassenband. Ik ben eigenlijk wel erg tevreden met de zelfgemaakte handvaten, ze zijn zo mooi :) Eerst zetten we de handvaten op de voor- en achterkant, daarna werden de zakjes gemaakt en er losjes op gestikt en daarna ging de paspel errond. Ik zat eerst wat in de knoei, tot ik me herinnerde dat ik bij paspel wat moet tegenwerken tegen de afwijking die ik automatisch schijn te creëren. Op dit punt heeft An ons uit haar voorraad kamsnaps knoopjes laten kiezen die het beste bij de stof pasten.

Daarna was het tijd voor de bodem en de ritspanelen. Dat lukte ook, en daarna kon de buitentas in elkaar gezet worden. Dat is niet zo simpel want het moet mooi passen (dat ging nog) en het moeilijkste is dat de paspel precies goed moet zitten. Niet te dicht, niet te ver... Hier heb ik een paar stukken wel enkele keren moeten hernemen. Maar het lukte! Oef :)

Rechts bovenaan zie je twee stukjes stof liggen: dat waren twee tabjes die ook nog tussen het ritspaneel en het bodempaneel moesten. maar het stond net mooi in elkaar en het over de rits stikken is nogal moeilijk dus met een beetje pijn in het hart heb ik ze dan maar weggelaten :)

Daarna wordt het procédé herhaald voor de binnenkant (waar ik ook nog een zak tegenzette) en dan gaat de binnentas in de buitentas. An haalde nog een magic trick boven: ze streek tussen de 2 delen een stuk extra sterke versteviging op de bodem. Fuse to Fix heette het geloof ik, of omgekeerd? En daarna moest ik nog langs de rits de twee delen aan elkaar stikken. Tussendoor al deze wijsheid: een tas maken is veel wisselen van naaivoetje :) Ik gebruikte het ritsvoetje, het gewone persvoetje en het blinde ritsvoetje. En voor het eerst merkte ik echt dat dubbel stoftransport een voordeel is.Ook al niet zo simpel, om precies over het nette stiksel te gaan... Zeker niet als aan de tweede kant de bovendraad besluit om niet meer mee te doen waardoor ik eerst een rondje luchtgaatjes heb geprikt :) Maar de aanhouder wint!

Ruim 1 jaar geleden begon ik met de Naait Club, en mijn eerste probeersels waren een rokje op boordstof, een sportzakje,... en nu maak ik dit. Ik vind het zo leuk om mezelf dit aan te leren. Aan iedereen die denkt: dat lukt mij niet: een goede werkbeschrijving of begeleiding maakt echt alle verschil. Ik hoef niet persé een hele lessenreeks te volgen, het lukt me zelf ook wel, maar zo'n workshop is echt wel tof.

Chapeau aan iedereen die deze workshop volgde!

Dit artikel verschijnt ook bij Two Owlettes.

Reageer