Waarom gunnen we onszelf niet wat minder auto

Een verbaasde blik en een uiterst hoog opgetrokken wenkbrauw. Het is de standaard reactie die ik krijg als ik vertel dat ik zonder auto leef. Meestal gevolgd door de vraag: ‘Maar hoe doe je dat dan?’ Nou gewoon, zonder auto, antwoord ik dan.

Leven zonder auto lijkt voor veel mensen iets onwaarschijnlijks. Een auto heb je nu eenmaal nodig. Punt. Nodig voor de boodschappen. Nodig voor het werk. En  nodig om de kinderen naar school te brengen. Zelfs als die school zich op minder dan 3 kilometer van het huis bevindt, voelt een aanzienlijk grote groep ouders toch de noodzaak om nog maar eens in de auto te stappen.

Fiets, openbaar vervoer, deelauto

Ik ben het type dat gelooft in de kracht van de fiets. Binnen een straal van 5 kilometer pak ik altijd mijn trouwe tweewieler. Vooral tijdens spitsuren vind ik het fantastisch om rijen auto’s vol gefrustreerde bestuurders voorbij te fietsen. Bij grotere afstanden maak ik gebruik van het openbaar vervoer. En als het echt niet anders kan, maak ik gebruik van een deelauto. Dat komt zo eens in de twee maanden voor. Veel te weinig om daarvoor een auto te moeten bezitten.

Dat niet meer mensen kunnen, wat ik kan, snap ik als je slechts kijkt naar de slechte fietsinfrastructuur in steden, de stiptheid en snelheid van de treinen en de onbereikbaarheid van het openbaarvervoer in zoveel plaatsen in België. Om maar te zwijgen over het mobiliteitsbeleid die er maar niet in slaagt iets aan de voorgaande punten te doen.

Autoloze dagen

Maar het beeld van een stad waarin geen auto’s maar voetgangers en fietsers baas zijn, spreekt mij dusdanig aan, dat ik die kleine offers wil maken. Twee keer per jaar blijkt steeds maar weer hoe fijn het is als de auto’s uit de stad worden geweerd. Een keer tijdens autoloze zondag in het centrum en een keer tijdens de speelstraat in onze straat.

Het zijn die twee keren per jaar waarop mijn moederhart gerust is als dochterlief buiten speelt.  Even geen angst meer voor onoplettende automobilisten. Even niet twee keer hoeven kijken of ik de voorrang krijg waar ik  recht op heb. Heerlijk! Waarom we onszelf niet meer van die dagen gunnen, is voor mij een raadsel...

Hoe regel jij je verplaatsingen?

Lukt het jou ook om vaak zonder auto op je bestemmingenaan te komen of ben je eerder afhankelijk van je auto? Hoe komt dat, denk je? Laat het hieronder in de reacties weten.

 

Reacties

Magda Coeck schreef

Sinds drie jaar laat ik meer en meer de auto thuis staan. Je zal me wel heel veel zien reizen met de bus, de tram en de trein of anders te voet. Op die manier leg je ook contacten met andere mensen die je ontmoet.

maria vindevoghel schreef

sinds een half jaar geen auto meer ,ik woon in molenbeek. stad dicht bevolkt en weinig plaats voor een aut; ik doe veel met de fietst , openbaar vervoer en we hebben een deelauto ( cozycar).

Door de deel auto weet ik nu wat het kost om de auto te gebruiken en dat het in de meeste gevallen veel goedkoper is de trein tenemen vandaar ..

Anaïs Parmentier schreef

Hier al 3 jaar geen auto meer, met 3 jonge kinderen in huis. Tot 15km sowieso fiets, verder ook nog dikwijls, afhankelijk voor wat. Anders openbaar vervoer of af en toe deelauto (de laatste maanden pas, voordien ging het pok perfect zonder!).

We hebben wel een hele fietsenverzameling :-) Trekfiets, koersfoets, plooifiets, stadsfiets, bakfiets, ouder-kindtandem, kinderfietsen.

Reageer