Zo eenzaam kan een jonge vrouw zich voelen

“Racisme maakt je eenzaam”

Ze zit in de politiek, heeft een breed sociaal netwerk, heeft geen partner maar doet wel aan co-housing met enkele vriendinnen. Toch schuilt er achter haar brede glimlach een eenzaam meisje. Uit een studie van de universiteiten van Chicago en Keulen blijkt dat eenzaamheid tegenwoordig vooral in de twintigerjaren piekt, Tracy Tansia (26) weet er alles over…
 

Hoe komt het dat jij je weleens eenzaam voelt?
Daar zijn verschillende redenen voor. Soms voel ik mij onbegrepen door bepaalde dingen die ik doe of zeg en dat zorgt voor eenzame momenten. Daarnaast ben ik al heel mijn leven slachtoffer van racisme of discriminatie in het openbaar. Toen ik nog in het middelbaar zat, werd ik wel eens uitgemaakt zonder dat er iemand voor mij op kwam. Ook vandaag maak ik nog zo’n situaties mee en bevind ik mij vaak in een positie waarbij ik de enige zwarte ben en niemand mij begrijpt. Ook dat zorgt ervoor dat ik mij wel eens eenzaam voel. Jammer, maar helaas.

Ben je ook vaak alleen?
Eigenlijk niet. Ik heb lang in Gent gewoond met verschillende vriendinnen op kot. Toen ik naar Brussel verhuisde, heb ik bewust gekozen om aan co-housing te doen omdat het leuker en goedkoper is en omdat ik graag thuiskom waar mensen zijn en toch op mijn eigen benen wilde staan. Ik koos er bewust voor om even niet in een relatie te stappen na enkele mislukte relaties de niet gebaseerd waren op liefde. Als je in een relatie stapt omdat je niet alleen wilt zijn, heb je geen goede basis. Ik ben ervan overtuigd dat mijn prins op het witte paard nog langskomt, maar ik heb eerst tijd nodig om tot mijzelf te komen voor ik weer in een relatie stap.

“’Jij bent zo’n sterke vrouw en jij kan alles aan!’ Niets is minder waar.”
 

Je zit ook in de politiek, maakt politiek ook eenzaam denk je?
In het begin kan je misschien wel vriendschappen opbouwen binnen je partij, maar vanaf het ogenblik dat je dezelfde post gaat ambiëren blijven er meestal geen vrienden meer over. Niet alleen in de politiek is de concurrentie groot, ik hoor van vriendinnen die in de mode of marketing werken dat er ook daar een bikkelharde strijd heerst tussen verschillende posten waardoor je je heel alleen kan voelen in je job.

Durf je uitkomen voor je eenzaamheid of heerst er nog altijd een taboe?
‘Jij bent zo’n sterke vrouw en jij kan alles aan!’ hoor ik wel eens van mensen uit mijn omgeving. Niets is minder waar. Als ik me kwetsbaar opstel, snappen mensen dat niet. Toch is eenzaamheid meer bespreekbaar geworden en ik hoop door ermee naar buiten te komen andere jonge vrouwen te inspireren om hetzelfde te doen. Vaak lijkt het op sociale media dat je een perfect leven hebt met een heleboel sociale contacten. Maar als ik echt problemen heb, kan ik de mensen waar ik echt op kan rekenen maar op één hand tellen.

Denk je dat eenzaamheid de schuld is van sociale media?
Wanneer je Facebook of andere sociale media niet op de juiste manier gebruikt, kan je volgens mij echt vereenzamen. Facebook kan soms een vertekend beeld geven hoe een persoon zich werkelijk voelt. Mensen delen alleen de leuke dingen terwijl je niet meer weet hoe de persoon zich echt voelt. Face-to-face gesprekken zijn nog altijd belangrijker, echt vragen hoe het met iemand gaat, dat is iets wat we allemaal wat meer zouden moeten doen!

Hoe kunnen we volgens jou eenzaamheid tegen gaan?
Ik ben gelovig en als ik niemand heb om mee te praten, praat ik met God. Daarnaast raad ik aan om je zoveel mogelijk te omringen met mensen die het beste in jou naar boven halen. Daarom heb ik samen met een aantal vriendinnen ‘Praat Met Mij’ opgericht, een beweging die jonge vrouwen samenbrengt om ervaringen, uitdagingen en verhalen te delen. Zo wil Praat Met Mij de ruimte voor interculturele verbondenheid vergroten en taboes rond socioculturele vragen verkleinen. We organiseren ook praatmomenten rond bijzondere thema’s doorheen Vlaanderen en Brussel. Laagdrempelige, comfortabele gesprekken waarbij we vooral andere vrouwen hun stem willen horen. We nodigen een inspirerende gast uit om het ijs te breken, daarna zorgen we voor uitwisseling. De getuigenissen die ik daar hoor helpen mij om mij minder eenzaam te voelen. Andere vrouwen met elk andere uitdagingen, herkenbaar maar zo verschillend. We zijn allemaal verschillend, maar door over onze eigen ervaringen te praten, overstijgen we die verschillen.

Meer info over Praat Met Mij?

 

Reacties

Isabelle Van Balen schreef

Je hoeft je daarom toch niet eenzaam te voelen? Ik wordt ook gediscrimineerd, uitgelachen, uitgesloten en weggeduwd en niet omdat ik zwart of blank ben maar wel vanwege mijn verstandelijke beperking vanwege mijn autisme Maar ja, mensen kunnen nu eenmaal eens helemaal niks verdragen en denken dat zij PERFECTzijn terwijl dat helemaal niet zo is.

Dirk Van Landen schreef

Ik voel me ook behoorlijk geïsoleerd, onbegrepen, genegeerd, ... ADD lijkt de hoofdboosdoener te zijn, maar een boom begint bij de wortels. Maar verder ook hoogbegaafd en Dabrowskiaans positief gedesintegreerd i.p.v. enkel hoogintelligent en "gewoon sociaal", neurotisch creatief genie (weet ik nog maar enkele maanden), existentieel depressief, ... Maar je hoeft me niet te geloven hoor!

http://community.dewereldmorgen.be/blog/dirkvanlanden/2017/01/29/voor-mensen-met-adhd-of-add-is-het-moeilijk-om-aan-anderen-uit-te-leggen-wat-je-hebt

Reageer